Reklama

Namaszczeni przez Ducha Świętego

Przemysław Awdankiewicz
Edycja świdnicka 22/2010

Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami” (Dz 1, 8). Jest więc czymś zasadniczym, by każdy z was młodych w swojej wspólnocie i ze swoimi wychowawcami mógł rozważyć prawdę o tym głównym Bohaterze historii zbawienia, którym jest Duch Święty, czyli Duch Jezusa - mówi bp Ignacy Dec. - Młodzi chrześcijanie stanowią o przyszłości Kościoła i społeczeństwa. Trzeba zatem, abyśmy jako kapłani otaczali ich wyjątkową miłością duszpasterską, aby nie zatracili w sobie bogatego potencjału młodości.
Ordynariusz diecezji podkreśla, że młodzi ludzie potrzebują kapłanów i katechetów, ich porad, wskazówek i wsparcia duchowego - szczególnie dziś, w tak trudnym świecie, w jakim przychodzi im zmagać się z decyzjami życiowymi.
- Wasz Biskup patrzy na was także z miłością i wielką nadzieją, bo to wy będziecie już niedługo przejmować odpowiedzialność za losy Kościoła i naszej Ojczyzny. Wiem, że młodzież jest pełna ideałów i szuka wzorców do naśladowania. Pamiętajcie, że tym wzorem dla nas ludzi wierzących pozostaje zawsze nasz Pan i Zbawiciel - Jezus Chrystus. Z poznawania i miłowania Chrystusa rodzi się nieodparta chęć Jego naśladowania - zaznacza bp Ignacy Dec.
„Ochrzczeni przechodzą dalszy etap chrześcijańskiego wtajemniczenia przez sakrament bierzmowania. W nim otrzymują Ducha Świętego, który w dzień Pięćdziesiątnicy został zesłany przez Pana na Apostołów. Przez dar Ducha Świętego wierni zostają bardziej upodobnieni do Chrystusa i umocnieni, aby składali Mu świadectwo i budowali Jego Ciało w wierze i miłości. Ich dusze otrzymują niezniszczalny charakter, czyli znamię Pańskie” - czytamy we wstępie do odnowionych obrzędów bierzmowania, przyjętych przez Sobór Watykański II.
„Przez sakrament bierzmowania odrodzeni na chrzcie otrzymują jako niewysłowiony dar samego Ducha Świętego, który ich umacnia w szczególny sposób, a naznaczeni znamieniem tego sakramentu w sposób doskonały wiążą się z Kościołem i w ten sposób jeszcze ściślej są zobowiązani jako prawdziwi świadkowie Chrystusa do szerzenia i obrony wiary słowem i uczynkiem. W końcu bierzmowanie wiąże się z Najświętszą Eucharystią, ponieważ wierni już ochrzczeni i bierzmowani włączają się całkowicie w Ciało Chrystusa, a przez uczestnictwo - w Eucharystii” - podkreśla papież Paweł VI.
Sakrament bierzmowania i jego symbolika są niezwykle ważne. Nakładanie rąk na głowę jest gestem biblijnym, który w liturgii należy do najstarszych obrzędów. W sakramencie bierzmowania włożenie ręki biskupa na głowę kandydata oznacza, że Duch Święty udziela mu się jako niewymowny dar.
Krzyż, który otrzymują bierzmowani, jest świętym znakiem odkupienia i świętej wiary. Jest pieczęcią, którą nosi na sobie każdy, kto służy Bogu. Kreślenie znaku krzyża na czole bierzmowanego oznacza, że ma on prawo i obowiązek wyznawania swojej wiary, która jest jego chlubą i nie powinien się jej wstydzić. Naznaczenie krzyżem zobowiązuje bierzmowanego do pewnej dyscypliny osobistej, polegającej na prowadzeniu swojego życia zgodnie z wymogami Ewangelii. Krzyżmo święte jest oliwą zmieszaną z balsamem i poświęconą uroczyście przez biskupa w Wielki Czwartek podczas tzw. Mszy Krzyżma. Nazwa „Krzyżmo” wywodzi się z Imienia: Chrystus (Christus - Chrisma - Krzyżmo). Namaszczenie świętym olejem symbolizuje upodobnienie bierzmowanego do Chrystusa. Podobieństwo to jest niezniszczalne i nosi nazwę znamienia Pańskiego lub pieczęci. Sprawcą tego podobieństwa i zjednoczenia z Chrystusem jest Duch Święty. Stąd bierzmowany przez to święte namaszczenie ma pełne prawo do nazwy „chrześcijanin”, czyli należący do Chrystusa i Jego Kościoła.
