Na wstępie Franciszek podkreślił, że pierwsze kroki Kościoła w świecie wyznaczała modlitwa. Przypomniał, że na życie wspólnoty wierzących składały się: słuchanie nauczania apostołów, utrzymywanie wzajemnej komunii, łamanie chleba i modlitwa. Papież zaznaczył, że istnienie Kościoła ma sens, jeśli pozostaje on mocno zjednoczony z Chrystusem, a wszystko w Kościele, co wyrasta poza tymi „współrzędnymi”, jest pozbawione fundamentów. „To Bóg sprawia Kościół, a nie wrzawa dzieł. To słowo Jezusa napełnia nasze wysiłki sensem. To właśnie w pokorze budowana jest przyszłość świata” – stwierdził Ojciec Święty.

W Dziejach Apostolskich możemy odkryć, jak potężnym stymulatorem ewangelizacji są spotkania modlitewne, pozwalające dostrzec żywą obecność Jezusa oraz doświadczyć poruszenia Duchem Świętym. „Na modlitwie chrześcijanie zanurzają się w tajemnicy Boga, który kocha każdego człowieka i pragnie, aby Ewangelia była głoszona wszystkim” – stwierdził papież.

„Życie pierwotnego Kościoła naznaczone jest ciągłym następstwem celebracji, zgromadzeń, okresów modlitwy wspólnotowej i osobistej. I to Duch Święty udziela mocy kaznodziejom, którzy wyruszają w podróże, i którzy z miłości do Jezusa przemierzają morza, stawiają czoła niebezpieczeństwom i poddają się upokorzeniom” – powiedział Ojciec Święty.

Franciszek zaznaczył, że doświadczenie rodzącego się Kościoła jest także doświadczeniem kolejnych pokoleń wierzących, aż po dziś dzień. „Duch ożywia wszystko. I każdy chrześcijanin, który nie lęka się poświęcać czasu na modlitwę, może uczynić swoimi słowa Apostoła Pawła: «Choć nadal prowadzę życie w ciele, jednak obecne życie moje jest życiem wiary w Syna Bożego, który umiłował mnie i samego siebie wydał za mnie» (Ga 2, 20). Tylko w milczeniu adoracji można doświadczyć całej prawdy tych słów. To żywy ogień Ducha daje siłę do świadectwa i misji” – powiedział Franciszek na zakończenie swojej katechezy.