Reklama

Dziedzictwo, o które musimy zadbać

Niedziela lubelska 40/2011

URSZULA BUGLEWICZ: - Dlaczego środki unijne są przeznaczane na renowację zabytków sakralnych?

KRZYSZTOF HETMAN: - Dzięki funduszom wiele obiektów sakralnych odzyskało dawny blask i utraconą świetność, stając się lokalną atrakcją turystyczną oraz elementem promocji regionu. W ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Lubelskiego kościoły oraz związki wyznaniowe mogły ubiegać się o środki m.in. na wykonanie prac konserwatorskich, montaż monitoringu oraz zabezpieczenie zabytków i otaczających terenów na wypadek zagrożeń.

- Jakie projekty są realizowane na terenie województwa lubelskiego?

- Wśród wielu projektów na uwagę zasługuje renowacja klasztoru Ojców Dominikanów w Lublinie. Dzięki unijnemu dofinansowaniu możliwy jest remont wnętrz zabytkowej bazyliki i kolejnych skrzydeł klasztoru. Miejmy nadzieję, że przywrócenie dawnego blasku bazylice przyczyni się do wzmocnienia jej promocji nie tylko w regionie. Na terenie klasztoru, w samym sercu lubelskiej starówki, odbywają się już cykliczne koncerty, spotkania literackie i inne wydarzenia kulturalne, o których mówi się w Polsce. Ponad 4,5 mln środków z RPO zostanie przeznaczonych na konserwację i remont kościoła pw. Znalezienia Krzyża Świętego i św. Andrzeja Apostoła w Końskowoli - zabytku o istotnym znaczeniu dla historii Lubelszczyzny. Kościół końskowolski był nekropolią hrabiów Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego Tęczyńskich, następnie stanowił miejsce upamiętnienia osób zasłużonych dla kraju (gen. Orłowski, Franciszek Kniaźnin, Franciszek Zabłocki). Zły stan zabytku uniemożliwia m.in. zwiedzanie krypt świątyni. Od wielu lat brakowało środków na odnowienie XVII-wiecznych portali czy też pomników z czarnego marmuru fundacji Adama Czartoryskiego. Po realizacji projektu, kościół farny, położony w strefie najwyższej atrakcyjności turystycznej na Szlaku Renesansu Lubelskiego, będzie mógł być porównywany do najbardziej znanych w kraju mauzoleów rodowych. Inne projekty zakładają rewitalizację m.in. kościoła pobrygidkowskiego w Lublinie, katedry w Zamościu, dawnej cerkwi w Wisznicach, zabytkowego kościoła Ojców Bernardynów w Radecznicy, zabytkowej synagogi w Modliborzycach, XVII-wiecznej synagogi w Szczebrzeszynie, kościoła pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kraśniku, obiektów zespołu Fary w Kazimierzu Dolnym, zabytkowej cerkwi pw. św. Jana Teologa w Chełmie, zespołu sakralnego oraz budynku nowej plebanii parafii pw. św. Marii Magdaleny w Łęcznej, zespołu pomisjonarskiego przy ul. Wyszyńskiego 6 w Lublinie (obecnie Metropolitalne Seminarium Duchowne), kompleksu archikatedry lubelskiej oraz kompleksu Kurii Metropolitalnej w Lublinie.

- Projekt pod nazwą „Renowacja pobrygidkowskiego zespołu klasztornego w Śródmieściu miasta Lublin” jest projektem kluczowym. Co to oznacza?

