„Aby w pełni realizować przesłanie Jezusa, powinniśmy służyć innym, a nawet stać się niewolnikami miłości Boga, którą mamy nieść światu - mówił Ksiądz Biskup. Największym darem Boga dla nas jest Eucharystia. Wtedy właśnie dokonuje się ofiara Syna Bożego, w którą my - ludzie wierzący - powinniśmy się włączyć. Podczas każdej Mszy św. Bóg pragnie, abyśmy ofiarowywali Mu siebie. Eucharystia jest dla naszej duszy Chlebem, bez którego nie mogłaby ona żyć”. Bp Antoni Długosz przypomniał zgromadzonym na Eucharystii ogromną rolę pokarmu, jakim jest chleb dla każdego człowieka. Mówił o wędrówce Narodu Wybranego, który szukał chleba i wolności dla siebie i swoich dzieci. Przypomniał o tym, jak wiele Żydzi potrafili znieść trudności i niewygód, aby dotrzeć do ziemi obiecanej im przez Boga, na której nie musieliby martwić się o chleb.
Studiując historię Narodu Wybranego, docieramy do czasów Chrystusa. On również mówił o chlebie, dlatego po kolejnym rozmnożeniu chleba Żydzi okrzyknęli go królem. Ale Jezus nauczał o Chlebie Żywym - Swoim Ciele. Chrystus ustanowił Eucharystię, polecając Apostołom sprawowanie Najświętszej Ofiary na Jego pamiątkę. Ksiądz Biskup przypomniał jeszcze raz, że udział we Mszy św. i przyjmowanie Komunii św. umacnia nas w służeniu Bogu i bliźniemu.
Wstępem do Eucharystii była konferencja ks. dr. Andrzeja Kuliberdy: Eucharystia tajemnicą wiary. Temat wykładu zaczerpnięto z tytułu encykliki Pawła VI: Misterium fidei, z pierwszego rozdziału encykliki Jana Pawła II: Ecclesia de Eucharistia i fragmentów listu apostolskiego Jana Pawła II: Mane nobiscum Domine. Podczas wykładu pochylano się nad zagadnieniami Eucharystii jako: tajemnicy realnej obecności Jezusa, tajemnicy światła i tajemnicy zbawienia. Pierwsze zagadnienie pozwoliło słuchaczom na przypomnienie sobie, że Eucharystia została ustanowiona przez Chrystusa w Wielki Czwartek podczas wieczerzy paschalnej. Istotą tej uczty stają się słowa Syna Bożego, mówiące o spożywaniu przez uczniów Jego Ciała i Krwi. Wezwanie to, podkreślone przez nakaz: „To czyńcie na moją pamiątkę” (Łk 22, 19) prowadzi do relacji komunii, którą Bóg nawiązuje z ludźmi. Następnym wymiarem Eucharystii jest jej wymiar ofiarniczy.
W Wielki Czwartek Chrystus przepowiada swoją śmierć na krzyżu, każda kolejna Eucharystia jest uobecnieniem Jego męki dokonanej na Golgocie, choć już jest w niej obecny Jezus Zmartwychwstały. Eucharystia zawiera więc w sobie zapowiedź męki, jej uobecnienie po Golgocie i jednocześnie wskazuje na przyjście Jezusa na końcu dziejów. „Uświadamia nam to aklamacja wypowiadana po konsekracji: «Głosimy śmierć Twoją, Panie Jezu, wyznajemy Twoje zmartwychwstanie i oczekujemy Twego przyjścia w chwale». Pierwszym aspektem misterium Eucharystii jest tajemnica światła, ponieważ w każdej Mszy św. Liturgia Słowa Bożego poprzedza sprawowanie Liturgii Eucharystii - mówił ks. dr Andrzej Kuliberda. - Słowa Zbawiciela, które wypowiada do Apostołów idących do Emaus, powodują «poruszenie» serc uczniów, chronią ich przed mrokiem smutku i rozpaczy, wzbudzają w nich pragnienie pozostania z Nim. Słowa Jezusa dają ich umysłom światło zrozumienia i wiary”. W zagadnieniu Eucharystia tajemnicą zbawienia powiedziano: „Obecność Chrystusa w Eucharystii jest dla nas, dla naszego zbawienia: «Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam (...) Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym» (J 6, 53-54)”.