Blisko 35 kapłanów z diecezji legnickiej pracujących w szpitalach, hospicjach i domach pomocy społecznej wspólnie zastanawiało się nad problemami, z którymi zmagają się na co dzień, służąc chorym. Całe spotkanie przebiegało pod hasłem „Troska duszpasterska o osoby chore w szpitalach i domach pomocy społecznej”. Spotkaniu przewodniczył bp Marek Mendyk oraz ks. Tomasz Biszko, diecezjalny Duszpasterz Chorych i Służby Zdrowia Diecezji Legnickiej.
Obok refleksji i wspólnej wymiany doświadczeń kapelani wysłuchali trzech wykładów. Jako pierwszy głos zabrał wykładowca liturgiki Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu ks. prof. dr hab. Stanisław Araszczuk, przedstawiając wykład „Liturgia sakramentu namaszczenia chorych w oparciu o Orędzie Ojca Świętego na Światowy Dzień Chorego, w dniu 11 lutego 2012 r.”
Następnie ks. dr Stanisław Pajor SDS, wykładowca teologii moralnej, w wykładzie „Moralne aspekty udzielania sakramentu namaszczenia chorych” mówił o sakramencie chorych widzianym od strony moralnej. Ostatni trzeci wykład wygłosiła s. Jolanta Chojnowska ze Zgromadzenia Sióstr Adoratorek, która pracuje jako lekarz anestezjolog w Szpitalu 40-lecia we Wrocławiu. W wykładzie „„Duszpasterska troska o chorych widziana od strony lekarza” przedstawiła kapelanom szpitalnym niektóre tematy i problemy postrzegane z punktu widzenia służby zdrowia, a dotyczące posługi kapelanów szpitalnych oraz samego sakramentu chorych.
Jak podkreślają uczestnicy, było to bardzo ważne spotkanie, podczas którego można było podzielić się osobistym doświadczeniem pracy szpitalnej, podnieść w pewnym sensie swoje kwalifikacje, a przede wszystkim umocnić się duchowo.
Praca kapelanów ma bowiem swój szczególny charakter. Z jednej strony ukierunkowana jest na chorych. Często towarzyszą im bowiem w chorobie, przy podejmowaniu ważnych decyzji odnośnie do operacji i zabiegów, ale także przygotowują ich na zakończenie ziemskiego pielgrzymowania i przejście do wieczności. Starają się wykorzystać jak najlepiej czas spotkania z chorymi na otwarcie ich serc na działanie Bożej łaski. Drugi obszar oddziaływania duszpasterskiego kapelana to rodziny chorych. Choroba zawsze przychodzi nie w porę. Dlatego dla rodziny chorego jest to najczęściej nowa, zaskakująca sytuacja, w której trzeba właściwie się odnaleźć i zazwyczaj zmienić rytm codziennego życia, aby pomóc choremu swoją obecnością. W najtrudniejszych sytuacjach trzeba też rodziny oswajać z myślą o śmierci chorego, a gdy ona nastąpi, pośpieszyć z pociechą duchową. Dla niektórych członków rodzin, choroba, śmierć bliskiej im osoby jest też początkiem nowego, pełnego życia w Bożej łasce. Obecności i pomocy duszpasterskiej kapelana potrzebuje też personel medyczny i wszyscy inni pracownicy szpitali, którzy swoją pracę i wiedzę poświęcają chorym. Im także jest potrzebne umocnienie duchowe, płynące ze sprawowanych sakramentów, a także przez zwykłe, ludzkie słowo.
Kapelani szpitalni z diecezji legnickiej mają okazję do podobnych spotkań kilka razy w roku.