- Zawsze, kiedy udzielam sakramentu bierzmowania, cieszy mnie widok młodzieży w kościele. To dowód na to, że odpowiedzieli: „Tak” Chrystusowi, że mają wiarę - mówi bp Adam Bałabuch. - Zdaję sobie sprawę, że w dzisiejszych czasach taka wiara dla wielu jest czymś, do czego często nie chcą się przyznać, z czym jest im nie po drodze. Bowiem bardzo łatwo jest ową wiarę wyszydzić, ośmieszyć. Dużo trudniej jest przyznać: tak, wierzę w Chrystusa. Tak, chodzę do kościoła. To wymaga czasem niemałej odwagi.
Ksiądz Biskup podkreśla, że to właśnie Chrystus jest drogą, którą powinni podążać młodzi ludzie.
- Dziś bardzo łatwo jest się pogubić, zapomnieć o wartościach, zapomnieć o dobru. Świat atakuje nas pokusami, tym, aby mieć jak najwięcej - mówi sufragan diecezji. - Tymczasem młodzież musi pamiętać o tym, że wartość człowieka poznaje się nie po tym, co on posiada, ale po tym, jakim jest człowiekiem. A o tym właśnie przypomina nam Chrystus.
Młodzi ludzie z Wałbrzycha, z którymi rozmawiam, podkreślają, że nie chcą traktować bierzmowania jako czegoś, co muszą „odbębnić”.
- To nie jest coś, co jest mi potrzebne tylko po to, by za kilka lat móc wziąć ślub kościelny - zaznacza Olga. - Zależy mi na tym, by coś z tego wydarzenia wynieść dla siebie, dla swojego rozwoju.
- Rzeczywiście w niektórych kręgach mówienie o bierzmowaniu czy kościele jest niemodne, bywa przedmiotem kpin i żartów. Ja się tym jednak nie przejmuję - dodaje Marta. - Nie jestem dziwaczką czy dewotką, jestem najnormalniejszą dziewczyną, ale chcę, by ten dzień dla mnie znaczył coś wyjątkowego.
W diecezji świdnickiej bierzmowania trwają niemal przez cały rok. Od kilku lat odbywają się również w Zakładzie Karnym w Kłodzku. W ubiegłym roku sześciu skazanym, którzy sami poprosili o bierzmowanie, sakramentu udzielił bp Ignacy Dec, w tym roku do więźniów przyjechał bp Adam Bałabuch.
W ubiegłym roku bp Ignacy Dec mówił do skazańców: „Pamiętajcie, że nie macie tutaj stałego zameldowania. To miejsce to coś przejściowego, tymczasowego w waszym życiu. Warto mądrze wykorzystać ten czas pokuty i przeżyć tutaj prawdziwą przemianę duchową. Przypomnijcie sobie, jak jeden z dwóch ukrzyżowanych razem z Jezusem łotrów przyznał się do winy. I Jezus powiedział mu wtedy: «Jeszcze dzisiaj będziesz ze mną w raju». Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię: tak apeluje do nas Chrystus. Przypominam wam te słowa, przypominam też je sobie, bowiem nikt z nas nie jest bez grzechu. W tych słowach jest zawarta nadzieja na to, że każdy ma szansę na nawrócenie, na powrót do normalnego życia, na zostawienie za sobą tego, co złe i czynienia dobra.
Biskup pomocniczy diecezji świdnickiej Adam Bałabuch podkreśla, że od czasów święceń biskupich bierzmowania stały się dla niego nowym obowiązkiem. Bierzmowanie spełnia rolę wyznania wiary, wyznania świadomego, bo dokonywanego w wieku dorosłym.
Duch Święty w bierzmowaniu umacnia chrześcijanina, aby wiarę swoją mężnie wyznawał, bronił jej i według niej żył. Chodzi więc o trzy wymiary świadectwa: o wyznanie wiary wtedy, kiedy to jest potrzebne, o jasne stwierdzenie: jestem katolikiem, jestem człowiekiem wierzącym; chodzi o obronę wiary wtedy, kiedy atakowane są przy nas poszczególne prawdy wiary; chodzi o świadectwo wiary dane czynem. W wielu sytuacjach nie trzeba mówić, iż się jest katolikiem, a jednak zajęta przez nas postawa wyraźnie o tym świadczy. Do takiego świadectwa potrzebne są mądrość i odwaga. W sakramencie bierzmowania Duch Święty uzdalnia nas do składania tego świadectwa.
- Bierzmowanie jest dopełnieniem i umocnieniem tego, co zostało zapoczątkowane chrztem, czyli nowego życia, „z wody i Ducha”. Dlatego zawsze mówię bierzmowanym: Umocnieni tym Duchem idźcie i na co dzień nie bójcie się przyznawać do wiary, nie wstydźcie się wierzyć!