- Projekty kluczowe to najważniejsze, strategiczne inwestycje, które mają największy wpływ na rozwój naszego województwa. W większości są to duże projekty infrastrukturalne. Tym, co wyróżnia projekty kluczowe od pozostałych projektów realizowanych w RPO, jest sposób, w jaki otrzymują fundusze. O wsparciu tych przedsięwzięć nie decydują wyniki konkursów o dotacje, lecz decyzja władz województwa. Inwestycje kluczowe umieszczane są w tzw. Indykatywnym Wykazie Indywidualnych Projektów Kluczowych, tworzonym przez Zarządy Województw. Wpisanie projektu jako kluczowej inwestycji dla danego regionu musi być poprzedzone m.in. konsultacjami społecznymi.
Z tych pieniędzy skorzystał kościół rektoralny pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny Zwycięskiej w Lublinie; wartość unijnego dofinansowania wyniosła ponad 9 mln zł z ogólnej sumy ponad 15 mln zł. Kościół pobrygidkowski to jeden z najstarszych kościołów w naszym mieście, ze wspaniałą historią. Jest to niezwykle cenny zabytek, w którym odnaleziono m.in. polichromie z XV wieku. To nasze dziedzictwo kulturowe, o które wszyscy musimy zadbać. Pomijając kwestie związane z oczywistym, sakralnym przeznaczeniem kościoła, po renowacji stanie się on miejscem wyjątkowo atrakcyjnym turystycznie. Wieża widokowa, udostępnione zwiedzającym krypty i polichromie staną się obowiązkowym punktem programu turysty, który odwiedzi nasze miasto. Renowacja tego kościoła jest wspaniałym połączeniem troski o tkankę zabytkowo-urbanistyczną miasta z troską o sacrum.

- Na czym polega współpraca Kościoła i Urzędu Marszałkowskiego w dziedzinie troski o zachowanie zabytków sztuki sakralnej?

- Zdecydowana większość obiektów zabytkowych, wpisanych do rejestru prowadzonego przez wojewódzkiego konserwatora zabytków, należy do Kościołów i związków wyznaniowych. Samorząd Województwa Lubelskiego współpracuje z Kościołami i związkami wyznaniowymi w zakresie ochrony zabytków i opieki nad nimi na dwóch płaszczyznach. Po pierwsze, poprzez udzielanie dotacji z budżetu województwa; po drugie - realizując zapisy RPO i udzielając wsparcia środkami z UE. W pierwszym przypadku możemy udzielić dotacji na prace konserwatorskie, restauratorskie lub budowlane przy zabytku wpisanym do rejestru. 99 proc. wniosków o dofinansowanie składanych jest przez kościelne osoby prawne. W 2010 r. z budżetu województwa udzielono 97 dotacji na kwotę 2 mln 100 tys. zł, a w roku 2011 - 72 dotacje na kwotę 1 mln zł. W ramach RPO na lata 2007-13 dopuszczono możliwość skorzystania ze środków unijnych również przez kościelne osoby prawne, będące w posiadaniu obiektów zabytkowych.

- Jakie znaczenie - z punktu widzenia gospodarza regionu - ma troska podmiotów kościelnych o zachowanie dziedzictwa narodowego?

- Znaczna część zasobu dziedzictwa kulturowego województwa znajduje się w rękach Kościoła. Troska o zachowanie naszego wspólnego dziedzictwa ma duże znaczenie przede wszystkim dla wizerunku województwa. Zadbane zabytki, niezależnie od ich przynależności, świadczą o dobrym zarządzaniu i bogactwie województwa, podnoszą jego potencjał gospodarczy i w konsekwencji wpływają na podnoszenie jakości życia jego mieszkańców. Główny trud opieki nad zabytkami, w tym finansowania prac przy zabytku, leży po stronie posiadacza zabytku. Co ważniejsze, każdy Polak na mocy Konstytucji RP jest zobowiązany do dbałości o zabytki jako dobro wspólne. W przypadku kościelnych osób prawnych ten obowiązek nałożony jest na członków tych wspólnot - społeczności parafialne. Tym samym te społeczności, wykazując dbałość o najbliższe otoczenie, wpływają na wizerunek regionu.

- Jaką wartość dla Lubelszczyzny przedstawiają zabytki sztuki sakralnej? W jaki sposób - oprócz celów związanych z kultem religijnym - można je wykorzystać?

- Zabytki mają wartość samą w sobie, niezależnie od tego, czy są sakralne czy nie, czy są na terenie Lubelszczyzny, Polski, Europy czy świata. Świadczą o naszej historii i wrażliwości estetycznej. Zabytki sztuki sakralnej są najczęściej oglądanymi dziełami sztuki. Zbiory muzealne nie przyciągają tak różnorodnej rzeszy odbiorców. Muzea odwiedzają tylko zainteresowani miłośnicy sztuki, kościoły niemal każdy. Zabytki sztuki sakralnej - za zgodą właściciela - mogą być oczywiście wykorzystywane do takich samych celów, jak zabytki o innym charakterze, a więc promocji regionu, turystyki oraz celów społeczno-kulturalnych. Mamy wiele przykładów koncertów w kościołach - w katedrze lubelskiej, bazylice Ojców Dominikanów czy w kościele pofranciszkańskim w Krasnymstawie. Istnieją również przykłady adaptacji starych, nieużywanych plebanii i pomieszczeń klasztornych do celów społecznych: na świetlice dla dzieci czy miejsca różnych spotkań. Projekty unijne, w ramach których prowadzone są prace budowlano-konserwatorskie w obiektach zabytkowych, zakładają w swojej konsekwencji wykorzystanie takich obiektów dla celów społecznych.

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kiedy jesteś, Panie?

2020-08-05 07:20

Niedziela Ogólnopolska 32/2020, str. IV

[ TEMATY ]

Ewangelia

wikipedia.org /Chrystus chodzi po jeziorze, Amédée Varint, XIX w.

Chrystus chodzi po jeziorze, Amédée Varint, XIX w.

Żadne słowo Ewangelii, które czytamy i słyszymy, nie jest bez znaczenia. Zarówno w czytaniu z Księgi Królewskiej, jak i w Ewangelii Mateusza Bóg daje polecenie: „Wyjdź, by stanąć na górze wobec Pana” (1 Krl 19, 11), a w przypadku Piotra sam domaga się jego wydania: „Każ mi przyjść do siebie” (por. Mt 14, 28). Czas wakacji, ale i czas pandemii mogą nas rozleniwić w relacji z Bogiem, On jednak nie odpoczywa w trosce o nasze uświęcenie. Kiedy chcielibyśmy trochę „świętego spokoju”, Bóg uobecnia się w naszych codziennych trudach i zmartwieniach, walkach oraz przeciwnościach. Nie ma możliwości, aby spotkać Boga w „świętym spokoju”.

Droga do świętości to nieustanne zmaganie, niepokój, a nawet lęk i trwoga. To ciągłe wspinanie się ku górze, w pocie czoła i zmęczeniu. Gwałtowna wichura rozwalająca góry i niszcząca skały to obraz wielu sytuacji, których nie rozumiemy, a myślimy, że nasze życie zostało przez nie zrujnowane. Czy był tam jednak Pan? Czy był w tym trzęsieniu ziemi, gdy zawaliło się nasze życie? A w ogniu, który trawi wszystko, co zbudowaliśmy, ułożyliśmy? Albo w łodzi naszego życia miotanej falami? Wiele musi się wydarzyć, abyśmy poczuli łagodny szmer obecności Pana. Może jako chrześcijanie chcielibyśmy od Boga „świętego spokoju”, ale go nie dostaniemy. Piotr wymusza wręcz od Jezusa odpowiedź, jakby chciał od Niego potwierdzenia, że to tak ma być, że tego naprawdę chce. Boimy się. Łódź miotana falami tonie, a On tak spokojnie idzie po wodzie. Może to nie Jezus, może to zjawa? Bóg musi ogołocić nas ze wszystkiego, co ogranicza nasze zaufanie do Niego. Musi pozostać tylko On i ja.

Wyjście Piotra z łodzi było aktem nie do uwierzenia. Jak mógł iść po wodzie? Przecież wiedział, że to niemożliwe, ale żeby dojść do Jezusa musiał wyjść ze swojej łodzi, cokolwiek by ona symbolizowała. Myślę, że wielu z nas ma swoje łodzie, w których próbujemy poczuć się bezpiecznie. Jesteśmy nasyceni jak apostołowie chlebem i wydaje się nam, że mamy wszystko, a tymczasem przychodząca burza i kroczący po jeziorze Jezus rozbijają to, co sobie poukładaliśmy. Musimy wyjść, by zaufać Bogu. Piotr się zawahał, my również nie raz, nie dwa zawołamy: „Panie ratuj”. I jeśli nawet wrócimy do naszej łodzi, to już z Jezusem.

I to jest ten wyjątkowy dzień, który mam nadzieję, wielu z was już przeżyło, albo Pan dopiero przygotowuje was do tego dnia. I może u różnych mistyków czy teologów ten moment naszej wiary będzie nazwany inaczej, to jednak już wiem, że jest ze mną Chrystus. Płynąc dalej łodzią mojego życia, wiem, że On jest ze mną, że uciszy każdą burzę, a każde kolejne życiowe doświadczenie, nawet najboleśniejsze, połączy mnie z nim jeszcze bardziej, by po wszystkim poczuć łagodny szmer wiatru, w którym jest Pan.

CZYTAJ DALEJ

Jesienne zebranie środowisk misyjnych - w innej formie z powodu koronawirusa

2020-08-10 09:06

[ TEMATY ]

misje

misjonarz

Archiwum Agnieszki i Łukasza Komorowskich

Zastępowaliśmy im mamę i tatę

Ze względu na epidemię COVID-19 tegoroczne jesienne zebranie Papieskich Dzieł Misyjnych i innych środowisk misyjnych nie odbędzie się w tradycyjnej formie - zdecydowała dyrekcja PDM po zasięgnięciu opinii dyrektorów diecezjalnych z całej Polski.

Dyrektorzy diecezjalni, referentki i promotorzy misyjni żeńskich i męskich zgromadzeń zakonnych oraz animatorzy świeccy otrzymają na początku września pakiety informacyjne. Znajdą się w nich informacje o Synodzie Misyjnym Dzieci 2022 oraz o zaangażowaniu Młodzieżowego Wolontariatu Misyjnego w Ogólnopolskie Spotkanie Młodych w Lednicy.

"Omówimy również przygotowania do licznych jubileuszy przypadających w 2022 roku: 400-lecia powołania Kongregacji Ewangelizacji Narodów, 200-lecia Dzieła Rozkrzewiania Wiary i 100-lecia podniesienia do rangi papieskich: Dzieła Misyjnego Dzieci i Dzieła Rozkrzewiania Wiary" - poinformowała dyrekcja Papieskich Dzieł Misyjnych.

W pakietach nie zabraknie również informacji o założycielce PDRW i Żywego Różańca – sł. Bożej Paulinie Jaricot.

odczas Apelu Jasnogórskiego 16 września o godz. 21.00 ks. Tomasz Atłas, dyrektor krajowy PDM w Polsce, powierzy opiece Maryi działalność misyjną Kościoła.

We wrześniu 2022 zostanie zorganizowany - po raz pierwszy w Polsce - Misyjny Synod Dzieci. Program przewiduje m.in. debaty dzieci na temat zaangażowania misyjnego oraz sposobów zachęcania rówieśników do wpierania dzieła ewangelizacji poprzez modlitwę, ofiarę i zaangażowanie materialne.

"Chcemy, żeby wypracowano konkretne postulaty, z którymi dzieci i ich opiekunowie powrócą do diecezji, starając się wprowadzić te postanowienia w życie" - powiedziała KAI s. Monika Juszka RMI, sekretarz Papieskiego Dzieła Misyjnego Dzieci.

Osoby zainteresowane otrzymaniem pakietu informacyjnego proszone są o kontakt pod adresem pdm@missio.org.pl (wysyłka na początku września).

Papieskie Dzieła Misyjne wydały w lipcu misyjne materiały dla dzieci na rok szkolny 2020/2021. Wiele miejsca poświęca się w nich właśnie przygotowywanemu na wrzesień 2022 Synodowi Dzieci.

Materiały zawierają pomoce do wykorzystania w formacji tzw. ognisk i kół misyjnych w nowym roku szkolnym. Działają one w każdej diecezji w Polsce i skupiają dzieci w wieku 7-14 lat.

Do wersji papierowej dołączona jest płyta DVD zawierająca prezentacje ze świata misyjnego oraz 11 filmów pod hasłem "Eksperci dla Misji". W kilkuminutowych spotach profesjonaliści z różnych dziedzin opowiedzą o tym, jak nauka wiąże się z naszą wiarą i z misjami. Jest także „Oko na świat”, czyli spojrzenia na dzieci z krajów misyjnych i pracujących pośród nich misjonarzy.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję