- Przez ten tydzień doświadczamy tego, że Kościół jest młody i żywy; Jeśli w Kościele są ruchy, to znaczy, że Kościół jest w ruchu, że jest poruszany tchnieniem Ducha Świętego, który daje odwagę i siłę do wyznawania wiary; Taki kongres, gdzie możemy się wszyscy spotkać, to wielki dar. Dzięki temu doświadczamy, że Kościół żyje; Kongres to świetny pomysł, bo można tu spotkać ludzi, którzy łamią stereotypy o Kościele zamkniętym, o Kościele księży i zakonnic, o liturgiach za nudnych i za długich, a co najważniejsze, można tu spotkać ludzi radosnych, tworzących wspólnoty, różnymi sposobami dążących do jednego celu. To jakieś niezwykłe bogactwo Kościoła - dzielili się swoimi wrażeniami uczestnicy kongresu. Łączy ich działalność w różnych ruchach i stowarzyszeniach. W ośmiu lubelskich kościołach, które stały się kongresowymi stacjami, swoje charyzmaty i działalność zaprezentowały: Droga Neokatechumenalna, Ruch Focolari (Dzieło Maryi), Polski Związek Kobiet Katolickich, Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży, Stowarzyszenie Rodzin Katolickich Archidiecezji Lubelskiej, Ruch Rodzin Nazaretańskich, Franciszkański Zakon Świeckich, Karmelitański Zakon Świeckich, Katolickie Stowarzyszenie Emerytów i Rencistów, Legion Maryi, Akcja Katolicka, Odnowa w Duchu Świętym, Ruch Światło-Życie, Ruch Solidarności z Ubogimi Trzeciego Świata „Maitri” i Katolickie Stowarzyszenie Kolejarzy Polskich.
Dzięki zaangażowaniu w działalność ruchów, stowarzyszeń i wspólnot katolicy świeccy prowadzą głęboką formację chrześcijańską i podejmują różne inicjatywy na płaszczyźnie charytatywnej, edukacyjnej, kulturalnej, społecznej i politycznej. Niezwykły rozkwit ruchów i wspólnot kościelnych w XX w., zwłaszcza po Soborze Watykańskim II, to znak działania Ducha Świętego w Kościele i świecie oraz odpowiedź wielu chrześcijan na potrzebę autentycznego świadectwa o prawdziwości wiary w Jezusa i Jego Ewangelię, a także reakcja na sytuację kryzysu wiary i życia, nierzadko oderwanego od Boga, w wielu środowiskach. Bp Mieczysław Cisło, odpowiadający z ramienia Episkopatu Polski za katolickie wspólnoty, ruchy i stowarzyszenia działające na terenie naszego kraju, z uczestnikami archidiecezjalnego kongresu spotkał się dwukrotnie: podczas rozpoczęcia w kościele Michała Archanioła i podczas sesji w auli lubelskiego Seminarium Duchownego. - Nie możemy zamykać się w przestrzeniach naszych wspólnot i spotkań, ale z tym, co jest naszym udziałem, musimy wychodzić do świata - mówił Ksiądz Biskup. W trakcie prezentacji i świadectw dawanych przez osoby z poszczególnych ruchów powracał wątek współpracy i porozumienia między katolickimi organizacjami działającymi w archidiecezji. - Kongres to spotkanie ponad ruchami i stowarzyszeniami. Chodzi o to, żebyśmy byli razem, żebyśmy umieli doświadczać uniwersalizmu charyzmatów, które są dane całemu Kościołowi. Trzeba budować tę jedność w różnorodności - tłumaczył bp M. Cisło.
Ostatniego dnia kongresu w Seminarium Duchownym spotkali się reprezentanci wszystkich wspólnot biorących udział w kongresie. O swoich ruchach i stowarzyszeniach opowiadali: Maria Wilczek - przewodnicząca Polskiego Związku Kobiet Katolickich, Józef Dąbrowski - prezes Katolickiego Stowarzyszenia Kolejarzy Polskich, Ricardo Benicelli z Działa Maryi (Focolari), prof. Witold Stępniewski ze Stowarzyszenia Rodzin Katolickich Archidiecezji Lubelskiej (jednocześnie przewodniczący Rady Ruchów, Wspólnot Formacyjnych i Stowarzyszeń Katolickich Archidiecezji Lubelskiej) oraz prof. Wojciech Kaczmarek z Drogi Neokatechumenalnej. O tym, że kongres ruchów, wspólnot i stowarzyszeń wpisał się w szereg inicjatyw podejmowanych z okazji jubileuszu 200-lecia diecezji lubelskiej, świadczy konferencja o utworzeniu diecezji lubelskiej i jej przeobrażeniach aż do dzisiejszego kształtu, wygłoszona przez ks. dr. Jarosława Marczewskiego podczas jednego z kongresowych spotkań. Kongres zakończył się wspólnym modlitewnym czuwaniem ruchów, wspólnot i stowarzyszeń oraz Mszą św. w archikatedrze, odprawioną pod przewodnictwem abp. Józefa Życińskiego późnym wieczorem 14 maja, w wigilię Zesłania Ducha Świętego.