Ofiarowanie Najświętszej Maryi Panny

2017-11-21 07:52

malk/brewiarz.pl, katolik.pl, Adonai.pl/pch24

21 listopada w tradycji katolickiej przypada święto, na temat którego większość wiernych nie wie zbyt wiele. Inne święta i uroczystości związane z Matką Bożą są nawet przeciętnie zorientowanym dość dobrze znane – przeważnie wiemy bowiem, czym było Nawiedzenie Najświętszej Maryi Panny, Jej Wniebowzięcie, Niepokalane Poczęcie czy Zwiastowanie Pańskie, ale gdy słyszymy o ofiarowaniu, niejeden spośród wiernych ma problem ze zdefiniowaniem istoty tego święta. Przypomnijmy więc czym ono jest.

Wikimedia Commons
Prezentacja Marii w świątyni obraz Tycjana. By Titian [Public domain], via Wikimedia Commons

1. Czym było ofiarowanie w tradycji żydowskiej?

Zgodnie ze starotestamentowym zwyczajem Żydzi, zanim ich dziecko ukończyło piąty rok życia, zabierali swe dziecko do jerozolimskiej świątyni i oddawali kapłanowi, by ofiarował je Panu. Był to rytuał podobny w swej ziemskiej wymowie do ustawionego oczywiście później – już wśród chrześcijan – chrztu. Podobnie jak to przez wieki w późniejszej tradycji katolickiej, tak i wśród żydów niektóre matki, w związku ze szczególnymi dla siebie wydarzeniami, niektóre spośród swoich dzieci decydowały się, tuż po urodzeniu, oddać na służbę Bogu. To także odbywało się podczas obrzędu ofiarowania.

2. Dlaczego Maryja została ofiarowana Bogu?

Rodzice Najświętszej Maryi Panny, jak przekazuje nam Tradycja, przez wiele lat nie mogli mieć dzieci. Święta Anna, mimo tego nigdy nie utraciła wiary, że Bóg pobłogosławi ją potomstwem. Złożyła więc obietnicę, że jeśli urodzi dziecko, odda je na służbę Bogu. Jej modlitwy zostały wysłuchane – urodziła dziecko, córkę, której dała na imię Maria. Poświęciła więc na służbę Bogu swe jedyne, długo oczekiwane i wymodlone dziecko.

3. Kto ofiarował Maryję Bogu?

Święci Joachim i Anna, rodzice Maryi, udali się do świątyni, by ofiarować córkę Bogu prawdopodobnie gdy była w wieku około trzech lat. Kapłanem, który dokonał obrzędu był święty Zachariasz – ten sam, którego pamiętamy z Ewangelii głównie z roli ojca świętego Jana Chrzciciela. Według niektórych pism wczesnochrześcijańskich, Maryja mogła pozostawać w świątyni nawet przez kolejnych dwanaście lat.

4. Czym jest paralelizm świąt związanych z Maryją i Panem Jezusem?

O ustanowieniu kolejnego święta ku czci Najświętszej Maryi Panny zdecydowały nie tylko przekazy pisemne wynikające wprost z Tradycji, ale i inny owej Tradycji kontekst. Wśród katolików istnieje bowiem bardzo silny kult Maryi, przez niektórych nazywana jest nawet Współodkupicielką. Nie może więc dziwić, że skoro obchodzimy uroczyście Poczęcie Jezusa (25 III) i Poczęcie Maryi (8 XII), Narodzenie Jezusa (25 XII) i Narodzenie Maryi (8 IX), Wniebowstąpienie Jezusa i Wniebowzięcie Maryi (15 VIII), katolicy chcieli obchodzić także obok święta ofiarowania Chrystusa (2 II) także święto ofiarowania Jego Matki.

5. Kto szczególnie świętuje w dniu wspomnienia Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny?

W Kościele katolickim wspomnienie Ofiarowania NMP jest świętem patronalnym Sióstr Prezentek, a także dniem szczególnej pamięci o mniszkach klauzurowych. Przypominał o tym między innymi święty Jan Paweł II pisząc z okazji tego święta: „Maryja jawi się nam w tym dniu jako świątynia, w której Bóg złożył swoje zbawienie, i jako służebnica bez reszty oddana swemu Panu. Z okazji tego święta społeczność Kościoła na całym świecie pamięta o mniszkach klauzurowych, które wybrały życie całkowicie skupione na kontemplacji i utrzymują się z tego, czego dostarczy im Opatrzność, posługująca się hojnością wiernych”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Poświęcenie Skweru Pamięci w Lubniu

2019-11-21 09:45

Joanna Wojtan

W 101 rocznicę odzyskania Niepodległości, a także w 80-tą rocznicę tragedii w wiosce Lubień, kiedy to 3 września 1939 roku niemieccy najeźdźcy spalili zabytkową świątynię parafialną z całym wyposażeniem, a także większość budynków mieszkalnych i gospodarczych wioski, w dniu 11 listopada 2019 roku przy Szkole Podstawowej im. Świętego Jana Pawła II w Lubniu k. Myślenic miała miejsce uroczystość otwarcia i poświęcenia Skweru Pamięci.

Joanna Wojtan

To tutaj w samym sercu Lubnia z inicjatywy ks. proboszcza Piotra Sulka, ks. biskupa Kazimierza Górnego, biskupa seniora w Rzeszowie, przy zaangażowaniu i wsparciu wielu parafian i ludzi dobrej woli, powstał Skwer Pamięci. Skwer Pamięci, który ma integrować parafian i mieszkańców gminy wokół tradycji narodowych i religijnych.

Pięć kamiennych figur to kolejno: Krzyż Święty z Orłem, Matka Boża Niepokalana, święty Jana Paweł II, Sługa Boży ks. Michał Rapacz i ks. kanonik Antoni Wądrzyk.

W uroczystości wzięli udział ks. biskup Kazimierz Górny, ks. proboszcz Piotr Sulek z ks. wikariuszem

i ks. proboszczem seniorem, kapłani: ks. dr Stanisław Szczepaniec, ks. prof. Roman Bogacz, ks. dr Stanisław Basista, O. Rafał Klimas, O. dr Stanisław Górni, ks. Krzysztof Smoter, a także kapłani z Tenczyna i Krzeczowa oraz z Rzeszowa. Przedstawiciele władz samorządowych: wójt Kazimierz Szczepaniec, przewodniczący rady Gminy Lubień - Jan Śmiałek oraz radni, przedstawiciele szkół i przedszkoli oraz OSP z Lubnia, poczty sztandarowe, harcerze, mieszkańcy gminy i Zespół Regionalny Zagórzanie z kapelą, który pięknem ludowych strojów i śpiewem pieśni przygotowanych na tę uroczystość uświetnił lubieńskie świętowanie.

Po uroczystym przecięciu wstęgi przez ks. biskupa i wójta Gminy Lubień, Zespól Zagórzanie zaintonował uroczyste odśpiewanie hymnu państwowego. Następnie biskup Kazimierz Górny odmówił modlitwę i poświęcił figury mówiąc między innymi, że „…Kamienne figury - krzyż święty i orzeł u stóp krzyża – „Tylko pod tym znakiem Polska jest Polską a Polak Polakiem…”.

Ksiądz biskup wspomniał także o oddaniu się Matce Bożej Niepokalanej – Patronce naszej parafii. I o tym, że Ojciec Święty, który odpoczywa na głazie z napisem: „odpocznijcie nieco” (Mk 6,31), zachęca i nas do zatrzymania się i odpoczynku, do spojrzenia na krzyż, na Kościół czy też w stronę szczebla. Prosi o oddanie się refleksji i zamyśleniu nad sobą, pięknem otaczającego nas świata i tym co ważne nad rodziną, wiarą i Ojczyzną.

Sługa Boży ks. Michała Rapacza, który był gorliwym duszpasterzem, czcicielem Matki Bożej, został zamordowany w Płokach, w nocy z 11 na 12 maja 1946 r. przez grupę kilkunastu uzbrojonych mężczyzn. Zmarł za wiarę i Ojczyznę.

Ks. Antoni Wądrzyk był proboszczem parafii Lubień w latach 1932-43, gorliwy kapłan, budowniczy obecnego kościoła. Aresztowany 1943 r. przez niemieckiego okupanta, osadzony na Montelupich, następnie zesłany do obozu KL Auschwitz, przeniesiony do KL Gross-Rosen (Rogoźnica k. Legnicy), gdzie zginął z wycieńczenia z pracy w kamieniołomach 10 lutego 1945 roku, gdy ewakuowano więźniów z obozu. Jest męczennikiem za wiarę i Ojczyznę.

Księża Ci jako świadkowie niedawnej krwawej historii stoją na straży pamięci – ku przestrodze. Niech przykład ich wiary i świętości oraz świadectwo miłości Ojczyzny owocują w nas odważnym wyznawaniem wiary i miłością naszej Ojczyzny-Polski.

Po poświęceniu harcerze złożyli uroczyście kwiaty pod każdą figurą a zebrani słuchali patriotycznego wiersza Kazimierza Józefa Węgrzyna „A ja Cię kocham Polsko!”. Następnie wszyscy zgromadzeni w procesji za krzyżem i pocztami sztandarowymi udali się do kościoła na Mszę św. w intencji Ojczyzny i poległych bohaterów, której przewodniczył ks. biskup Kazimierz Górny, w koncelebrze z kapłanami gośćmi. O oprawę Mszy św. zadbała młodzież wraz z nauczycielami Zespołu Szkół Ogólnokształcących i Zawodowych z Lubnia. Uczniowie szkoły średniej przygotowali, również program patriotyczny w postaci pięknego montażu słowno—muzycznego. Patriotyczne kazanie wygłosił o. Rafał Klimas. Nawoływał w nim, aby kochać Ojczyznę, być jej wiernym. A nade wszystko, aby pamiętać, że rodzina jest naszą małą pierwszą ojczyzną, że rodzina to ojciec, matka, córka, syn a nie jak usiłuje się nam wmówić rodzic 1, rodzic 2, dziecko 1, dziecko 2. Najpierw musimy strzec naszych rodzin, aby móc obronić Ojczyznę.

Skwer Pamięci to wyjątkowe miejsce, które ma przypominać nam o pielęgnowaniu pamięci, o naszej historii, o bohaterach i świętych, bo aby budować lepszą przyszłość nie możemy zapomnieć o przeszłości, do czego nawoływał nasz Papież Święty Jan Paweł II – Patron Ojczyzny, Parafii i naszej szkoły.

Uroczyste otwarcie i poświęcenie Skweru Pamięci było radosnym i niezwykłym wydarzeniem dla mieszkańców Lubnia, a dla młodzieży i dzieci prawdziwą lekcja historii.

Po Mszy świętej ksiądz proboszcz zaprosił gości do sali parafialnej, by tam dokończyć radosne świętowanie.




CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem