Reklama

Indie: w większości stanów utrzymuje się przemoc wobec chrześcijan

2019-08-07 19:27

kg (KAI/FIDES) / Delhi

pixabay.com

W 23 (spośród 29) stanach Indii w pierwszym półroczu br. odnotowano 158 aktów przemocy wobec chrześcijan, w których wyniku m.in. 110 kobiet i 89 dzieci odniosły rany. Oznajmiło o tym w oświadczeniu, przesłanym do watykańskiej agencji misyjnej FIDES, Zjednoczone Forum Chrześcijańskie (UCF). Uruchomiło ono specjalną linię telefoniczną informującą o przypadkach przemocy i pomagającą jej ofiarom.

Według organizacji wśród 158 incydentów, zgłoszonych do "Linii Pomocy" (Helpline), 130 to ataki lub zastraszenia i pogróżki ze strony grup uprawiających przemoc, której ofiarami padali wierni zgromadzeni pokojowe w kościołach lub domach modlitwy. Oznacza to, że "praktykowanie swojej wiary staje się powodem braku bezpieczeństwa na 90 proc. obszaru Indii" – ubolewają autorzy przesłanego tekstu.

Zwrócili też uwagę na inną niepokojącą tendencję, jaką jest odrzucanie przez policję archiwizowania tzw. "First Information Record" (FIR), tzn. zgłoszeń przeciw sprawcom przestępstw. "Tylko w 24 przypadkach na 158 przyjęto FIR przeciw winnym" – stwierdzono w oświadczeniu. Odnotowano "bezczynność policji" w 11 stanach kierowanych przez partie świeckie i w 12, zarządzanych przez partie jednoznacznie hinduskie.

Do stanów najbardziej wrogich chrześcijaństwu należą od dawna Uttar Pradeś, w którym stwierdzono 32 aktów przemocy, i Tamil Nadu z 31 tego rodzaju czynów. "Modus vivendi [sposób działania] we wszystkich tych zdarzeniach jest zawsze taki sam: tłum w towarzystwie policji wdziera się w czasie modlitwy do świątyni, wykrzykując slogany, bijąc wiernych, łącznie z kobietami i dziećmi. Następnie duszpasterze są aresztowani lub zatrzymani przez policję pod fałszywymi oskarżeniami o nieuczciwe nawrócenia" – napisali autorzy noty. Podkreślili, że "tego rodzaju przypadki są tak rozpowszechnione, że nikt nie ma czasu na potępianie ich: ani politycy, ani społeczeństwo obywatelskie czy przywódcy religijni".

Reklama

UCF wskazuje ponadto na stały wzrost aktów przemocy wobec chrześcijan, począwszy od 2014 roku. Wtedy było ich ok. 150, w rok później i w 2016 – prawie po 200, w latach 2017 i 2018 stwierdzono już odpowiednio 250 i 300 takich przypadków. W bieżącym roku dochodzi średnio do 26 tego rodzaju incydentów miesięcznie – stwierdzono w dokumencie.

"Nikt nie powinien być prześladowany z powodu swej wiary. Niepokoi fakt, że do tych odrażających czynów sekciarskich ciągle jeszcze dochodzi nawet po całej serii wytycznych, wydanych rządowi przez Sąd Najwyższy. Policja i administracja lokalna, odpowiadające za przestrzeganie prawa i porządku, powinny działać szybko przeciw jakiemukowiek wspieraniu masowej przemocy" – oświadczyła Tehmina Arora, stojąca na czele indyjskiego oddziału Związku Broniącego Wolności (Alliance Defending Freedom - ADF), zaangażowanego w strzeżenie praw chrześcijan.

Według miejscowych środków przekazu tych czynów antychrześcijańskich dopuszczają się często ekstremistyczne grupy hinduskie, karmione "pełnymi nienawiści przemówieniami religijnymi", zamieszczanymi w internecie i w sieciach społecznościowych. Zdaniem ADF nastroje i czyny antychrześcijańskie w Indiach wzmogły się od czasu, gdy na czele rządu federalnego stanął jako premier nacjonalista hinduski Narendra Modi, który w 2019 rozpoczął swą drugą kadencję.

W Indiach żyje obecnie 966 mln wyznawców hinduizmu,m co stanowi ok. 80 proc. 1,3 miliarda mieszkańców tego kraju; na drugim miejscu są muzułmanie – 172 mln (ok. 14% ogółu), podczas gdy chrześcijan różnych wyznań jest tam 29 milionów, czyli 2,3 proc. miejscowej ludności.

