W ikonografii przedstawia się ją w habicie klaryski lub w królewskich szatach. W dłoniach trzyma róże, koronę królewską lub księgę. To św. Elżbieta Portugalska, patronka kościoła w Pławiu. Tytuł parafia otrzymała 31 sierpnia 1962 r. z rąk kard. Stefana Wyszyńskiego na prośbę ks. Sorysa, proboszcza z Krosna Odrzańskiego. 5 stycznia br., dzięki pomocy kanclerza Kurii - ks. Piotra Kubiaka, do parafii przybyły relikwie Patronki, zaś 2 lipca (dokładnie dwa dni przed obchodami 670. rocznicy śmierci św. Elżbiety) nastąpiła ich uroczysta intronizacja połączona z parafialnym odpustem. Do tego wydarzenia parafianie przygotowywali się już dużo wcześniej. - Od 6 do14 maja odbywały się misje święte, przygotowujące parafię do tych uroczystości. Poprowadzili je ojcowie kapucyni Zdzisław Duma i Leon Błaszczyszyn - mówi ks. Edward Romanów, proboszcz parafii.
Uroczystości jubileuszowe odbyły się przy licznym udziale wiernych. Na samym początku nastąpiło przekazanie relikwii przez ks. dziekana Wojciecha Błaszczyka Gospodarzowi parafii i wniesienie ich do kościoła. Towarzyszyła temu pieśń o św. Elżbiecie w wykonaniu chóru pod dyrekcją Macieja Ogarka. Bezpośrednio po umieszczeniu na ołtarzu relikwii rozpoczęła się Msza św. Przewodniczył jej ks. prał. Konrad Herrmann. - Modlę się w intencji wiernych tej wspólnoty, szczególnie w intencji Księdza Proboszcza, który sprawuje swoje obowiązki duszpasterskie tutaj dwadzieścia pięć lat. To jego srebrny jubileusz - powiedział ks. Herrmann.
Po Mszy św. rozpoczęły się dalsze uroczystości związane z obchodami 670. rocznicy śmierci św. Elżbiety. Z patronką kościoła wiąże się bardzo interesująca historia. Pochodziła ona z królewskiego rodu, była krewną św. Elżbiety Węgierskiej - po której zresztą otrzymała imię. Jako dwunastoletnia dziewczyna została wydana za mąż za króla Portugalii Dionizego, z którym miała dwoje dzieci. Ich małżeństwo nie było szczęśliwe, jednak Elżbieta znosiła wszystko z heroiczną cierpliwością, poświęcając się modlitwie i uczynkom miłosierdzia. Św. Elżbieta otaczana jest szczególną czcią z powodu interwencji, dzięki którym udało jej się zapobiec wybuchowi kilku wojen. Dlatego też Kościół sławi ją jako anioła pokoju. Po śmierci męża otoczyła opieką potrzebujących: ludzi chorych, starych i opuszczonych. Wstąpiła też do III Zakonu św. Franciszka, a później do Klarysek. Zmarła 4 lipca 1336 r. Papież Urban VIII kanonizował ją w 1625 r.
Jej grób do dziś jest jednym z najbardziej znanych sanktuariów na Półwyspie Iberyjskim.