Do grona blisko 30 placówek oświatowych z terenu naszej diecezji noszących imię Jana Pawła II doszła kolejna szkoła. 12 kwietnia ten zaszczytny patronat przyjęła Społeczna Szkoła Podstawowa Katolickiego Towarzystwa Kulturalnego w Bielsku-Białej
Uroczystej Mszy św. sprawowanej w intencji uczniów, rodziców i pracowników Społecznej Szkoły Podstawowej Katolickiego Towarzystwa Kulturalnego przewodniczył bp Tadeusz Rakoczy. 12 kwietnia w kościele Jezusa Chrystusa Odkupiciela Człowieka na osiedlu Karpackim, Ordynariusz bielsko-żywiecki poświęcił także nowy sztandar szkoły.
W homilii Pasterz naszej diecezji zachęcał do podjęcia trudu budowania chrześcijańskiego powołania opartego na Chrystusie i naśladowania Jana Pawła II. - Niech przykład tego wielkiego człowieka i papieża przyświeca waszej pracy i nauce, waszym trudom i działaniom. Ojciec Święty ukazywał młodym wielkie ideały, rozpalał wielkie pragnienia, przypominał wielkie wartości dla których warto żyć i warto umrzeć. Papież Polak tłumaczył, że trudna droga powołania chrześcijańskiego odpowiada na najgłębsze tęsknoty ludzkiego serca - nauczał bp Tadeusz Rakoczy.
Po Mszy św., w budynku katolickiej szkoły podstawowej przy ul. Miętusiej w Bielsku-Białej odbyła się uroczysta akademia przygotowana przez nauczycieli i uczniów placówki noszącej papieskie imię. Społeczna Szkoła Podstawowa im. Jana Pawła II należy do Zespołu Szkół Katolickiego Towarzystwa Kulturalnego, i w roku 2011 świętuje 15-lecie swego istnienia. Z inicjatywą powołania tego zespołu szkół wyszli rodzice skupieni wokół bielskiego stowarzyszenia działającego od 1992 r., zajmującego się szerzeniem szeroko pojętej kultury chrześcijańskiej, promowaniem rodziny, a także pracą wśród alkoholików oraz wspieraniem aktywnych form wypoczynku. Obok podstawówki do szkół KTK w Bielski-Białej należy też Liceum i Gimnazjum. Uczy się w tych placówkach ok. pół tysiąca dzieci i młodzieży.
Pierwszą szkołą z terenu diecezji bielsko-żywieckiej, która otrzymała imię Jana Pawła II, w 1991 r., była podstawówka w Targanicach. Od tamtego czasu regularnie przybywało placówek ubiegających się o oficjalne przyznanie papieskiego patronatu. Najbardziej obfitym w tym względzie był rok 2005, kiedy to imię Papieża przyjęło 7 szkół działających na terenie naszej diecezji.
Pierwsza Księga Królewska zaczyna się od sceny przekazania władzy. 1 Krl 2 należy do opowiadania o królach, które badacze nazywają historią deuteronomistyczną (od Pwt po 2 Krl). W tym nurcie miarą władcy staje się wierność Torze. Testament Dawida brzmi jak mowa pożegnalna. Formuła „idę drogą całej ziemi” przypomina, że także król wchodzi w los każdego człowieka. Dawid mówi do Salomona językiem przymierza: strzeż nakazów Pana, chodź Jego drogami, zachowuj ustawy i przykazania zapisane w Prawie Mojżesza. Słownictwo poleceń tworzy szeroki katalog: ustawy, przykazania, prawa, nakazy. Taki zestaw obejmuje całe życie, nie tylko kult i nie tylko politykę. Czasownik „strzec” sugeruje czujność i troskę. Pwt 17 stawia królowi podobne zadanie: władza dojrzewa pod Słowem, nie ponad nim. Wezwanie „bądź mocny i bądź mężem” opisuje odwagę moralną. Kończy się czas ojca. Zaczyna się czas decyzji syna. W tle stoi obietnica dana Dawidowi o trwałości jego „domu” (hebr. bajit), rozumianego jako dynastia. To samo słowo w Biblii oznacza także świątynię. Ta podwójna perspektywa prowadzi ku budowie przybytku w Jerozolimie i ku pytaniu o wierność rodu Dawida. Notatka o czterdziestu latach panowania Dawida ma charakter królewskiego epitafium, typowego dla Ksiąg Królewskich. Tradycja podaje podział tego czasu na Hebron i Jerozolimę. Zdanie o umocnieniu królestwa Salomona otwiera perspektywę mądrości i pokoju, a także prób serca. Augustyn widzi w obietnicach dane Dawidowi wskazanie na Chrystusa. Zauważa obraz przyszłości w Salomonie; pokój wpisany w imię i budowę świątyni. Pełnia spełnia się w Chrystusie, który buduje dom Boga z ludzi i trwa „na wieki”.
Podczas Mszy św. odprawionej w Bazylice Mariackiej w Dniu Życia Konsekrowanego kard. Grzegorz Ryś wskazywał na Maryję, św. Józefa, Symeona i Annę jako cztery postaci ukazujące „logikę życia konsekrowanego”. – Bardzo Wam życzę, żeby Maryja, Józef, Symeon i Anna spotkali się w każdej i w każdym z was, bo każda i każdy z was jest świątynią Boga – mówił metropolita krakowski.
– Z największym wzruszeniem pragnę przywitać eminencję w Bazylice Mariackiej, w której eminencja przyjął sakrament Chrztu św., z którą także był związany jako kapłan i biskup pomocniczy – powiedział na początku Mszy św. do kard. Grzegorza Rysia administrator parafii ks. Mariusz Słonina i powitał zebrane osoby życia konsekrowanego według godności i funkcji. – Wszyscy razem stajemy wobec niezwykłego dzieła Wita Stwosza, które w centralnej scenie ukazuje na moment zaśnięcia Matki Najświętszej. Dzisiaj chcemy w tej scenie zobaczyć nasze umieranie dla świata, by żyć dla Pana – powiedział.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
