"Gdyby nie było kapłanów, którzy wzywają ludzi świeckich do wypełnienia ich zadań w Kościele i świecie, którzy pomagają w formacji świeckich do apostolatu, podtrzymując ich w tym trudnym powołaniu, brakowałoby zasadniczego świadectwa w życiu Kościoła". Jan Paweł II

Dla każdego kapłana sakrament święceń stanowi dar największy, jest bowiem szczególnym powołaniem do uczestniczenia w tajemnicy Chrystusa, który daje jedyną i niepowtarzalną możliwość głoszenia słowa Bożego i działania w Jego imieniu. Najpełniej jest to widoczne w pełnym pokory i głębokiej wdzięczności sprawowaniu Eucharystii, która "poszerza ludzkie człowieczeństwo do ostatecznych granic". Skłania to więc każdego kapłana do składania dziękczynienia Bogu za dar wybrania i powołania, do oddawania czci za uczestniczenie w tylu różnych drogach życia, tylu radościach i cierpieniach, tylu zawodach i nadziejach wielu osób, którym zobowiązany jest ukazywać zawsze i wszędzie Boga. Dziękczynne Te Deum może więc kapłan wyśpiewywać w Wielki Czwartek - w dniu upamiętniającym ustanowienie kapłaństwa i Eucharystii. W naszej diecezji ma taką możliwość także podczas pielgrzymki kapłanów, która podkreśla wspólnotowy wymiar łączności biskupa ze swoimi prezbiterami, aby poprzez świętą liturgię pozwolić działać w sobie Duchowi Świętemu i napełniać się pełnią Bożej mocy.

Tegoroczna pielgrzymka kapłanów do katedry włocławskiej, mająca miejsce 17 kwietnia, pozostawała w związku z 100. rocznicą śmierci bp. Aleksandra Bereśniewicza oraz także 100. rocznicą ingresu bp. Stanisława Zdzitowieckiego. Odbywała się w dwóch turach - pierwsza o godz. 11.00, druga natomiast o godz. 15.00 Każde ze spotkań rozpoczynało się konferencjami przygotowanymi przez bp. Romana Andrzejewskiego i ks. Dariusza Lewandowskiego. Ksiądz Biskup przedstawił szkic do duchowego portretu księdza włocławskiego. Wspomniał czynniki wpływające na formację kapłańską - obraz rodzinnego domu, poczucie patriotyzmu, wydarzenie II Soboru Watykańskiego, pontyfikat Jana Pawła II, związek z katedrą, Seminarium, Biskupami. Bardzo mocno podkreślał działalność kapłanów - społeczników, męczenników II wojny światowej, ofiar systemu stalinowskiego, kapłanów będących wykładowcami Seminarium oraz tworzącymi środowisko Ateneum Kapłańskiego. Zdaniem bp. R. Andrzejewskiego, wszystkie te czynniki każą wskazywać na specyficzną duchowość kapłana włocławskiego.

Referat ks. D. Lewandowskiego dotyczył regotyzacji katedry włocławskiej przez bp. A. Bereśniewicza, która miała miejsce pod koniec XIX w. Prelegent akcentował, że w konserwacji najważniejsze jest chronienie zabytków, a nie szkodzenie im. Nie można bowiem z historycznego obiektu wyrzucać historii w imię własnych ambicji. Niestety, w przypadku naszej katedrywielokrotnie ambicja architekta brała górę nad historią.

Punktem kulminacyjnym każdego ze spotkań była Eucharystia, której przewodniczył bp Bronisław Dembowski. W celebracjach Mszy św. uczestniczyło ok. 100 kapłanów oraz alumni Seminarium. Biskup Włocławski w swojej homilii wskazał na analogię pomiędzy męczeństwem św. Szczepana a śmiercią Jezusa na krzyżu. Uwypuklił, że prześladowanie może dokonywać się w dwóch płaszczyznach - dla imienia Jezus i z powodu własnych grzechów. Na zakończenie wezwał do pokornej modlitwy, aby posługa kapłańska była zawsze dawaniem świadectwa Chrystusowi, aby to świadectwo życia kapłańskiego kierowało ludzi ku Bogu, ku Jezusowi, który obiecuje życie wieczne.