Reklama

Kościół

Jednoczy nas dobre dzieło

Od Wielkiego Piątku głośno w mediach o siostrach dominikankach, które opiekują się chorymi w bocheńskim DPS- ie, gdzie zarówno część mieszkańców, jak również osoby z personelu zostały zakażone koronawirusem. Od Wielkiej Soboty z dominikankami posługuje ks. Piotr Dydo - Rożniecki. Pochodzący z Mielca kapłan od półtora roku przebywał na misjach w Kazachstanie, ale w związku z zamkniętymi granicami nie mógł wrócić do swych parafian. – „Człowiek planuje, Pan Bóg krzyżuje” - stwierdza w rozmowie z Niedzielą ks. Piotr i przekonuje, że w czasie trwającej pandemii nie tylko w Bochni dokonują się piękne dzieła.

[ TEMATY ]

pomoc

dom pomocy społecznej

koronawirus

Bochnia

fot. Sebastian Lewandowski

- Gestów dobrej woli jest teraz bardzo dużo - mówi ks Piotr Dydo-Rożniecki

Maria Fortuna- Sudor: - Co sprawiło, że zdecydował się Ksiądz przyjechać do bocheńskiego DPS-u?

Ks. Piotr Dydo-Rożniecki: - Przede wszystkim z potrzeby serca. Ale impulsem było dostrzeżenie naglącej potrzeby. Nad ranem w Wielką Sobotę zobaczyłem na którymś z portali internetowych udostępniony przez kilka osób artykuł, że są potrzebni ludzie do pomocy w DPS- ie, gdzie jest bardzo trudna sytuacja. Pomyślałem, że powinienem pomóc. Byłem wtedy w domu rodzinnym w Mielcu. Powiedziałem, że rozważam dołączenie do pomagających w Bochni sióstr i że czekam na rozmowę z biskupem Andrzejem Jeżem, który pobłogosławił to dzieło. Przyjechałem. I tak zaczęła się ta Boża przygoda, którą przeżywam we wspólnocie z siostrami dominikankami i naszymi mieszkańcami.

- Jak wygląda sytuacja w DPS-ie, w którym Ksiądz posługuje ?

- Wspólnie z ośmioma siostrami dominikankami jesteśmy personelem zastępczym, który usługuje 37 osobom mieszkającym w jednym domu. Są tu osoby z różnymi dysfunkcjami i chorobami psychicznymi. To jest jedna grupa. W drugim domu, obok naszego, mieszka ok. 80 osób starszych, tam posługują 2 siostry dominikanki. One nie mają z nami kontaktu, bo my pracujemy w miejscu, gdzie było kilkanaście przypadków zakażenia korona wirusem i potencjalnie jesteśmy odcięci od świata zewnętrznego.

- Jesteście jedynymi osobami, które się zajmują mieszkańcami tego domu?

- W systemie trójzmianowym mamy 3 grupy, które pracują po osiem godzin. W skład dwóch zespołów wchodzą po 3 siostry, a w trzecim z dwoma dominikankami jestem ja. Od tego poniedziałku już na stałe jest lekarz, ponadto ratownik lub ratowniczka medyczna, którzy zajmują się m.in. przygotowaniem leków do podania mieszkańcom. Nad kwestiami medycznymi czuwa pan doktor Mateusz, a wszystkimi działaniami na naszym terenie koordynuje pan Sebastian Lewandowski, który pracuje w pogotowiu ratunkowym w Bochni, a aktualnie jest oddelegowany do pracy u nas.

Chciałbym podkreślić, że zanim przyjechaliśmy do Bochni, mieszkańcami tego DPS- u opiekowały się osoby tu zatrudnione. Żadna z nich nie porzuciła miejsca swej pracy, z oddaniem służyli podopiecznym, ale ze względu na dodatnie wyniki testu musieli odejść na leczenie, a inni - z nimi się stykający - są na kwarantannie. Już niektórzy dzwonią i zapowiadają, że planują tu wrócić. Toteż my jesteśmy częścią sztafety osób pomagających potrzebującym w czasie pandemii.

- A na czym polega praca waszych trzyosobowych zespołów?

- Generalnie robimy wszystko; od pielęgnacji, przemywania, zmiany pampersów, przez rozwożenie jedzenia, dbanie o to, aby wszystko było w porządku. Wykonujemy zadania, prace wynikające z opieki nad pacjentami w ramach zmiany. To jest ciągła obecność i pielęgnacja podopiecznych. Istnieje też możliwość spowiedzi, jeśli któryś z mieszkańców wyrazi taką potrzebę.

- Potrzebują?

- Opowiem o przypadku. Stoję na korytarzu, podjeżdża osoba na wózku i mówi: „Ojcze Piotrze, dziękuję za spowiedź!”

- A jak mieszkańcy odebrali pojawienie się sióstr zakonnych i księdza w ich domu?

- Dostrzegam wiele oznak wdzięczności. Czasem podchodzi któryś z mieszkańców, przygląda się chwilę, w końcu pyta: „Ksiądz czy siostra?” Gdy się odzywam, słyszę: „Szczęść Boże, ojcze Piotrze, jak dobrze, że ksiądz z nami jest! Jak to dobre, że są tu z nami siostry!” Ostatnio podzieliłem się z siostrami, takim spostrzeżeniem, że w ciągu tych kilku dni usłyszałem więcej razy słowo „dziękuję” niż przed przyjazdem do Bochni. Może nawet sam tyle razy nie dziękowałem. Te małe uśmiechy od Pana Boga pomagają nam, zwłaszcza wtedy, gdy jest trudniej, gdy nagle opanuje nas na chwilę niemoc.

- Proszę powiedzieć, co w tych pierwszych chwilach, po przyjeździe do Bochni, było dla Księdza szczególnie trudne.

- I dla mnie, i dla sióstr dominikanek najtrudniejsze było to, że nie znaliśmy wcześniej tego miejsca. Nie byliśmy w nim, nie znaliśmy mieszkańców, zasad tu panujących, rytuałów dnia, jego rytmu. On został w trybie nagłym zaburzony. Trzeba było się z tym oswoić, zdobyć zaufanie podopiecznych poprzez spotkanie z nimi, rozmowę, czasem zwykły gest, czy tylko bycie razem. Już po kilku zmianach, po kilku dniówkach, gdy poznaliśmy dom, pewne możliwości, ustaliliśmy schematy, działania przy posiłkach, przy pielęgnacji, przy rozpoznaniu potrzeb, czy w jakiej kondycji jest człowiek. Pamiętam, że gdy przyjechałem tu w Wielką Sobotę, z dwoma siostrami z Krużlowej, mieliśmy dyżur nocny. Szliśmy i w sensie dosłownym, i przenośnym po omacku. Tylko na podstawie tego, co nam zostało przekazane. Próbowaliśmy te zadania wykonać, pokładając ufność w Bożej opatrzności.

- Trudna sytuacja w bocheńskim DPS- ie, przekazana w mediach, wyzwoliła w ludziach chęć pomagania…

- Przyjeżdżają i przywożą maseczki, rękawiczki, płyn do dezynfekcji i wiele innych niezbędnych rzeczy. Na przykład przyjechał ks. proboszcz z parafii św. Mikołaja w Bochni i przekazał potrzebne płyny. W Wielką Sobotę, w nocy przyjechali do nas ofiarodawcy z Łodzi, zostawili rzeczy i pojechali. Mogłem tylko z daleka podziękować i pomachać. Wiele osób przekazuje środki za pośrednictwem fundacji sióstr dominikanek. Jeszcze inni modlą się w naszej intencji, ofiarują cierpienie. Gestów dobrej woli jest teraz bardzo dużo. Te działania wspierające nas przynoszą wiele dobra, pobudzają serce do troski o drugiego człowieka.

Chciałbym też podkreślić, że różne formy wspierania są realizowane w całej Polsce. W wielu DPS- ach posługują osoby, które przyszły chorym z pomocą. Ta obecność drugiego jest bardzo ważna. Słyszałem wypowiedź człowieka, który wyzdrowiał z koronawirusa. On przyznał, że w czasie choroby najtrudniejsza dla niego była samotność. I my tutaj jesteśmy razem. Oni są z nami, my - z nimi. Nieprzerwanie. Jedna grupa schodzi ze zmiany, druga wchodzi. Pracujemy, niesiemy pomoc potrzebującym, łączymy się na Eucharystii, dzielimy się słowem…

-A jaką rolę w tej posłudze pełni codzienna Eucharystia?

- To jest umocnienie. Siostry, które tu przyjechały, myślały, że w tym czasie nie będą uczestniczyć w Mszy św. A tymczasem w Niedzielę Wielkanocną zaśpiewaliśmy: „Zwycięzca śmierci…” i radosne Alleluja! Eucharystia jest spotkaniem i dziękczynieniem. Każdego dnia modlę się w intencji tych wszystkich, którzy posługują chorym, ale też tych, którzy odchodzą do Pana.

- To prawda, że bardzo chciał Ksiądz wrócić do pracy w Kazachstanie?

- Za wszelką cenę chciałem tam wrócić. Tylko, że granice są zamknięte. Nawet się z Panem Bogiem kłóciłem, tłumaczyłem, że tam jestem bardziej potrzebny. No bo po co miałbym tu w Polsce być? W Wielką Sobotę otrzymałem odpowiedź. W szerszym kontekście można to skomentować przysłowiem; „Człowiek planuje, Pan Bóg krzyżuje”.

- Żyjemy w trudnym czasie pandemii. Nie wszyscy możemy być wolontariuszami, nieść pomoc na pierwszej linii frontu…

- Myślę, że to jest niemożliwe, ale każdy może najlepiej wykonać swoje zadania. Nie wszyscy są tak dzielni jak siostry dominikanki, które od razu zgłosiły chęć służenia najbardziej potrzebującym. Nie wszyscy są tak wspaniałomyślni, jak ich matka generalna, ale na wspólnym froncie łączy, jednoczy nas to dobre dzieło. W liście do Rzymian czytamy : „Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj”. Można powiedzieć, że wspólny wróg motywuje nas do pomagania na miarę własnych możliwości. Każdy może rozeznać, gdzie teraz powinien być, jaką postawę przyjąć, jak służyć, komu. Każda forma pomocy jest w tej chwili przykładem człowieczeństwa i wypełnieniem misji, jaką człowiek ma do spełnienia.

2020-04-16 10:57

Ocena: +5 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Filipek i jego serduszko do naprawy

2020-08-04 10:50

[ TEMATY ]

życie

pomoc

dziecko

Archiwum rodzinne

Filip Sobczuk jest półtorarocznym chłopcem z Zamościa, który urodził się ze złożoną wadą serca.

W rozpoznaniu ustalono: wrodzona wada serca pod postacią hipoplazji zastawki mitralnej, hipoplazji lewej komory, malpozycji dużych naczyń, ubytku w przegrodzie międzykomorowej oraz hipoplazji łuku aorty. Stan po operacji plastyki łuku aorty i przewężeniu do 4,5 mm pnia tętnicy płucnej

Jedni powiedzą, że całkiem sporo jak na jedno dziecko. Drudzy, że wcale nie widać po nim, że ma aż tak chore serce. A jednak wymaga kilku etapowego leczenia operacyjnego, by móc dalej żyć i sprawnie funkcjonować.

Na co dzień Filipek jest radosnym, uśmiechniętym i ciekawym wszystkiego dzieckiem. Jego uwagę przyciągają różne dźwięki, które go otaczają, a szczególnie odgłosy maszyn. Tych nie brakuje wokół, gdyż rośnie w otoczeniu pól i ciągników. Tak jak każde dziecko w jego wieku, z małym poślizgiem raczkuje, drepcze i próbuje chodzić chwytając się tego, co tylko ma pod ręką. Jego chore serce nie nadąża za energicznym ciałem i szybko się męczy. Wartości saturacji spadają, pot i duszność często pojawiają się przy codziennych harcach.

Kocha inne dzieci. Uwielbia się do nich przytulać, całować i przewracać. Tym kradnie serca wielu…

Skradł też serca te najważniejsze – swoich rodziców, którzy chcą dla niego tego, co najlepsze. Chcą, by był zdrowy. Przed nim druga, opóźniona operacja Glenna. Nie wiemy, czy do niej dojdzie, ponieważ podczas ostatniego cewnikowania serca okazało się, że jego tętnice płucne są zbyt wąskie, a to komplikuje sprawę. Z racji panującej pandemii termin jego leczenia został przesunięty.

Na początku sierpnia udajemy się na Oddział Kardiologii Dziecięcej do Instytutu Matki Polki w Łodzi na szczegółowe badania i ustalenie dalszego postępowania w celu przeprowadzenia wspomnianej operacji.

Każdy pobyt w szpitalu wiąże się z kosztami, które trzeba ponieść by móc być blisko dziecka i otoczyć go jak najlepszą opieką: posiłki, środki higieniczne i inne niezbędne akcesoria.

kawalek-nieba.pl

Po operacji Filip będzie wymagał intensywnej rehabilitacji, by móc dalej się rozwijać jak do tej pory.

To specjalistyczne leczenie nie jest za darmo. Przed nim długa droga pełna niewiadomych. My chcemy mu pomóc szukając różnych rozwiązań, w tym poprzez Państwa dobre serca.

