Reklama

Rodzina

GUS: spada liczba małżeństw konkordatowych, małżeństwa w innych Kościołach - stabilnie

W Kościele katolickim liczba tzw. małżeństw konkordatowych systematycznie spada. W 2008 r. zawarto ich 177 tys., podczas gdy w 2018 - 117 tys. W większości innych Kościołów i związków wyznaniowych w Polsce dostrzegalna jest natomiast stabilizacja w liczbie udzielanych ślubów wyznaniowych ze skutkami cywilnymi, z kolei w Gminach Wyznaniowych Żydowskich nastąpił ich wzrost.

[ TEMATY ]

małżeństwo

Jakub Krechowicz/fotolia.com

Informacje na temat liczby ślubów wyznaniowych udzielonych w Polsce od roku 1999 do 2018 podał Główny Urząd Statystyczny w obszernym opracowaniu "Wyznania religijne w Polsce w latach 2015-2018". Jest to już jej jedenasta edycja. Tradycyjnie prezentuje ona dane statystyczne dotyczące funkcjonowania Kościołów i związków wyznaniowych, tym samym obrazując strukturę wyznaniową naszego kraju.

W Polsce od 1999 r. na mocy ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. mogą być zawierane małżeństwa wyznaniowe (zawarte w obecności duchownego) ze skutkami cywilnymi. Możliwe jest to w 10 Kościołach i jednym związku wyznaniowym. Chodzi o Kościół Katolicki (cztery obrządki), Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny, Kościół Ewangelicko-Augsburski, Kościół Ewangelicko-Reformowany, Kościół Ewangelicko-Metodystyczny, Kościół Chrześcijan Baptystów, Kościół Adwentystów Dnia Siódmego, Kościół Polskokatolicki, Związek Gmin Wyznaniowych Żydowskich, Kościół Starokatolicki Mariawitów i Kościół Zielonoświątkowy.

Reklama

W urzędach stanu cywilnego rejestrowane są także małżeństwa podlegające prawu wewnętrznemu danego Kościoła lub związku wyznaniowego zawarte w obecności duchownego. Małżeństwo zawarte przed duchownym pociąga za sobą takie same skutki cywilnoprawne jak małżeństwo zawarte przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego (USC).

Jednak nie wszystkie śluby udzielone w Kościele lub związku wyznaniowym muszą być zgłaszane do USC. Dlatego też liczba zawartych tzw. małżeństw wyznaniowych zarejestrowanych w USC odbiega od liczby ślubów zawieranych w poszczególnych Kościołach.

Odsetek małżeństw wyznaniowych ze skutkami cywilnymi (w opracowaniu zostały uwzględnione wszystkie małżeństwa, w których jedna ze stron - mężczyzna lub kobieta - miała stałe zameldowanie w Polsce) wśród wszystkich zawartych małżeństw w przeciągu 20 lat funkcjonowania ustawy kształtuje się na poziomie około 60–70%.

Reklama

Najwyższy odsetek (73,4%) odnotowano w trzecim i czwartym roku działania ustawy (2001 r. i 2002 r.). Po roku 2004 widoczny jest powolny, ale nieustanny spadek odsetka małżeństw wyznaniowych wśród wszystkich zawieranych małżeństw. W 2006 r. odsetek ten osiąga wartość poniżej 70%, a w 2018 r. wynosi już niecałe 62%.

Zdecydowanie najwięcej małżeństw wyznaniowych ze skutkami cywilnymi (tzw. małżeństw konkordatowych) zawierana jest w Kościele katolickim (przeszło 99%), jednak systematycznie ich liczba spada. W 1999 r. zarejestrowano ich 149 tys. 842, w szczytowym momencie ostatniego dwudziestolecia najwięcej było w 2008 r. (177 tys. 59), podczas gdy w roku 2018 liczba zawartych konkordatowych związków małżeńskich wyniosła 117 tys. 934.

Odsetek małżeństw zawieranych na mocy ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. przez inne Kościoły i Związek wyznaniowy przez ostatnie 20 lat nie przekraczał 1%. Choć zawieranych tam małżeństw wyznaniowych jest znacznie mniej niż w Kościele katolickim, tendencja spadkowa raczej nie wystąpiła.

W Kościele prawosławnym w 1999 r. zawarto takich małżeństw 358, najwięcej w 2009 r. - 666, a w 2018 - 508. W Kościele ewangelicko-augsburskim (luterańskim) w 1999 - 237, w szczytowym okresie (2008-2009) - 333, a w 2018 - 256.

Jednak i w mniejszych wspólnotach, jak Kościół ewangelicko-metodystyczny, baptystyczny czy zielonoświątkowy (od kilku, przez kilkadziesiąt do maksymalnie stu kilkudziesięciu małżeństw) w ostatnim 20-leciu nie było spadku zawieranych związków, a wręcz stabilizację tendencji z początku obowiązywania ustawy.

W ostatnim okresie (od 2015 r.) zaobserwować można natomiast duży wzrost liczby ślubów udzielanych w Związku Gmin Wyznaniowych Żydowskich (np. w 2016 - 58, a w 2017 - 47). Średnia liczba udzielonych ślubów w latach 1999–2014 wynosiła niespełna 1, a w okresie 2015–2018 – 43.

2020-03-04 11:40

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kraków: „Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu” – rekolekcjach online dla małżeństw niepłodnych

2020-11-13 12:35

[ TEMATY ]

rekolekcje

małżeństwo

Adobe Stock

„Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu” – pod takim hasłem odbędą się tegoroczne rekolekcjach online dla małżeństw niepłodnych organizowane przez krakowskie duszpasterstwo Abraham i Sara.

Jednodniowe rekolekcje online dla małżeństw niepłodnych pt. „Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu” zaplanowano na sobotę 12 grudnia 2020 r.

Rozważania wygłosi ks. Kazimierz Musioł – duszpasterz małżeństw starających się o potomstwo.W programie również: spotkanie z lekarzem medycyny rodzinnej i naprotechnologiem Adamem Kuźnikiem pt. „Czy TRZEBA robić WSZYSTKIE badania?”, warsztaty z dietetykiem, świadectwo małżonków, wspólnotowa Msza św. online, a na koniec pełne wdzięczności uwielbienie.

Więcej informacji i zapisy na stronie internetowej:

http://abrahamisara.pl/wydarzenia/12-12-dzien-skupienia-on-line-najwazniejsze-jest-niewidoczne-dla-oczu/ i profilu facebookowym: https://www.facebook.com/Stowarzyszenie-Abraham-i-Sara-1496016587374838/.

Rekolekcje „Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu” organizuje Krakowskie Duszpasterstwo Niepłodnych Małżeństw oraz Stowarzyszenie Wspierania Małżeństw Niepłodnych „Abraham i Sara”. Misją wspólnoty, która działa już od 10 lat, jest hasło: „Aby nikt ze swoją niepłodnością nie pozostał sam”.

CZYTAJ DALEJ

1 grudnia - liturgiczne wspomnienie bł. Karola de Foucauld

2020-12-01 13:00

[ TEMATY ]

bł. Karol de Foucauld

youtube.com

bł. Karol de Foucauld

bł. Karol de Foucauld

1 grudnia Kościół wspomina w liturgii błogosławionego Karola de Foucauld (1858-1916), francuskiego zakonnika i misjonarza, pustelnika, który wiele lat spędził wśród muzułmańskich Tuaregów w Afryce Północnej.

Na krętych drogach życia Bóg pisze prostymi liniami. To powiedzenie dotyczy również Karola de Foucauld. W chwili, gdy zginął z rąk członków muzułmańskiej sekty sufickiej sanusijja 1 grudnia 1916 roku w oazie Tamanrasset, miał za sobą długą drogę, która prowadziła go z Francji do Algierii, Maroka, do Ziemi Świętej, Syrii, a wreszcie na algierską Saharę. Natomiast droga wewnętrzna wiodła go od przepełnionego wiarą dzieciństwa przez religijną obojętność do ponownego odkrycia wiary i życia pustelniczego. Dziś na jego dziedzictwo powołuje się ok. 20 różnych stowarzyszeń i zgromadzeń zakonnych.

Karol (Charles) de Foucauld urodził się 15 września 1858 r. w Strasburgu. Był najstarszym dzieckiem w jednej z najbardziej zamożnych rodzin arystokratycznych Francji. Jego rodzice zmarli już w 1865 i opiekunem sześciolatka został jego dziadek. Karol był chłopcem niesfornym, za złe zachowanie został usunięty z prywatnej szkoły. W wieku 20 lat otrzymał wysoki spadek, który całkowicie roztrwonił w ciągu kilku lat, utracił też wiarę.

W 1879 r. ukończył szkołę oficerską i odbył służbę wojskową w Oranie. Tam zetknął się z głęboko wierzącą ludnością, co zrobiło na nim ogromne wrażenie. Zaczął szukać dróg odkrycia na nowo swojej wiary i prowadzenia życia bardziej radykalnego. Zafascynowany kulturą arabską w 1882 r. wystąpił z wojska i odbył podróż naukową do Maroka. Reportaże z tej podróży przyniosły mu duży rozgłos, a Towarzystwo Geograficzne w Paryżu nagrodziło go złotym medalem.

Nawrócił się pod wpływem swojej kuzynki i przyjaciela rodziny. W 1890 r. wstąpił do zakonu trapistów i przyjął imię Maria Alberyk. Od 1895 r. układał reguły nowych wspólnot zakonnych, oparte na duchowości Świętej Rodziny z Nazaretu.

Zwolniony w 1897 r. ze ślubów zakonnych wyjechał do Ziemi Świętej, gdzie pod imieniem Karola od Jezusa prowadził życie kontemplacyjne przy klasztorze klarysek w Nazarecie. W 1901 r. przyjął święcenia kapłańskie. Pod koniec tegoż roku osiedlił się w pustelni Beni Abbes w środkowej Algierii, pomagając tubylcom. Pełnił też funkcję duszpasterza w garnizonach francuskich w Afryce i był doradcą władz wojskowych w Hoggarze. Od 1904 r. przebywał wśród Tuaregów na Saharze, gdzie założył pustelnię w Tamanrasset. Tam m.in. przełożył Ewangelię na język tuareski. 1 grudnia 1916 r. zastrzelił go członek islamskiej sekty sufickiej sanusijja.

Duchowość de Foucaulda inspirowana jest ideą życia na pustyni: mieści w sobie samotność, surową ascezę i kontemplację, mające prowadzić do zjednoczenia z Bogiem. Charakteryzuje ją jednocześnie aktywność misyjna i świadectwo życia konsekrowanego, głównie przez pracę fizyczną, braterstwo i przyjaźń z ludźmi przy dostosowaniu się do stylu życia ubogich. Praca na własne utrzymanie ma być realizacją ślubu ubóstwa i naśladowaniem ukrytego życia Jezusa w Nazarecie.

Chociaż „brat Charles” marzył o braciach, zmarł samotnie. Dopiero gdy w 1920 roku René Bazin opublikował biografię Foucaulda, zwrócono w Europie uwagę na jego życie i działalność. W 17 lat po jego śmierci, w 1933 r. , pięciu paryskich seminarzystów i księży udało się na Saharę, by tam prowadzić życie mnisze na podstawie reguły Karola de Foucauld i przyjmując nazwę Zgromadzenie Małych Braci Jezusa. W 1939 roku powstały Zgromadzenia: Małych Sióstr Jezusa oraz małych sióstr i braci od Ewangelii, a także kilka instytutów świeckich oraz grup nieformalnych i stowarzyszeń kościelnych. Są one obecne również w Polsce.

Proces beatyfikacyjny na szczeblu diecezjalnym toczył się w latach 1995-2003 i został zamknięty 4 marca 2003 r. w Mediolanie. Wzięła w niej również udział pochodząca z archidiecezji mediolańskiej kobieta, której cudowne uzdrowienie, za wstawiennictwem sługi Bożego, potwierdziła watykańska komisja lekarska. W obecności Jana Pawła II Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych ogłosiła 20 grudnia 2004 r. dekret uznający ten cud, co otworzyło drogę do beatyfikacji o. Karola de Foucauld. Papież-Polak nie zdążył już jednak ogłosić go błogosławionym i uczynił to 13 listopada 2005 r. w Watykanie Benedykt XVI. W maju 2020 drogę do jego kanonizacji otworzył papież Franciszek.

Oparte na duchowości bł. Karola Zgromadzenie Małych Braci Jezusa jest dziś obecne w 44 krajach. Duży wpływ na ich formację miał słynny francuski filozof Jacques Maritain, który po śmierci żony wstąpił do zgromadzenia, w którym zmarł w 1973 r. Do Polski Mali Bracia przybyli w 1972 r.

Zgromadzenie Małych Sióstr Jezusa powołała do życia 8 września 1939 r. Magdalena Hutin w Algierii. Jest jednym z kilkunastu apostolatów powstałych w oparciu o duchowość bł. Karola de Foucauld. Obecnie tworzą je osoby wywodzące się z prawie 70 narodowości, które działają na wszystkich kontynentach, w 67 krajach. W Polsce zgromadzenie działa od 1957 r. Ponad 40 sióstr skupionych jest w kilku wspólnotach, m.in. w: Warszawie, Częstochowie, Machnowie, Krakowie-Nowej Hucie, Szczecinie, Lublinie. Liczą one zazwyczaj po kilka sióstr.

CZYTAJ DALEJ

Ostatnie pożegnanie Haliny Kwiatkowskiej

2020-12-01 23:40

Archiwum MFS

    Była aktorką teatralną i filmową, pedagogiem i pisarką. Była koleżanką Karola Wojtyły z lat szkolnych i studenckich. Z przyszłym papieżem Janem Pawłem II połączyła ich wspólna pasja, jaką były sztuka, teatr, poezja.

W poniedziałek 30 listopada na cmentarzu Rakowickim odbył się pogrzeb Haliny Kwiatkowskiej (1921-2020). Uroczystości w kolumbarium nowej Alei Zasłużonych, gdzie złożono urnę z prochami zmarłej, poprzedziła odprawiona w cmentarnym kościele pw. Zmartwychwstania Pańskiego Msza św. , której przewodniczył kard. Stanisław Dziwisz. Za duszę zmarłej przy ołtarzu modlili się także ks. infułat Bronisław Fidelus i ks. Dariusz Guziak – duszpasterz środowisk twórczych w archidiecezji krakowskiej.

Uczestnicy pogrzebu usłyszeli list abp. Marka Jędraszewskiego, który napisał m.in. : „Podczas pogrzebu Haliny Kwiatkowskiej dziękujemy Bogu, dawcy talentów, za szczególny dar umiłowania słowa ale i treści, jakie niosła w sobie zmarła Halina przez całe życie, i którymi się dzieliła.” O przyjaźni łączącej zmarłą z Janem Pawłem II opowiedział kard. Stanisław Dziwisz.

W pogrzebie uczestniczył także minister w Kancelarii Prezydenta RP - Piotr Ćwik, który wspólnie przewodniczącym Małopolskiego Sejmiku, prof. Janem Dudą, przekazał córce zmarłej, Monice Kwiatkowskiej-Majewskiej, Medal Stulecia Odzyskanej Niepodległości, nadany aktorce kilka miesięcy temu przez prezydenta Andrzeja Dudę.

Uczestniczący w pogrzebie mecenas Maciej Krzyżanowski ubolewa, że ze względu na pandemię nie udało się prof. Halinie Kwiatkowskiej wręczyć odznaczenia za jej życia. - Na szczęście 22 października, we wspomnienie św. Jana Pawła II, zdążyłem tę informację przekazać pani profesor – wspomina Krzyżanowski i dodaje: - Pani profesor była bardzo szczęśliwa. Dziękowała. Mecenas Krzyżanowski podkreśla, że stowarzyszeniu Ne Cedat Academia, które reprezentuje, bardzo zależało, aby jedna z ostatnich tajnych studentek UJ (podczas II wojny światowej) została uhonorowana w niedawną rocznicę 80-lecia Sonderaktion Krakau, której jako studenci polonistyki razem z Karolem Wojtyłą byli bezpośrednimi świadkami.

Wśród żegnających zmarłą byli m.in. artyści związani z krakowskimi teatrami oraz przedstawiciele Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie, gdzie przez 40 lat prof. Halina Kwiatkowska dzieliła się swą wiedzą z kolejnymi pokolenia studentów.

CZYTAJ DALEJ
NIE PRZEGAP
#NiezbednikAdwentowy

Reklama

Przejdź teraz
REKLAMA: Artykuł wyświetli się za 15 sekund

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję