Sierpniowe dni zmieniają krajobraz naszej Ojczyzny. Bowiem ze wszystkich stron kraju na pielgrzymi szlak ku „temu Zakątkowi, gdzie powracać każdy chce”, wyruszają tysiące pątników, by „odnawiać oblicze tej ziemi, polskiej ziemi”. Wyruszają w nadziei odnowy serc, siebie samych, własnych rodzin, całej Ojczyzny i Kościoła. Szukają i powracają do prawdziwych wartości, gdyż „smutna rzeczywistość”, w której przychodzi nam żyć, próbuje dzisiejszego człowieka pozbawić godności.
Wyruszają na ten szlak również mieszkańcy ziemi rzeszowskiej, w 30. Jubileuszowej Pieszej Pielgrzymce. Od 4 do 13 sierpnia, pod przewodnictwem Księdza Biskupa, wielu kapłanów i kleryków oraz sióstr zakonnych, pod hasłem „Wierni Słowu i wezwaniu” idziemy dziękować za lata pielgrzymowania, za 15 lat naszej diecezji i za wiele łask i darów, którymi Bóg nas obdarza. Drogowskazem w tym roku szczególnie jest nam Słowo Boże - Żywa Księga, którą w pielgrzymkowych rozważaniach i modlitwach zgłębiać chcemy. Drodzy Siostry i Bracia Pielgrzymi, jeśli chcecie bardziej poznać siebie, odkryć na nowo swoje powołanie, w myśl tegorocznego zawołania „Przypatrzcie się powołaniu waszemu”, wyrazić wdzięczność Bogu za hojność Jego łask i darów, złożyć prośby z nadzieją na godniejsze życie i oddać się w opiekę Tej, której „Obraz widać w każdej polskiej chacie” - zapraszamy do wspólnego pielgrzymowania.
Wszystkich, którzy od trzydziestu lat tworzyli naszą Rodzinę Pielgrzymkową, wszystkich przyjaciół i sympatyków Pielgrzymki Rzeszowskiej, zapraszamy na jej rozpoczęcie w sobotę, 4 sierpnia 2007 r. na Mszę św. o godz. 6.30, Plac Farny w Rzeszowie.
Chorych i cierpiących zapraszamy do szczególnego „pielgrzymowania” wraz z nami modlitwą i krzyżem cierpienia. Dobroczyńcom, wspomagającym, modlącym się z nami i za nas z serca dziękujemy.
W Tesalonice wybuchł eschatologiczny niepokój: ktoś głosił - powołując się na proroctwo, na ustne nauczanie, a nawet na „list rzekomo od nas” - że dzień Pański już nastał. Wzmianka o fałszywym liście jest cenna: pokazuje, że autorytet apostolski próbowano podrabiać już za życia apostołów, i tłumaczy, dlaczego list kończy się własnoręcznym pozdrowieniem Pawła jako „znakiem w każdym liście” (3,17). Wspólnota rozgorączkowana bliskością końca łatwo porzuca trzeźwość - i pracę, jak pokaże rozdział trzeci. Apostoł nie podsyca emocji; studzi je: „niech was w żaden sposób nikt nie zwodzi”. Zanim nadejdzie dzień Pański, musi przyjść odstępstwo i objawić się „człowiek grzechu, syn zatracenia”. Język jest apokaliptyczny i czerpie z Daniela - z figury władcy, który „wywyższy się ponad wszystko” (por. Dn 11,36). Nie służy on zaspokajaniu ciekawości kalendarzowej, lecz czujności: zło potrafi przybrać religijną maskę i zasiąść tam, gdzie należy się cześć Bogu. Lekcjonarz pomija dalsze, najciemniejsze wersety i prowadzi od razu do tego, co pewne. A pewne jest powołanie: „wezwał was przez nasze głoszenie Ewangelii, abyście dostąpili chwały Pana naszego Jezusa Chrystusa”. Stąd podwójny imperatyw: „stójcie niewzruszenie i trzymajcie się tradycji” (paradoseis) - przekazu otrzymanego „przez mowę i przez list”. To jedno z biblijnych źródeł teologii Tradycji: Ewangelia żyje w Kościele, zanim i obok tego, jak zostaje spisana. Zakończenie jest modlitwą o pociechę wieczną i utwierdzenie „w wszelkim czynie i dobrej mowie” - Jan Chryzostom trafnie odczytywał tę równowagę: czujność wobec fałszu i spokojna stałość w tym, co Kościół otrzymał od początku, są dwiema stronami tej samej trzeźwości.
Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
W Ułan Bator, stolicy Mongolii, odbywa się szczyt COP17 Konwencji Narodów Zjednoczonych, poświęcony walce z pustynnieniem. Około 81 proc. terytorium tego azjatyckiego kraju jest zagrożone w związku ze zmianami klimatu i eksploatacją górniczą. Pomoc mieszkańcom niesie m.in. wspólnota mongolskiego Kościoła katolickiego.
Lokalne inicjatywy, w tym projekty Kościoła katolickiego i miejscowej Caritas, koncentrują się na zalesianiu i szkoleniach rolniczych, aby przeciwdziałać degradacji gleby. O. Ernesto Viscardi ze zgromadzenia Misjonarzy Matki Bożej Pocieszenia, który przez dwadzieścia lat pracował w Mongolii, potwierdza i opisuje zjawisko, które staje się coraz poważniejszym kryzysem: Mongolia, ogromna kraina stepów i koczowniczych pasterzy, zmienia się pod wpływem zmian klimatycznych oraz modelu rozwoju gospodarczego silnie opartego na eksploatacji zasobów mineralnych.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