Tagi:
chrześcijaństwo chrześcijanin

Pakistańscy chrześcijanie domagają się ochrony swych praw

2019-08-08 14:53

vaticannews.va / Islamabad (KAI)

Przedstawiciele mniejszości religijnych w Pakistanie wypracowali 10-punktową rezolucję, w której domagają się sprawiedliwości i poszanowania swych praw. Apelują m.in. do władz o postawienie tamy fali porwań chrześcijańskich i hinduskich dziewcząt oraz zmuszania ich siłą do przejścia na islam. Wzywają jednocześnie wspólnotę międzynarodową, by nadal była głosem prześladowanych w tym kraju mniejszości.

blvdone/pl.fotolia.com

Rezolucja została sygnowana przed Dniem Mniejszości, który w Pakistanie obchodzony jest 11 sierpnia. Wypracowano ją we współpracy z papieskim stowarzyszeniem Pomoc Kościołowi w Potrzebie, które od lat aktywnie wspiera chrześcijan prześladowanych w tym kraju. Dokument przedstawiła katolicka prawniczka, która walczy o prawa kobiet zmuszanych do przejścia na islam oraz sprzedawanych jako niewolnice seksualne.

Tabassum Yousaf przypomina, że każdego roku co najmniej tysiąc chrześcijańskich i hinduskich dziewcząt jest porywanych przez muzułmanów na żony i siłą zmuszanych do przejścia na islam. Drugim bolesnym fenomenem jest handel kobietami, które sprzedawane są do Chin. Najpierw mają one dać potomstwo bogatym mężczyznom, po czym trafiają do pracy na ulicy lub też stają się dawcami organów do przeszczepów, przypłacając to życiem. Rezolucja domaga się wypracowania prawa stawiającego tamę tym haniebnym praktykom. Wzywa jednocześnie federalne władze do wprowadzenia 18 lat jako dolnej granicy wieku, w którym można zawrzeć małżeństwo. Przypomina się tu o powszechnym w Pakistanie procederze ślubów nawet kilkuletnich dziewczynek ze starszymi nieraz o kilkadziesiąt lat mężczyznami.

Rezolucję sygnował m.in. katolicki adwokat Sardar Mushtaq Gill, który alarmuje, że „codzienne życie mniejszości w Pakistanie naznaczone jest przemocą, dyskryminacją i łamaniem podstawowych praw”. Przypomina on, że niemuzułmanie wciąż traktowani są jako obywatele drugiej kategorii, a wyznawcy islamu mogą ich bezkarnie prześladować. Wspomina tu m.in. niesprawiedliwą ustawę o bluźnierstwie przeciwko Mahometowi. Rezolucja podkreśla, że dopóki nie zostanie przyjęte prawo przeciwko przymusowym konwersjom, przyznające jednocześnie pełnię praw obywatelskich przedstawicielom mniejszości, dopóty w Pakistanie nie będzie prawdziwej wolności, sprawiedliwości i dobrobytu.

Jednocześnie pakistański episkopat apeluje do wyznawców Chrystusa, aby pomimo istniejących trudności nie zamykali się w gettach i nie odcinali się od reszty społeczeństwa, ponieważ stanowią jego integralną część i wnoszą cenny wkład w rozwój kraju.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

We Włoszech zmarła Paola Bonzi

2019-08-21 16:00

Włodzimierz Rędzioch

Jej nazwisko prawie nikomu nic nie mówi, nawet we Włoszech, gdzie się urodziła, działała i zmarła nagle w wieku 76 lat, 9 sierpnia w Brindisi, gdzie spędzała wakacje. A Paola Bonzi była jedną z najwspanialszych postaci ruchu obrońców życia.

YouTube

Od kiedy założyła jesienią 1984 r. pierwszy Ośrodek Pomocy Życiu (Centro di Aiuto alla Vita – CAV)) w mediolańskiej klinice Mangiagalli, wraz z wieloma wolontariuszami uratowała od aborcji 22 702 dzieci. Aborcja została zalegalizowana we Włoszech w 1978 r., kilka miesięcy przed wyborem na papieża kard. Karola Wojtyły, co doprowadziło do wielkiego rozłamu w społeczeństwie i licznych kontrowersji. W maju 1981 r. prawo, które przeszło do historii jako „Legge 194” zostało poddane pod głosowanie w referendum, które obrońcy życie przegrali. Jednak „Prawo 194” dawało pewne możliwości obrony życia. Przede wszystkim podkreślało, że dobrowolne przerwanie ciąży „nie jest środkiem kontroli urodzeń”. Państwo, regiony i władze lokalne, w ramach swoich funkcji i kompetencji powinny „promować i rozwijać usługi socjalne i zdrowotne, a także inne niezbędne inicjatywy mające na celu zapobiegania aborcji jako środka kontroli urodzeń”. Prawo to nakładało na doradców rodzinnych „zadanie aktywnego wspierania kobiety znajdującej się w trudnej sytuacji z powodu ciąży, aby ograniczyć przyczyny, które mogą skłonić kobietę do podjęcia decyzji o aborcji”.

Biura doradztwa rodzinnego miały możliwości korzystania ze współpracy z „dobrowolnymi stowarzyszeniami, które mogą również pomóc w trudnym macierzyństwie po porodzie”. I to otwierało drogę do współpracy z ruchami broniącymi życia i zorganizowanymi w Ośrodkach Pomocy Życiu. Tak jak inny, wybitny działacz ruchu „pro-life”, Carlo Casini, pracował na polu kultury i polityki, tak Bonzi poświęciła się codziennej pracy z kobietami. A były to osoby przeżywające dramatyczne chwile swojego życia – kobiety, które zaszły w ciążę w wyniku gwałtu lub przypadkowego raportu seksualnego, kobiety samotne, bez stałego partnera, kobiety w trudnej sytuacji ekonomicznej, ale przede wszystkim kobiety zagubione i przestraszone. I to takim kobietom Paola Bonzi pomagała przez 35 lat. W młodości straciła wzrok, co sprawiło, że potrzebowała w kontaktach z innymi bliskości i osobistego ciepła. Ale to samo potrafiła dać innym. Dlatego kobiety, które w większości były pod presją społeczną i kulturalną namawiającą je do aborcji, otwierały się przed nią, zwierzały, wyrażały wątpliwości prosząc o pomoc. Potrafiła być delikatna, dyskretna i wyrozumiała, nigdy nikogo nie krytykowała ani nie potępiała. Zawsze powtarzała, że dzieci rodzą się dzięki ich matkom, ponieważ to w sercu kobiety kryje się „tak” dla życia. Dlatego aby urodziło się dziecko, najpierw musi „urodzić się” matka, a Paola potrafiła wzbudzać w kobietach pragnienie macieżyństwa. Nie wystarczą prawa ograniczające czy zakazujące aborcję. Możnaby powiedzieć, że Bonzi była prawdziwą feministką – broniła kobiet pomagając im zrobić najpięknięjszą rzecz w życiu – wydać na świat dziecko. Często powtarzała, że „nigdy nie poznała kobiety, która żałowała tego, że urodziła dziecko” a jednocześnie „spotkała wiele kobiet, które przez całe życie cierpiały i płakały, ponieważ dokonały aborcji”.

Oczywiście aby pomagać trzeba było najpierw zdobyć środki na pomoc kobietom. Bonzi potrafiła przekonać przedsiębiorców i znaleźć benefaktorów, którzy gotowi byli dawać oferty Ośrodkom Pomocy Życiu, bo mieli pewność, że ich pieniądze służą ratowaniu życia. Aby zbierać fundusze Paola organizowała między innymi specjalne wieczory galowe – w tym roku też przygotowała taki wieczór, który miał być też okazją do świętowania 35° rocznicy założenia pierwszego Ośrodka CAV. Nie dożyła tej chwili ale pozostał po niej ten wielki spadek jakim jest 22702 dzieci (dzisiaj niektórzy mają już ponad 30 lat) i tyleż kobiet, które zostały matkami dzięki jej pomocy i wsparciu. Była świadkiem godności i świętości ludzkiego życia, ponieważ uważała, że obrona życia jest fundamentem każdego cywilizowanego społeczeństwa.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Gorzów: Montaż hełmu na katedrze

2019-08-21 22:16

Agata Zawadzka

Wiele osób od chwili pożaru w lipcu 2017 roku obserwuje prace remontowe w gorzowskiej Katedrze. Do tej pory większość napraw dotyczyła wnętrza budynku.

Agata Zawadzka
Rozpoczęto montowanie hełmu na wieży katedralnej

Kilka tygodni temu na wieżę katedralna zaczęto wciągać drewniane bele, aby 19 sierpnia przejść do montażu konstrukcji hełmu. Na razie jest to drewniany, ośmioelementowy szkielet, który w najbliższym czasie zostanie obity deskami i pokryty papą. Niewykluczone, że do końca roku uda się także zamontować miedziane pokrycie. Już niedługo na wieże powróci także latarnia i kopuła. Przy okazji tworzenia konstrukcji zdemontowano i oddano do renowacji zegar, który doznał szkody w czasie pożaru. Jeśli wszystko ułoży się pomyślnie, to w grudniu, najprawdopodobniej w Wigilię Bożego Narodzenia, wierni będą mogli uczestniczyć w pierwszej od pożaru Mszy św.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem