Kościół wchodzi w nowe tysiąclecie, przyciskając do serca Ewangelię cierpienia, która jest zapowiedzią odkupienia i zbawienia. Bracia i Siostry chorzy, Wy jesteście szczególnymi świadkami tej Ewangelii. Trzecie tysiąclecie oczekuje od cierpiących chrześcijan tego świadectwa. Oczekuje go także od Was, pracownicy służby zdrowia, którzy na różne sposoby pełnicie u boku chorych tak znaczące i cenne posłannictwo.

Jan Paweł II
(Z okazji Jubileuszu Chorych i Pracowników Służby Zdrowia - 11 lutego 2000 r.)

Jan Paweł II do Polaków

Przemawiając do Polaków podczas środowej audiencji generalnej, Jan Paweł II, który został Honorowym Obywatelem Ziemi Oświęcimskiej, nie streścił swej katechezy, lecz przypomniał o szczególnym świadectwie Oświęcimia w historii ludzkości:
"Serdecznie pozdrawiam pielgrzymów obecnych na tej audiencji. W sposób szczególny witam pielgrzymów z Oświęcimia. Witam władze, przedstawicieli samorządów, duchowieństwo i wiernych.
Oświęcim jest szczególnym świadkiem straszliwej wojny, która pochłonęła miliony ofiar. Miasto to zostało naznaczone cierpieniem i męczeństwem wielu narodów. Wielkie wołanie Oświęcimia, krzyk umęczonego tam człowieka winien nieustannie wstrząsać światem, aby już nigdy więcej w dziejach ludzkości nie powtórzyła się ta tragedia, która tam miała miejsce.
Dziękuję Wam za to, że podtrzymujecie pamięć tej bolesnej przeszłości. Jestem Wam również wdzięczny za dar, który przynieśliście ze sobą dla Papieża. Z ziemią oświęcimską zawsze byłem głęboko związany; łączy mnie z nią wiele wspomnień. Cieszę się Waszą obecnością i wszystkim z serca błogosławię".

Audiencja generalna 16 lutego 2000 r.

Jan Paweł II do Polaków

Przemawiając do Polaków podczas środowej audiencji generalnej, Jan Paweł II, który został Honorowym Obywatelem Ziemi Oświęcimskiej, nie streścił swej katechezy, lecz przypomniał o szczególnym świadectwie Oświęcimia w historii ludzkości:
"Serdecznie pozdrawiam pielgrzymów obecnych na tej audiencji. W sposób szczególny witam pielgrzymów z Oświęcimia. Witam władze, przedstawicieli samorządów, duchowieństwo i wiernych.
Oświęcim jest szczególnym świadkiem straszliwej wojny, która pochłonęła miliony ofiar. Miasto to zostało naznaczone cierpieniem i męczeństwem wielu narodów. Wielkie wołanie Oświęcimia, krzyk umęczonego tam człowieka winien nieustannie wstrząsać światem, aby już nigdy więcej w dziejach ludzkości nie powtórzyła się ta tragedia, która tam miała miejsce.
Dziękuję Wam za to, że podtrzymujecie pamięć tej bolesnej przeszłości. Jestem Wam również wdzięczny za dar, który przynieśliście ze sobą dla Papieża. Z ziemią oświęcimską zawsze byłem głęboko związany; łączy mnie z nią wiele wspomnień. Cieszę się Waszą obecnością i wszystkim z serca błogosławię".
Audiencja generalna 16 lutego 2000 r.

Papieski apel w obronie życia

14 lutego br. Jan Paweł II zwrócił się z nowym apelem o obronę życia, przemawiając do uczestników VI Zgromadzenia Plenarnego Papieskiej Akademii Życia, poświęconego piątej rocznicy ogłoszenia encykliki Evangelium vitae.
"Ponawiam apel, który w encyklice wystosowałem do całego Kościoła: do naukowców i do lekarzy, do wychowawców i do rodzin, jak również do pracowników środków społecznego przekazu i, w sposób szczególny, do miłośników prawa i do prawodawców. To dzięki zaangażowaniu wszystkich prawo do życia będzie mogło znaleźć konkretne zastosowanie w tym świecie, w którym nie brakuje potrzebnych dóbr, jeśli są dobrze rozdzielane. Tylko w ten sposób można będzie przezwyciężyć tę cichą i okrutną selekcję, z powodu której najsłabsi są niesprawiedliwie eliminowani" - powiedział Ojciec Święty, zwracając się do członków Akademii obecnych na audiencji.
Papież zwrócił uwagę, że obecnie coraz więcej faktów wskazuje wyraźnie, że polityka i prawodawstwo przeciwne życiu prowadzą do dekadencji społeczeństwa, nie tylko pod względem moralnym, lecz także demograficznym i ekonomicznym. "Nie ma więc racji bytu - podkreślił Ojciec Święty - ten rodzaj postawy rezygnacji, który usiłuje doprowadzić do przekonania, że prawa sprzeczne z prawem do życia - legalizujące aborcję, eutanazję, sterylizację oraz planowanie rodziny metodami sprzecznymi z godnością małżeństwa - są nie do uniknięcia i wydają się prawie koniecznością społeczną".

Jubileusz Chorych w Rzymie

11 lutego br. ok. 15 tys. chorych z całego świata wzięło udział w swym Jubileuszu w Watykanie. Głównym punktem uroczystości była Msza św., którą Jan Paweł II odprawił na Placu św. Piotra w Rzymie.
W wygłoszonej homilii Ojciec Święty przypomniał, że wszyscy zaproszeni są do przestąpienia progu Bramy Zbawienia, jaką jest Jezus Chrystus. "Dziś zaproszenie to skierowane jest szczególnie do Was, Drodzy Chorzy i Cierpiący, którzy przybyliście na Plac św. Piotra z Rzymu, z Włoch i z całego świata. (...) Niektórzy z Was przykuci są od lat do łoża boleści: proszę Boga, ażeby dzisiejsze spotkanie przyniosło im nadzwyczajną ulgę fizyczną i duchową! Pragnę, aby ta wzruszająca koncelebra była dla wszystkich, chorych i zdrowych, okazją do zastanowienia się nad zbawczą mocą cierpienia". Papież stanowczo podkreślił, że "nie wolno przejść obok tego, kto doświadczony jest chorobą. Należy zatrzymać się, pochylić się nad jego chorobą i wielkodusznie dzielić ją, łagodząc jej ciężar i trudności". Ojciec Święty zwrócił się też za pośrednictwem łączy telewizyjnych do chorych zgromadzonych na Jasnej Górze.
Po homilii Jan Paweł II udzielił sakramentu chorych 10 osobom. 200 innych osób cierpiących namaścili koncelebrujący z Janem Pawłem II biskupi.
Na zakończenie Liturgii Ojciec Święty pozdrowił w różnych językach chorych obecnych na Placu św. Piotra oraz łączących się z Watykanem za pośrednictwem telewizji.
12 lutego wieczorem, na zakończenie Jubileuszu Chorych, w Auli Pawła VI w Watykanie odbył się koncert Światła Nadziei. Wzięło w nim udział ok. 6 tys. osób - chorych i ich opiekunów. Wystąpili artyści z różnych krajów, wśród których było wielu niepełnosprawnych lub mających za sobą ciężkie choroby.

Watykan podpisał porozumienie z Autonomią Palestyńską

Sekretarz Stolicy Apostolskiej ds. stosunków z państwami - abp. Jean-Louis Tauran i członek Komitetu Wykonawczego Organizacji Wyzwolenia Palestyny (OWP) - Emile Dżardżui podpisali układ o podstawach stosunków między obu stronami. Nadaje on oficjalny status instytucjom Kościoła katolickiego na obszarach zarządzanych przez Palestyńczyków. Po podpisaniu dokumentu Jan Paweł II przyjął na audiencji prywatnej przywódcę OWP i Autonomii Palestyńskiej - Jasira Arafata i odbył z nim 15-minutową rozmowę, określaną przez komentatorów jako "bardzo serdeczną".
J. Arafat, który już po raz 9. został przyjęty przez Ojca Świętego, prosił go m.in. o poparcie sprawy palestyńskiej w czasie zaplanowanej na marzec br. podróży Papieża do Ziemi Świętej.
12-punktowe porozumienie, uznane przez obu partnerów za "historyczne", nakłada na nich m.in. obowiązek powstrzymywania się w przyszłości od wszelkich jednostronnych inicjatyw i działań w sprawie statusu Jerozolimy. Dokument wzywa do zapewnienia "uznanego na szczeblu międzynarodowym szczególnego statusu" tego miasta, aby zachować "właściwą mu tożsamość i święty charakter oraz jego powszechnie uznawane dziedzictwo religijne i kulturalne".
Nowy układ reguluje przede wszystkim zasady działalności społecznej Kościoła na terenie Autonomii Palestyńskiej, umożliwia mu prowadzenie szkół, gwarantuje status instytucji religijnych oraz szpitali, domów opieki i innych placówek charytatywnych prowadzonych przez Kościół.
Stolica Apostolska i Autonomia Palestyńska nawiązały stosunki dyplomatyczne 25 października 1994 r., przypieczętowując w ten sposób istniejące już od wielu lat kontakty nieoficjalne. Zasady obecnego porozumienia wypracowała działająca od kwietnia 1998 r. komisja mieszana, złożona z przedstawicieli obu stron. Jest to pierwsze tego typu porozumienie między Stolicą Apostolską a jakimkolwiek arabskim czy muzułmańskim państwem. Inne kraje arabskie i muzułmańskie utrzymują oficjalne stosunki z Watykanem, ale nie posiadają specjalnych umów dwustronnych regulujących kwestię własności i funkcjonowania Kościoła.
Podpisanie porozumienia między Stolicą Apostolską a Organizacją Wyzwolenia Palestyny Izrael uznał za ingerencję w proces pokojowy. Rzecznik prasowy Watykanu, Joaquin Navarro-Valls, stwierdził, że treść porozumienia z Palestyńczykami nie wychodzi poza to, co ustaliły już wcześniej odpowiednie instytucje Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz wcześniejsze porozumienia między Izraelem a Palestyńczykami. Oświadczył, że w sprawie statusu Jerozolimy dokument nie dotyka suwerenności państwowej ani też problemów terytorialnych dotyczących obu zainteresowanych stron, czyli Izraela i Autonomii Palestyńskiej. Dodał, że podpisane porozumienie odnosi się do "uniwersalnego wymiaru religijnego i kulturalnego najświętszych części Miasta Jerozolimy, uznanych przez społeczność międzynarodową".