12 XII TRZECIA NIEDZIELA ADWENTU

13 XII Poniedziałek. Wspomnienie św. Łucji, dziewicy i męczennicy
Lb 24, 2-7. 15-17a; Ps 25; Ps 85, 8;
Mt 21, 23-27.

14 XII Wtorek. Wspomnienie św. Jana od Krzyża, kapłana i Doktora Kościoła
So 3, 1-2. 9-13; Ps 34; Mt 21, 28-32.

15 XII Środa. Dzień powszedni
Iz 45, 6b-8. 18. 21b-25; Ps 85;
Iz 40, 9-10; Łk 7, 18b-23.

16 XII Czwartek. Dzień powszedni
Iz 54, 1-10; Ps 30; Łk 3, 4. 6;
Łk 7, 24-30.

17 XII Piątek. Dzień powszedni
Rdz 49, 2. 8-10; Ps 72; Mt 1, 1-17.

18 XII Sobota. Dzień powszedni
Jr 23, 5-8; Ps 72; Mt 1, 18-24.

CZYTANIE Z KSIĘGI PROROKA IZAJASZA

(Iz 61, 1-2a. 10-11)
Duch Pański nade mną,
bo Pan mnie namaścił.
Posłał mnie, by głosić dobrą nowinę ubogim,
by opatrywać rany serc złamanych,
by zapowiadać wyzwolenie jeńcom
i więźniom swobodę;
aby obwieszczać rok łaski u Pana.
"Ogromnie się weselę w Panu,
dusza moja raduje się w Bogu moim,
bo mnie przyodział w szaty zbawienia,
okrył mnie płaszczem sprawiedliwości,
jak oblubieńca, który wkłada zawój,
jak oblubienicę strojną w swe klejnoty.
Zaiste, jak ziemia wydaje swe plony,
jak ogród rozplenia swe zasiewy,
tak Pan Bóg sprawi, że się rozpleni sprawiedliwość
i chwalba wobec wszystkich narodów".

Refren: Duch mój się raduje w Bogu, Zbawcy moim.
Wielbi dusza moja Pana,
i raduje się duch mój w Bogu, Zbawcy moim.
Bo wejrzał na uniżenie swojej służebnicy,
oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą
wszystkie pokolenia.

Refren: Duch mój się raduje w Bogu, Zbawcy moim.
Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny,
święte jest imię Jego.
A Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie
nad tymi, co się Go boją.

Refren: Duch mój się raduje w Bogu, Zbawcy moim.
Głodnych nasycił dobrami,
a bogatych z niczym odprawił.
Ujął się za swoim sługą, Izraelem,
pomny na swe miłosierdzie.

Refren: Duch mój się raduje w Bogu, Zbawcy moim.

CZYTANIE Z PIERWSZEGO LISTU ŚWIĘTEGO PAWŁA APOSTOŁA DO TESALONICZAN (1 Tes 5, 16-24)

Bracia:
Zawsze się radujcie, nieustannie się módlcie. W każdym położeniu dziękujcie, taka jest bowiem wola Boża w Jezusie Chrystusie względem was. Ducha nie gaście, proroctwa nie lekceważcie. Wszystko badajcie, a co szlachetne zachowujcie. Unikajcie wszystkiego, co ma choćby pozór zła.
Sam Bóg pokoju niech was całkowicie uświęca, aby nienaruszony duch wasz, dusza i ciało bez zarzutu zachowały się na przyjście Pana naszego Jezusa Chrystusa. Wierny jest Ten, który was wzywa: On też tego dokona.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Duch Pański nade mną,
posłał mnie głosić dobrą nowinę ubogim.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

SŁOWA EWANGELII WEDŁUG ŚWIĘTEGO JANA (J 1, 6-8. 19-28)

Pojawił się człowiek posłany przez Boga,
Jan mu było na imię.
Przyszedł on na świadectwo,
aby zaświadczyć o Światłości,
by wszyscy uwierzyli przez niego.
Nie był on światłością,
lecz posłanym, aby zaświadczyć o Światłości.
Takie jest świadectwo Jana. Gdy Żydzi wysłali do niego z Jerozolimy kapłanów i lewitów z zapytaniem: "Kto ty jesteś?", on wyznał, a nie zaprzeczył, oświadczając: "Ja nie jestem Mesjaszem".
Zapytali go: "Cóż zatem? Czy jesteś Eliaszem?".
Odrzekł: "Nie jestem".
"Czy ty jesteś prorokiem?"
Odparł: "Nie!".
Powiedzieli mu więc: "Kim jesteś, abyśmy mogli dać odpowiedź tym, którzy nas wysłali? Co mówisz sam o sobie?".
Odpowiedział: "Jam głos wołającego na pustyni: Prostujcie drogę Pańską, jak powiedział prorok Izajasz".
A wysłannicy byli spośród faryzeuszów. I zadawali mu pytania, mówiąc do niego: "Czemu zatem chrzcisz, skoro nie jesteś ani Mesjaszem, ani Eliaszem, ani prorokiem?".
Jan im tak odpowiedział: "Ja chrzczę wodą. Pośród was stoi Ten, którego wy nie znacie, który po mnie idzie, a któremu ja nie jestem godzien odwiązać rzemyka u Jego sandała".
Działo się to w Betanii, po drugiej stronie Jordanu, gdzie Jan udzielał chrztu.