Ks. Gacek w homilii podkreślił, że jesteśmy we wspólnocie Kościoła, bo potrzebujemy wspólnie wspierać się na drodze do zbawienia. - Ta wspólnota daje nam to, czego potrzebujemy na drodze do świętości – choć wiemy, że jesteśmy słabi. Dlatego jesteśmy świadomi tego, że należymy do świętego Kościoła, grzesznych ludzi. Święty Filip, święty Jakub, święty Tomasz, święta Faustyna, święty Jan Paweł II – tak ich nazywamy - święci, bo ich drogą życia ziemskiego był Jezus, a dziś cieszą się chwałą nieba z Bogiem, w Trójcy Świętej Jedynym – powiedział.

Wskazując na przykład św. Filipa, kapłan podkreślił, że potrzebujemy słuchać Jezusa. - To czego dzisiejszy Kościół potrzebuje najbardziej, to słuchać Jezusa rozważając Słowo Boże, przyjmując sakramenty, adorując Najświętszy Sakrament, dając w modlitwie przestrzeń Bogu na to, by On mówił, a ja bym Go słuchał – mówił i dodawał: - Każdy z Apostołów, ale także każdy z nas potrzebuje budować osobistą relację z Jezusem. Ta relacja pomoże zbudować także moje relacje z bliźnimi i będzie umacniać wspólnotę Kościoła. Pan Jezus mówi: „Kto we mnie wierzy, będzie dokonywał tych dzieł, których Ja dokonuję, owszem i większe od tych uczyni, bo ja idę do Ojca”. Ten kto wierzy w Jezusa, to ten, który przylgnął do Jezusa całym sobą, sercem, myślą, rozumem i wolą. Wejdźmy w ten nowy dzień z tym pragnieniem: chcę przylgnąć do Jezusa. Wtedy nasze działanie będzie przeniknięte Bogiem.

Jak zauważał ks. Gacek, każdy z nas codziennie przeżywa różne trudności. - Ale może to być także czas jeszcze większego przylgnięcia do Boga, słuchania Go, powierzenia Mu wszystkiego, z czym mi ciężko. I zawołania: „Jezu, ufam Tobie”. Nie bójmy się wypowiadać tych słów: „Jezu ufam Tobie” - apelował.

Trwają dni modlitw o powołania – mówił dalej moderator Ruchu Światło-Życie Archidiecezji Krakowskie i przekonywał: - Potrzebujemy świętych kapłanów, potrzebujemy świętych sióstr i braci zakonnych, potrzebujemy świętych małżonków. Dlatego módlmy się wspólnie o to.

W tym miejscu kaznodzieja zwrócił się do ludzi młodych: - Młodzi, którzy stoicie na progu wyboru drogi życia. Jeśli chcesz Przyjacielu Jezusa, Przyjaciółko Jezusa usłyszeć Jego głos w swoim sercu, to przylgnij do Niego realnie, nie przez świat wirtualny. Znajdź miejsce na modlitwę i czas. Codziennie. Porozmawiaj z Bogiem. Powiedz mu o swoich planach, a później pozwól Jezusowi mówić, a ty słuchaj. On do nas mówi codziennie, nie tylko do tych, którzy chcą odkryć swoje powołanie, ale także do tych, którzy realizują już drogę, którą im Bóg powierzył. Święty Jan Paweł II w książce „Dar i Tajemnica” napisał: „Historia mojego powołania? Historia ta znana jest przede wszystkim Bogu. Każde powołanie kapłańskie w swej najgłębszej warstwie jest wielką tajemnicą, jest darem, który nieskończenie przerasta człowieka. Każdy z nas kapłanów doświadcza tego bardzo wyraźnie w całym swoim życiu. Wobec wielkości tego daru czujemy, jak bardzo do niego nie dorastamy”. Dlatego odwagi! Nie bójmy się zadawać Jezusowi pytania: Jezu, co mam zrobić? Jaką drogą iść? Ale nie bójmy się też słuchać Jezusa. Nie bójmy się usłyszeć odpowiedzi na zadane przez nas pytanie. Nie bójmy się iść za głosem Jezusa!