Kim był?

Bp Jan Pietraszko urodził się w Buczkowicach na Żywiecczyźnie. Po maturze w 1931 r. wstąpił do Książęco-Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Krakowie i jednocześnie rozpoczął studia na Wydziale Teologicznym UJ. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1936 r. z rąk arcybiskupa metropolity krakowskiego Adama Sapiehy. Jako młody ksiądz pracował w Rabce, Czarnym Dunajcu, Zakopanem. Później jego życie związane było z Krakowem, gdzie na początku pełnił funkcję sekretarza abp. Adama Sapiehy, był wikariuszem w parafii św. Szczepana, a w 1948 r. został duszpasterzem akademickim przy kolegiacie św. Anny. Tę posługę sprawował do końca życia, nawet po tym, jak w 1962 r. papież Jan XXIII mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji krakowskiej.
Biskup Jan był uczestnikiem Soboru Watykańskiego II, którego założenia realizował ze szczerym oddaniem na wszystkich płaszczyznach swojego duszpasterzowania. Oprócz działalności duszpasterskiej pełnił też funkcję kapelana ZHP, był również odpowiedzialny m.in. za sztukę sakralną i budownictwo kościelne w archidiecezji krakowskiej, a od 1970 r. zajmował się także sprawami personalnymi księży. W trudnych latach PRL były to zadania niełatwe.

Drugi „Wujek”

Szczególną uwagą i opieką otaczał młodzież akademicką, skupiającą się w małych wspólnotach przy parafii św. Anny. Chcąc uchronić młodych ludzi od niebezpieczeństw ze strony ówczesnej władzy, starał się nie stwarzać sytuacji, które mogłyby prowokować reakcje ludzi niechętnych Kościołowi. Nie znaczy to, że był jedynie kaznodzieją, choć jego homilie przyciągały tłumy. Był m.in. doskonałym organizatorem wyjazdów wakacyjnych z młodzieżą nad morze lub w góry, dających wspaniałe możliwości formacyjne. Kochał i podziwiał przyrodę, szanował wszelkie Boże stworzenie. Jedna z uczestniczek wędrówek z ks. Karolem Wojtyłą przeniosła do duszpasterstwa przy parafii św. Anny zwyczaj nazywania księdza „Wujkiem” - dla bezpieczeństwa zarówno młodzieży, jak i kapłana. Dlatego też w Krakowie „Wujków” było dwóch.

Świadectwa

W wypowiedziach świadków powtarzają się opinie o Biskupie Janie jako osobie milczącej, ale niezwykle wrażliwej na drugiego człowieka, z uwagą wysłuchującej bliźnich. Na spotkaniach Juventus Christiana - jednej z grup akademickich przy św. Annie - zabierał głos jako ostatni, pogłębiając wypowiedzi młodych ludzi zafascynowanych Ewangelią. Wszyscy znający bp. Pietraszkę podkreślają zgodnie, że centrum jego życia była Eucharystia. To z niej czerpał siły jako duszpasterz, spowiednik, a przede wszystkim jeden z najwybitniejszych w dziejach Krakowa kaznodziejów (jego homilie i rozważania wydawane są do dzisiejszego dnia). Biskup Jan był dla otaczających go młodych ludzi przyjacielem, ale nigdy kolegą, zawsze Mistrzem.
Bp Jan Pietraszko zmarł w opinii świętości 2 marca 1988 r. Został pochowany w podziemiach kolegiaty św. Anny w Krakowie. Do dziś w każdy drugi czwartek miesiąca o godz. 17 odprawiana jest przy jego grobie (naprzeciwko konfesji św. Jana z Kęt) Msza św. o rychłą beatyfikację sługi Bożego, kolejnego spośród nas, który przez tajemnicę świętych obcowania przedstawia Bogu Ojcu naszą codzienność. Warto o tym pamiętać.