Kongres Eucharystyczny
odbędzie się w historycznym mieście Wrocławiu, w samym sercu Europy - tej Europy, która dla dobra całej ludzkości musi zachować lub odnaleźć swoje chrześcijańskie korzenie. W tym mieście, którego bramy są otwarte ku Wschodowi i które ma bardzo wyraźny charakter ekumeniczny. Kongres będzie także musiał zadać sobie pytanie, w jaki sposób chrześcijanie mają wyzwolić się od wszystkiego, co nie pozwala im zgromadzić się razem wokół Eucharystii.
Ojciec Święty Jan Paweł II

Poprzedni, 45. MKE odbywał się w dniach 6-13 czerwca 1993 r. w Sewilli w Hiszpanii. W niedzielę 13 czerwca 1993 r. w celebrowanej przez Jana Pawła II Statio Orbis wzięło udział ok. 200 biskupów, ponad 1200 kapłanów, rodzina królewska i ok. pół miliona wiernych. Na zakończenie uroczystości Ojciec Święty ogłosił Wrocław miejscem następnego Kongresu. Działo się to w obecności kard. Henryka Gulbinowicza, metropolity wrocławskiego, gospodarza przyszłego MKE i było wielkim wyróżnieniem nie tylko dla Wrocławia, ale dla całej naszej Ojczyzny.
Po raz pierwszy w historii Kongres Eucharystyczny odbył się w Polsce, jako pierwszy po wojnie i drugi w dziejach Kościoła w naszej części Europy. Wybór tej części naszego kontynentu uzasadniało głęboko główne hasło 46. MKE: „Eucharystia i wolność” oraz jego motto: „Ku wolności wyswobodził nas Chrystus” (Ga 5, 1).
W dniach kongresowych Wrocław znalazł się w centrum uwagi świata. Tu byliśmy świadkami szczególnej manifestacji kultu Eucharystii, zgromadzenia chrześcijan różnych ras, języków i narodów wokół Jezusa Chrystusa, obecnego w znaku Chleba. Tu zjechali biskupi z całego świata, a podczas Statio Orbis misterium Eucharystii uczył nas sam Papież - Jan Paweł II. Tu na chwilę zatrzymał się cały świat katolicki, w konkretnym Kościele lokalnym, aby lepiej zrozumieć Eucharystię.
Kongres nie był jedynie międzynarodowym wydarzeniem o znaczeniu socjologicznym i społecznym - choć niewątpliwie był niezwykłą okazją do wypromowania Wrocławia w świecie. Najważniejszy jednak był wymiar nadprzyrodzony tego zgromadzenia, zwołanego, by tworzyć jedno Mistyczne Ciało Chrystusa. I taki był zasadniczy cel Kongresu: wspólne (w wymiarze całego świata) oddanie czci Jezusowi Chrystusowi, żyjącemu w Kościele; manifestacja wiary w Jego obecność oraz podjęcie aktualnych zadań ewangelizacyjnych wobec świata.