Burkina Faso: miłosierdzie mostem do dialogu międzyreligijnego
Podczas IV Kongresu Bożego Miłosierdzia w Wagadugu w Burkina Faso o miłosierdziu mówili przedstawiciele innych wyznań i religii. Panel międzyreligijny został zatytułowany: „Miłosierdzie Boże, most, prowadzący ludzi do jedności”.
Podczas wystąpienia pastor Henri Ye opierał się Biblii, imam Alidou Ilboudo wskazywał fragmenty Koranu, które mówią o miłosierdziu i przebaczeniu. Melegue Traore, przedstawiciel lokalnej religii plemiennej, animizmu, mówił o naturalnych korzeniach miłosierdzia, które z natury przejawia się z relacjach społecznych poprzez wzajemną pomoc i solidarność we wspólnotach plemiennych oraz przez szacunek do przyrody.
Zenon Hanas
– W Burkina Faso nie możemy mówić o konflikcie religijnym. Wyznawcy wszystkich obecnych tu religii i wyznań żyją tutaj w dobrych relacjach. Ich udział w Kongresie pokazuje, że mamy wspólne źródła, na których powinniśmy się opierać. Konflikt istnieje między skrajnymi ugrupowaniami, tam, ma podłoże polityczne, a nie religijne. Chodzi o to, by wprowadzić destabilizację – mówi ks. Stanisław Filipek, pallotyn, organizator Kongresu.
W IV Kongresie Miłosierdzia Bożego w Wagadugu uczestniczy ponad 1000 osób z całej Afryki, w tym kardynałowie, biskupi, misjonarze, przedstawiciele wspólnot zakonny, członkowie grup Bożego Miłosierdzia i przedstawiciele władz lokalnych. Kongres potrwa do 24 listopada.
W drugim dniu II Kongresu Młodzieży Polonijnej uczestników odwiedzili przedstawiciele Kościoła i rządu.
O godz. 9 odbyła się uroczysta inauguracja Kongresu. Wszyscy witający młodzież polską z całego świata, zarówno przedstawiciele Kościoła hierarchicznego, jak i polskiego rządu zgodnie podkreślali ważność inicjatywy zorganizowania spotkania z młodą Polonią tak w wymiarze eklezjalnym, wspólnotowym Kościoła powszechnego, jak i w wymiarze narodowym - obecności Polaków i Polski w świecie.
Sprawa krzyża wyrzuconego do kosza w Szkole Podstawowej w Kielnie nie cichnie. Wręcz przeciwnie – pojawiają się kolejne fakty, zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa oraz reakcje polityków. Wciąż jednak brak odpowiedzi ze strony Ministerstwa Edukacji. Lokalna społeczność mówi wprost: doszło nie tylko do złamania prawa, ale do demonstracyjnego pogwałcenia wartości, na których od lat opiera się ta szkoła.
Jak już informowaliśmy w artykule „Skandal w szkole w Kielnie. Nauczycielka wyrzuciła krzyż do kosza”, w jednej ze szkół podstawowych w Kielnie na Kaszubach (gmina Szemud) miało dojść do bulwersującego zdarzenia. Według relacji publikowanych w mediach społecznościowych oraz informacji przekazanych przez rodziców, nauczycielka języka angielskiego zażądała zdjęcia krzyża ze ściany sali lekcyjnej. Gdy uczniowie zaprotestowali, sama zerwała krucyfiks i wrzuciła go do kosza na śmieci. Rodzice i świadkowie podkreślają, że nie był to incydent przypadkowy ani emocjonalny wybuch, lecz akt dokonany publicznie, w obecności dzieci, co dodatkowo potęguje wagę sprawy.
Wojna z Filistynami stawia Izrael wobec potęgi, która paraliżuje serca. Goliat wychodzi jak chodząca zbroja, a jego słowa mają złamać ducha zanim padnie pierwszy cios. Dawid wchodzi w tę scenę jako pasterz, bez wojskowej pozycji i bez prawa do głosu. Jego odpowiedź Saulowi brzmi jak odmowa lęku. Wyrasta z pamięci o Panu, który już wcześniej ocalił go „z łap lwa i niedźwiedzia”. Dawid niesie w sobie historię łaski z codziennej pracy. Dlatego nie przyjmuje zbroi Saula. Metal i skóra krępują ciało, które zna ruch pasterza i precyzję procy. W ręku zostaje kij pasterski, proca i pięć gładkich kamieni z potoku. Ten wybór wygląda skromnie, a jednak jest precyzyjny. Dawid idzie „w imię Pana Zastępów”. To imię w Biblii oznacza Boga, który stoi ponad armiami i nie potrzebuje narzędzi przemocy, aby ocalić. Dawid wypowiada to publicznie, wobec wroga i wobec własnego ludu. Spór dotyka zaufania. Goliat ufa broni i swojej pozycji. Dawid ogłasza, że zwycięstwo nie przychodzi „mieczem ani włócznią”, bo bitwa należy do Pana. Kamień trafia w czoło, w miejsce dumnej pewności. Olbrzym pada twarzą na ziemię, jak człowiek pokonany przed Panem. Potem Dawid sięga po miecz przeciwnika i odcina mu głowę. Zwycięstwo dokonuje się narzędziem wroga. Tekst zostawia obraz Boga, który potrafi odwrócić to, co miało niszczyć. W tej historii wiara rodzi się z pamięci i prowadzi do czynu. Imię Pana staje się oparciem, a mały pasterz staje się znakiem, że Pan patrzy na serce. Rodzi się odwaga, która oddaje chwałę Bogu i podnosi serca ludu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
