Reklama

Kryzysu powołań nie ma

Z ks. Czesławem Parzyszkiem SAC rozmawiał Piotr Chmieliński
Edycja warszawska (st.) 4/2002

2 lutego Kościół obchodzi dzień życia konsekrowanego. Czy w Polsce można mówić o kryzysie powołań zakonnych? Jak dobrze rozeznać powołanie? Jakie najważniejsze zadania stoją przed zakonami na początku trzeciego tysiąclecia? Na te i inne tematy rozmawiamy z ks. Czesławem Parzyszkiem, pallotynem, przewodniczącym Konferencji Wyższych Przełożonych Zakonów Męskich w Polsce.

PIOTR CHMIELIŃSKI: - Jaki jest obecnie stan powołań zakonnych w Polsce? Czy można mówić o kryzysie?

KS. CZESŁAW PARZYSZEK SAC: - Ciągły wzrost powołań zakonnych w Polsce utrzymywał się do 1989 r. Od tej daty, aż do dzisiaj, liczba powołań maleje, ale bardzo nieznacznie. Nie używałbym jednak określenia kryzys. Trzeba pamiętać, że obecnie rodzi się mniej dzieci, niż kiedyś. Rzadkością są rodziny wielodzietne. A przecież powołania nie spadają z nieba, tylko rodzą się w rodzinach. Z ubiegłorocznych danych statystycznych wynika, że w Polsce jest 13111 zakonników, 23400 zakonnic czynnych i 1414 zakonnic kontemplacyjnych. Na misjach pracuje ponad 1000 zakonników i ponad 600 zakonnic. Liczby te pokazują, że powołań wcale nie jest mało i należy się za nie ogromna wdzięczność Bogu.

- Poszczególne zakony podkreślają jednak, że brakuje im rąk do pracy.

- Dlatego, że przed zakonami otwierają się wciąż nowe możliwości pracy. Pojawiają się nowe zadania i wyzwania. Potrzeba więcej ludzi, np. do pracy w hospicjach, z narkomanami, bezdomnymi. Wciąż zdecydowanie za mało zakonnicy angażują się do pracy w mediach. Ale z drugiej strony nie narzekałbym jednak na to, że jest nas za mało. Przecież każdy zakon współpracuje ze świeckimi. Nie trzeba wszystkich pól pracy obsadzać zakonnikami, skoro świeccy także się do tego doskonale nadają. Często, pod wieloma względami, są nawet lepiej przygotowani od nas. Jest tylko problem dobrej współpracy ze świeckimi.

O dobre powołania zakonne trzeba się troszczyć i o nie zabiegać. Tutaj bardzo ważne jest świadectwo danej rodziny zakonnej. Te zakony, które odważnie wychodzą do młodych ludzi, umieją z nimi nawiązać dobry kontakt i owocnie współpracować, raczej nie narzekają na brak powołań. Więzi osobowe odgrywają ogromną rolę. W naszym zgromadzeniu pallotyńskim najwięcej powołań pochodzi z placówek, gdzie pracujemy. Po prostu procentują nasze kontakty z ludźmi.

W dzisiejszych czasach nieco zmieniła się metoda pracy powołaniowej. Trzeba w niej uwzględnić fakt, że obecnie bardzo przesunęła się granica wieku podjęcia decyzji pójścia za głosem powołania. Kandydaci coraz częściej wstępują po studiach, nawet po kilku latach pracy zawodowej.

- To dobrze czy źle?

- Nie ma jednoznacznej odpowiedzi. W jakiejś mierze dobrze, gdyż taki kandydat jest już osobą dojrzałą, mądrzejszą o różne doświadczenia życiowe. Widział, doświadczał i musiał rozwiązywać konkretne problemy. Dlatego wybór drogi zakonnej, jakiego dokonuje, jest prawdopodobnie bardziej świadomy, ugruntowany. Niemniej jeżeli ktoś wstępuje po maturze, to także może być wspaniałe, dobre powołanie. Kiedy np. w nowicjacie są i młodzi i trochę starsi, to pod kierunkiem mądrego magistra, mogą stworzyć znakomitą grupę i świetnie się rozwijać. Taki nowicjat, w swojej różnorodności, wzajemnie się uzupełnia. Młodzi dodają energii, zapału, starsi wnoszą doświadczenie i spokój.

- Jak dobrze rozeznać powołanie i od czego ono zależy?

- Przede wszystkim należy pamiętać o tym, że to Bóg powołuje i powołanie jest Jego darem. Człowiek nie wybiera sobie sam drogi życia konsekrowanego, ale odpowiada na wezwanie pochodzące od Boga. Głos Boży dociera na bardzo rozmaite sposoby, często poprzez upodobania. Np. ministrant służąc przy ołtarzu obserwuje kapłana, jego postawę, gesty, słowa i rodzi się w nim pragnienie naśladowania. Bycia takim, jak ten ksiądz, robienia tego, co on. To pragnienie może być właśnie Bożym wezwaniem. Głos Boga może dotrzeć także poprzez potrzeby, braki, różne biedy społeczne. Młody człowiek widzi, że pozostając w stanie świeckim nie potrafi skutecznie zaradzić tym problemom. Dostrzega, że potrzebna jest posługa duchowa i w ten sposób będzie mógł bardziej owocnie służyć Bogu i ludziom.

Rozeznawanie powołania nie dokonuje się tylko przed wstąpieniem do zakonu, ale także już po wstąpieniu. Okres postulatu, nowicjatu, potem lata odnawiania profesji, aż do ślubów wieczystych, to czas, kiedy zakonnik poznaje charyzmat, działania apostolskie zgromadzenia, a przede wszystkim cały czas rozeznaje, czy to rzeczywiście jest jego droga. Rozeznaje także wspólnota, czy dana osoba "nadaje się" do zgromadzenia.

Od czego zależy dobre rozeznanie powołania? Najpierw od rodziny. Od atmosfery tam panującej, życia modlitewnego, poszanowania wartości, bardzo często zależy uświadomienie sobie powołania. Potem ogromną rolę spełnia życie parafialne, grupy religijne, ruchy i stowarzyszenia katolickie. To właśnie z ruchów i stowarzyszeń jest najwięcej powołań. Ważna jest też mądra współpraca z kierownikiem duchowym, który pomaga rozeznać powołanie i zdecydować się je realizować. Oczywiście podstawową rzeczą jest modlitwa o rozeznanie drogi życiowej.

- Jak Kościół patrzy na życie zakonne po Soborze Watykańskim II?

- Już Sobór zauważył wprost, że życie Kościoła jest niepełne bez obecności w nim osób konsekrowanych. Później powoli pojawiały się kolejne dokumenty, które jednak dość wycinkowo podejmowały poszczególne tematy dotyczące życia zakonnego. Momentem przełomowym było opublikowanie w 1996 r. adhortacji posynodalnej Vita consecrata. Jest to "magna carta" życia konsekrowanego. Dokument ten stał się zalążkiem nowej dyskusji na temat odczytywania tożsamości i własnego charyzmatu, który trzeba rozwijać i dostosowywać do konkretnych sytuacji.

Kolejną ważną rzeczą, na którą zwraca uwagę adhortacja jest problem komunii. Bardzo mocno dokument podkreśla, że życie wspólnotowe jest czymś niezwykle ważnym dla osób zakonnych. Jeżeli życia wspólnotowego nie ma, albo poważnie kuleje, to rozpada się całość powołania. Św. Wincenty Pallotti powtarzał, że jeżeli podejmujemy jakąś pracę wspólnie, to ma ona większą szansę przetrwania i wydania dobrych owoców, aniżeli praca indywidualna. W Vita consecrata mocno zaakcentowany jest również udział życia konsekrowanego w wychowaniu młodzieży, opiece nad chorymi, ewangelizacji kultury. Dopowiedzią do adhortacji było to, co Jan Paweł II powiedział w Częstochowie w 1997 r. Zaapelował tam, żeby zakony były świadome swojej ogromnej roli w Kościele i wdzięczne za dar powołania. Papież stwierdził również, że od świadectwa osób konsekrowanych zależy świętość ludzi świeckich.

- Jakie Ksiądz wyróżniłby najważniejsze wyzwania dla rodzin zakonnych na początku trzeciego tysiąclecia?

- Wrócę do wspomnianego już wystąpienia Ojca Świętego na Jasnej Górze. Papież zauważył, że bardzo pilną potrzebą jest odbudowanie prawdy o Bogu miłości, a także przeciwstawienie się otwartemu wykreślaniu Boga z życia społecznego. Dlatego pojawia się postulat większej i wyraźniejszej obecności osób konsekrowanych w życiu społecznym, politycznym, a zwłaszcza w środkach społecznego przekazu. Papież mocno zwrócił także uwagę na uwrażliwienie na potrzeby współczesnego człowieka i szukanie nowych dróg dotarcia do niego. Osoby konsekrowane nie mogą pozostawać tylko w swoich domach zakonnych, ale powinny wychodzić do ludzi. No i oczywiście Ojciec Święty zwrócił uwagę na głębię życia duchowego. Bo jeżeli życie wewnętrzne będzie płytkie, a praktyka rad ewangelicznych nie dość czytelna, to życie zakonne nie wypełni swojego zadania.

Jan Paweł II widzi też konieczność rozbudowy zakonnego szkolnictwa, średniego i wyższego. Obecnie ilość szkół prowadzonych przez zakony wzrasta. Dzięki temu można bardziej indywidualnie dotrzeć do człowieka. Papież podkreśla też konieczność głębszego zaangażowania w prowadzenie szkół modlitwy, domów rekolekcyjnych, grup duszpasterskich, wydawnictw, telefonów zaufania itp.

- Ksiądz jest przewodniczącym Konferencji Wyższych Przełożonych Zakonów Męskich w Polsce. Czym zajmuje się Konferencja?

- Konferencję powołał w 1957 r. kard. Stefan Wyszyński. Zgodnie ze statutem Konferencja ma się starać, aby: głębiej poznać zasady teologiczne, prawne i apostolatu życia zakonnego; członkowie zakonów otrzymali odpowiednią formację zakonną i apostolską; różne instytuty zakonne lepiej się poznały i łatwiej sobie pomagały; udoskonalić współpracę z hierarchią terytorialną; rozwijać braterską jedność zakonów z klerem świeckim i katolickimi stowarzyszeniami; reprezentować zakony wobec władz kościelnych i cywilnych.

W skład Konferencji wchodzą wyżsi przełożeni wszystkich zakonów działających w Polsce. Prace odbywają się w 14 komisjach: życia zakonnego, braci nie kleryków, wychowania i studiów, powołań, liturgicznej, apostolstwa, duszpasterstwa specjalistycznego, misyjnej, ds. Polonii, prawnej, ds. środków społecznego przekazu, ds. współpracy z laikatem, ds. młodzieży i ds. szkół katolickich. Zbieramy się 2 razy w roku, w październiku i maju, i omawiamy aktualne tematy, problemy i wyzwania stojące przed osobami konsekrowanymi. Warto też dodać, że równolegle istnieją Konferencja Wyższych Przełożonych Zakonów Żeńskich w Polsce, Konferencja Wyższych Przełożonych Zakonów Kontemplacyjnych oraz Konferencja Wyższych Przełożonych Instytutów Świeckich.

- Dziękuję bardzo za rozmowę.

Otwarto watykańską noclegownię, która „szokuje pięknem”

2019-11-15 18:50

Beata Zajączkowska/vaticannews.va / Watykan (KAI)

Tuż przy placu św. Piotra otwarto watykańską noclegownię dla bezdomnych. Schronienie znajdzie w niej ok. 50 mężczyzn i 15 kobiet. Noclegownia powstała z inicjatywy papieskiego jałmużnika, a opiekować się nią będą wolontariusze ze Wspólnoty św. Idziego.

Vatican News

Noclegownia mieści się w historycznym pałacu, który rzymska rodzina Migliori w 1930 r. podarowała Stolicy Apostolskiej. W czteropiętrowym budynku m.in. mieszkały siostry zakonne, był nowicjat i bursa dla dziewcząt. Z czasem został opuszczony i popadał w ruinę. W rozmowie z Radiem Watykańskim kard. Konrad Krajewski wyznaje, że gdy odnalazł ten pustostan papież Franciszek od razu postanowił przekazać go na pomoc bezdomnym.

- Ojciec Święty natychmiast zdecydował, że przeznaczamy budynek na noclegownię, która chcemy, by zaszokowała pięknem. Zaszokowała pięknem, tak jak syn marnotrawny został zaszokowany tym, że ojciec na niego czekał i dał mu wszystko co najlepsze. I myślę, że my tutaj musimy właśnie tak działać. Nie mówić bezdomnym o Bogu, tylko tak żyć, tak się nimi opiekować, żeby oni nas zapytali dlaczego – mówi papieskiej rozgłośni kard. Krajewski.

– Najpierw była zebrana grupa bezdomnych: murarzy, stolarzy, tynkarzy, hydraulików. I oni odnawiali ten dom. Jest dokładnie ich. Dom już jest otwarty bowiem od wczoraj mieszkają nasi pierwsi goście. Jeden z nich od sześciu lat mieszkał na ulicy. Chcemy żeby zapytali: „kim ja jestem, żebym był przyjmowany w tak pięknych pomieszczeniach”. Ci, którzy tutaj wchodzili wczoraj mówili: „to nie dla nas, chyba ksiądz pomylił budynek”. No właśnie nie. Taki jest Jezus. Dom już jest poświęcony przez obecność bezdomnych, bo oni reprezentują Jezusa. Nie musimy wcale tego kropić wodą święconą, żeby jeszcze potem zostały ślady na świeżo pomalowanych ścianach.

Kard. Krajewski podkreśla, że osoba zgłaszająca się do noclegowni nie może być pijana, co nie znaczy, że nie może być dotknięta chorobą alkoholową. Bezdomni będą mogli korzystać z pomocy tak długo, jak będzie im potrzebna, nie ma limitu czasu. Na dzień noclegownia jest zamykana, ale do dyspozycji gości są pokoje dziennego pobytu. „Dwa piętra budynku zajmują pokoje do spania. Dla kobiet wydzielono osobne skrzydło” – mówi kard. Krajewski.

„Wiele mebli dostaliśmy z pięciogwiazdkowego hotelu Hilton. Dlatego wyposażenie jest na takim poziomie. I to wszystko przeznaczamy dla biednych, czyli dla Jezusa. Jest sala komputerowa, żeby mogli np. przez Skype'a porozmawiać z bliskimi, żeby mogli napisać podanie o dokumenty, o wyrobienie paszportu. I oczywiście wszędzie tutaj będą wspierani przez wolontariuszy ze Wspólnoty św. Idziego, którym powierzona jest ta noclegownia – mówi Radiu Watykańskiemu jałmużnik papieski. – Drugie piętro to przede wszystkim refektarze, ogromna jadalnia, gdzie możemy przyjąć ok. 80 osób. Olbrzymia kuchnia, w której gotują także stali diakoni zupy i posiłki na ulice. Rozdajemy je bowiem we wtorki, czwartki i niedziele na stacjach kolejowych, za każdym razem dla ok. 300 osób. Te wielkie garnki, które mieszczą po 100 litrów są właśnie z takim przeznaczeniem. Trzecie piętro to są pokoje: jedno, dwu, trzy, pięcioosobowe. W sumie możemy pomieścić 50 osób w bardzo intymnych, kameralnych warunkach, ale wszystko jest przystosowane w ten sposób, że gdyby przyszła konieczność, np. mrozy, śnieg, czy deszcze, wszystkie łóżka mogą być piętrowe. I tym sposobem zamiast 50 możemy gościć 100 osób. W każdym pokoju jest obraz, świetna pościel, przy każdym łóżku stoliczek z lamką, żeby było naprawdę domowo i przyjaźnie”.

Papieski jałmużnik planuje, że noclegownia będzie zarabiała na swoje utrzymanie. Wykorzystany do tego zostanie taras budynku, z którego roztacza się przepiękny widok na bazylikę watykańską. „Taras chcemy przeznaczyć dla dziennikarzy. Kiedy będą chcieli robić różne nagrania z Watykanu, to mogą robić wywiady z naszego tarasu, gdzie prawie dotyka się kopuły św. Piotra, a to co zapłaciliby na mieście zostawią w noclegowni, by ją utrzymywać” – podkreśla kard. Krajewski.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Prezydent Duda powołał nowy rząd premiera Morawieckiego

2019-11-15 18:45

wpolityce.pl

Prezydent Andrzej Duda powołał nowy rząd premiera Mateusza Morawieckiego. Zgodnie z konstytucją Morawiecki złożył we wtorek na ręce prezydenta dymisję poprzedniego rządu. Wczoraj został desygnowany na premiera i prezydent powierzył mu misję utworzenia rządu. Informacje na bieżąco.