Pomóc Filipkowi można dokonując wpłaty na konto:

Fundacja Pomocy Dzieciom i Osobom Chorym “Kawałek Nieba” Santander Bank 31 1090 2835 0000 0001 2173 1374

Tytułem: “2697 pomoc dla Filipka Sobczuka”

wpłaty zagraniczne – foreign payments to help Filip: Fundacja Pomocy Dzieciom i Osobom Chorym Kawalek Nieba PL31109028350000000121731374 swift code: WBKPPLPP Santander Bank Title: “2697 Help for Filip Sobczuk”

Aby przekazać 1% podatku dla Filipka: należy w formularzu PIT wpisać KRS 0000382243 oraz w rubryce ’Informacje uzupełniające – cel szczegółowy 1%’ wpisać “2697 pomoc dla Filipka Sobczuka”
CZYTAJ DALEJ

Niemcy: "Passauer Neue Presse": stan zdrowia Benedykta XVI jest bardzo zły

2020-08-03 09:02

[ TEMATY ]

Benedykt XVI

Grzegorz Gałązka

Stan zdrowia Benedykta XVI, który choruje na powodującą silne bóle różę twarzy, jest bardzo zły - poinformował w poniedziałek niemiecki dziennik "Passauer Neue Presse" powołując się na jego biografa Petera Seewalda.

Jak powiedział Seewald, 93-letni emerytowany papież jest bardzo słaby. Ma nadal sprawny umysł i pamięć, ale jego głos jest ledwo słyszalny. Papież choruje od czasu powrotu z Ratyzbony, gdzie odwiedził swego brata tuż przed jego śmiercią.

Seewald osobiście przekazał w sobotę Benedyktowi XVI napisaną przez siebie biografię niemieckiego papieża. Jego rozmówca był mimo swych cierpień w nastroju optymistycznym i zadeklarował, że jeśli zaistnieje taka możliwość, iż częściowo odzyska siły, wówczas znów sięgnie po pióro. (PAP)

dmi/ ap/

CZYTAJ DALEJ

Müller: Zgromadzenie Narodowe odbędzie się z zachowaniem wszystkich wytycznych

2020-08-04 10:52

[ TEMATY ]

Zgromadzenie Narodowe

Adobe Stock

Zgromadzenie Narodowe będzie się odbywać z zachowaniem wszystkich obowiązujących wytycznych: z maseczkami, rękawiczkami i jeśli to możliwe z odległościami - podkreślił we wtorek rzecznik rządu Piotr Müller. Istnieje ryzyko, że inni parlamentarzyści mogą być chorzy, trzeba się z tym liczyć - dodał.

Zgromadzenie Narodowe zbierze się w Sejmie 6 sierpnia. Przed Zgromadzeniem Andrzej Duda złoży przysięgę, obejmując urząd prezydenta na drugą kadencję.

Müller we wtorek w TVP Info podkreślił, że "zgodnie z decyzją Prezydium Sejmu, Zgromadzenie Narodowe będzie się odbywać w formule z maseczkami, rękawiczkami, przy odpowiednich środkach dezynfekujących". "Tam, gdzie możliwe z odpowiednimi odległościami, czyli wszystkimi wytycznymi obowiązującymi w innych miejscach" - dodał.

Rzecznik rządu powiedział, że informacja o zakażonych koronawirusem senatorach "zaniepokoiła go". "Istnieje ryzyko, że inne osoby (parlamentarzyści) są chore. Trwa teraz dochodzenie epidemiczne, i trzeba się z tym liczyć. Tym bardziej to jest widoczny dowód, że relacje osobiste powinny być tam gdzie możliwe prowadzone w dystansie lub maseczką" - mówił.

Wyraził nadzieję, że chorzy senatorowie wrócą jak najszybciej do zdrowia.

Zaplanowane na 7 sierpnia posiedzenie Sejmu zostało przesunięte na 14 sierpnia. Wcześniej, decyzją marszałka Senatu Tomasza Grodzkiego, przełożone zostało o tydzień (z 4-7 sierpnia na 11-13 sierpnia) posiedzenie Senatu, który miał zająć się kilkoma ważnymi rządowymi ustawami. Obrady Senatu przesunięto ze względu na chorobę senatora Jana Filipa Libickiego (KP-PSL), który jest zakażony koronawirusem i konieczność przeprowadzenia badań u senatorów i pracowników Kancelarii Senatu, którzy mieli z nim kontakt.(PAP)

ipa/ par/

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję