Miejscowość Skotniki wraz z sąsiednią Bogorią pozostawały w rękach rodu Bogoriów - Skotnickich co najmniej od XIV wieku aż do 1944 roku, kiedy to zostali zmuszeni do opuszczenia swojego domu. Po roku 1997 dwór z parkiem i resztą fosy wrócił do prawowitych właścicieli.

Urocze miejsce

Istniejący do dzisiaj dwór położony jest w południowo-zachodniej części wsi, nieopodal kościoła parafialnego, otoczony pozostałościami parku krajobrazowego i fosą. Pierwotnie drewniany, a od XVII w. murowany, został wybudowany na miejscu rycerskiego fortalicjum obronnego na wzniesieniu. Jest to budynek parterowy, założony na rzucie prostokąta z narożnymi alkierzami i piętrowym ryzalitem od frontu. Na ścianie jednego z alkierzy zachowały się XVI – wieczne polichromie. Uwagę zwraca charakterystyczny łamany dach, tzw. polski, kryty gontem, który zachwyca kunsztem wykonania. Dwór otaczają pozostałości parku krajobrazowego z licznym starodrzewem, oraz pozostałości wspomnianej fosy i stawów. Podczas wojny dwór był ośrodkiem lokalnego dowództwa Armii Krajowej. Rodzina Skotnickich opuszczając swoją siedzibę rodową pod koniec 1944 roku musiała szukać miejsca do życia i swego rozwoju w nowych realiach polskiej rzeczywistości. Po wojnie dwór wyremontowano, umieszczając w nim szpital, a następnie przekształcono w ośrodek służący oświacie. Jak można wyczytać na stronie internetowej gminy Samborzec, w planach jest odrestaurowanie dworu przez rodzinę Skotnickich, który ma docelowo służyć jako hotel lub miejsce pracy twórczej.

Więcej informacji w aktualnym wydaniu Tygodnika Katolickiego Niedziela Edycja Sandomierz.

Agnieszka Łatka