Panie Prezydencie i Radni Miasta Rzeszowa! Zważywszy na zabytkową, kulturową i duchową wartość zespołu klasztornego Ojców Bernardynów przy ul. Sokoła 8 w Rzeszowie, zgłaszamy protest przeciwko planom budowy centrum handlowo-rekreacyjnego w pobliżu tego obiektu.
Ojcowie Miasta, poprzednicy Wasi w 1999 r. Matce Bożej, która w tym miejscu rozdziela łaski już od pięciu wieków, nadali tytuł Pani Rzeszowa i publicznie zobowiązali się dbać o godność, rozwój i zachowanie tego miejsca dla sprawowania kultu Bożego i modlitwy. Deklarację swą, która jednogłośnie została przyjęta Uchwałą Rady Miasta 16 czerwca 1998 r., złożyli na ręce nieodżałowanego Ojca Świętego Jana Pawła II.
Każde sanktuarium może się rozwijać i godnie sprawować kult tylko wtedy, gdy ma stworzone ku temu odpowiednie warunki. Wiedzieli o tym fundatorzy naszego sanktuarium, dlatego też hojnie go obdarowali. Potem, w miarę jego rozwoju, nasi współbracia w Zakonie, widząc taką potrzebę, dokupili jeszcze kolejne działki (o czym mówią dokumenty archiwalne klasztoru), przyczyniając koniecznego terenu do dobrego funkcjonowania sanktuarium i klasztoru. Tak było do roku 1966, kiedy to decyzją władz PRL-u zabytkowy zespół klasztorny został ograbiony z otuliny przyrody, która daje ciszę i wytchnienie modlącym się pielgrzymom, nadto daje miejsce, gdzie wierni, przybywający w większej liczbie kilka razy w ciągu roku na odpusty, mogą gromadzić się na modlitwę.
Poststalinowska polityka władzy ludowej w naszym kraju, w roku 1966 prawem martwej ręki ogołociła nasze sanktuarium Matki Bożej Rzeszowskiej z 23 hektarów, jakie klasztor rzeszowski Ojców Bernardynów posiadał. Sanktuarium zostało przez ówczesne władze celowo zepchnięte do roli miejskiego kościoła. Brak terenu wokół ograniczył możliwości duszpasterskie. W zamian za zabrane nam 23 ha ziemi otrzymaliśmy od Skarbu Państwa łącznie 14 ha ziemi ornej, łąk i nieużytków pod Łańcutem, na które trudno jest znaleźć dzierżawcę, chętnego opłacać tylko podatek.
Obecnie stoimy przed kolejną szansą i wyzwaniami:
- zbliżamy się do jubileuszy: 400-lecia Fundacji Klasztoru i Kościoła Ojców Bernardynów w 2010 r., 500-lecia Objawień Matki Bożej w 2013 r., oraz 250-lecia Koronacji Koronami Papieskimi Figury Matki Bożej Rzeszowskiej, która przypada także w 2013 r.;
- dzięki wielkiej przychylności biskupa ordynariusza Kazimierza Górnego i Kurii Diecezjalnej w Rzeszowie staramy się w Watykanie o tytuł bazyliki mniejszej. Byłby to pierwszy kościół w Rzeszowie i całej diecezji rzeszowskiej, który nosiłby ten zaszczytny tytuł;
- nadto, korzystając z możliwości pozyskania Funduszy Europejskich na cele restauracji zabytków, nosimy się z zamiarem odtworzenia drugiego wirydarza klasztoru, który z powodów konstrukcyjnych został w przeszłości rozebrany. W ten sposób zyskalibyśmy niezbędne miejsce, potrzebne dla dobrego funkcjonowania licznych grup duszpasterskich działających przy naszym sanktuarium oraz lepszej obsługi pielgrzymów.
Nie będziemy jednak mogli podjąć naszych ambitnych planów bez zrozumienia i wsparcia ze strony zarówno Władz Miasta, jak też Województwa. Dlatego do naszego protestu przeciwko wznoszeniu w bezpośrednim sąsiedztwie naszego sanktuarium i klasztoru centurum handlowo-rekreacyjnego, które byłoby kolejnym gwoździem, aby go dobić, dołączamy wraz z wiernymi pielgrzymami naszą petycję do Władz Miasta o poszerzenie naszego terenu przykościelnego, co pozwoli nam przystąpić do próby zrealizowania naszych ambitnych planów.
Tak jak w 1999 r. tytuł Pani Rzeszowa nadany Matce Bożej przyczynił duchowego dobra społeczności naszego miasta i regionu, tak żywimy nadzieję, że realizacja powyższych zamysłów, na które mamy już ustne przyzwolenie Konserwatora Zabytków, z Waszą pomocą, przyczyni dobra duchowego oraz kulturowego naszemu grodowi i całemu Podkarpaciu.

Z wyrazami szacunku