www.premier.gov.pl

Głos zabrał prezydent Andrzej Duda

Bardzo serdecznie gratuluję. Są w kadencji parlamentu takie co najmniej trzy bardzo ważne momenty. Tym pierwszym i drugim momentem jest ukonstytuowanie się nowego Sejmu i Senatu. Kolejny moment to chwila, w której powstaje nowa Rada Ministrów. Chciałem podziękować podjęcia się tych obowiązków,ale także za dotychczasowe pełnienie obowiązków, bo wielu z państwa te teki otrzymuje po raz kolejny. Bierzecie na siebie odpowiedzialność w poczuciu, że dobro ojczyzny i pomyślność obywateli jest najwyższym nakazem — mówił prezydent.

www.premier.gov.pl

Wiem, że to ślubowanie będziecie mieli w sercu. Jesteście tymi, którzy sprawdzili się, czasem wielokrotnie, w służbie dla obywateli, dla ojczyzny, dla Rzeczpospolitej. Trudno te pracę oszacować, ma swoją niezwykłą specyfikę. Sam wiem, jaka to odpowiedzialność — dodał.

Dziękuję też państwa najbliższym, którzy znoszą ten brak obecności. Wiemy, że taka jest specyfika tej służby, mamy świadomość, jaka to odpowiedzialność. To jest służba do końca, do czasem ostatniego tchnienia. Z wieloma z państwem znam się od wielu lat. Przezywaliśmy chwile radości, ale też te bardzo ciężkie. Mogę powiedzieć, że w jakimś sensie jesteśmy związani oddaniem Polsce. Byliśmy tego świadkami. Wiem, na jaką służbę nas stać — podkreślił Duda.

Wiele dobrego udało się zrealizować przez 4 lata. Chciałbym, żeby to podziękowanie popłynęło do pani premier i ministrów, którzy pełnili w tym czasie swoje obowiązki. To, co zostało zrobione, to ogromna zasługa rządu. chciałbym, żeby to, co będzie realizowane, było realizowane co najmniej tak dobrze jak dotychczas — przyznał prezydent Duda.

Wiele dobrego został zrealizowane. Nie wszystko się udało, nie wszystko udało się dobrze, ale nikt z nas nie jest nieomylny. Pomyłki i złe decyzje się zdarzają. Najważniejsze to przyznanie się do błędu. Wierzę, że takie sytuacje żadnego z państwa nie dotkną. Że wszystkie zadania będziecie realizowali z powodzeniem. Tego życzę na nową drogę sprawowania władzy. Niechaj wszystkie wasze marzenia i plany spełnią się jak najlepiej z pożytkiem dla Polski. Jestem zawsze otwarty na współpracę, na inicjatywy ważne dla Polski. Dla was drzwi Pałacu Prezydenckiego są zawsze otwarte — zapewnił prezydent.

W nawet najtrudniejszych kwestiach jestem otwarty. Jestem gotów dźwigać ciężar służący dobru RP. Życzę powodzenia na tej drodze. Wierzę, że będzie to służba z pożytkiem dla Polski i naszych obywateli. Niech żyje Polska! — zakończył prezydent.

Głos zabrał premier Morawiecki.

Służba RP to zaszczyt nieporównywalny z niczym innym. Odwaga, determinacja i przywiązanie do ojczyzny to wartości potrzebne przy naprawie RP. Naszym podstawowym celem jest uczynienie z Polski kraju najlepszego do życia w Europie. Wiemy, że w świetle kamer będziemy 1 proc. naszego czasu. 99 proc. to żmudna praca, trudne negocjacje, rozmowy, żeby wypracować jak najlepsze rozwiązania dla Polski i Polaków. Jestem przekonany, że tak jak ślubowanie kojarzy się z rycerskością, szlachetnością, tak my będziemy kierować się szlachetnością we wszystkich czynach, które doprowadzą do piękniejszej RP — mówił premier Morawiecki.

Dziękuję za okazane zaufanie. Dziękuję Polakom, którzy potwierdzili nasz kierunek. To zaufanie niezwykle zobowiązuję. Zakończę słowami Jędrzeja Moraczewskiego, który powiedział, że pragniemy pooprawiać los miliona ludzi, prostować drogi dla Polaków. Tak pragniemy i to będziemy czynić — zakończył premier.

Jako pierwszy przysięgę złożył premier Mateusz Morawiecki. Prezydent i premier złożyli podpisy pod postanowieniem o powołaniu w skład Rady Ministrów.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem