1. Po otwarciu Świętych Drzwi w czterech rzymskich bazylikach rozpoczynamy teraz, wielkimi krokami, eklezjalną pielgrzymkę nawrócenia i pojednania, zaproponowaną nam przez Jubileusz. Jak wiadomo, jednym z najbardziej znaczących i najgłębszych aspektów duchowych Jubileuszu jest pielgrzymka, czytelny znak stanu każdego człowieka jako człowieka wędrującego (homo viator). Jak podkreśliłem w bulli zapowiadającej Jubileusz, jest on "praktyką czynnej ascezy człowieka i pokuty za ludzkie słabości, wyraża nieustanną czujność człowieka wobec własnej ułomności i przygotowuje go wewnętrznie do przemiany serca" (Incarnationis mysterium, 7).
To wewnętrzne znaczenie pielgrzymki zostało ostatecznie pogłębione i uzupełnione treściami wiary i duchowości, promieniującymi z miejsc świętych, które zgodnie ze starożytną tradycją są celem pielgrzymek indywidualnych i wspólnotowych. Rzeczywiście bowiem, podobnie jak czas, tak również przestrzeń może być naznaczona przez nadzwyczajne zbawcze interwencje Boga, i właśnie dlatego niektóre miejsca mogą ułatwiać kontakt z tym, co Boskie (por. List o pielgrzymowaniu do miejsc związanych z Historią Zbawienia, 2).
2. Świadom tych fundamentalnych treści duchowych pielgrzymki, zdecydowałem się nawiedzić, w związku z obchodami jubileuszowymi, ziemię, która została naznaczona w sposób szczególny przez interwencję Boga w historii Zbawienia. W najbliższych tygodniach zamierzam udać się w pielgrzymce, jeśli Bóg pozwoli, do niektórych miejsc szczególnie związanych z Wcieleniem Słowa Bożego.
Moim wielkim pragnieniem byłoby nawiedzić przede wszystkim Ur Chaldejskie (por. List o pielgrzymowaniu, 5), obecne Tal al Muqayyar w południowym Iraku, miejsce pochodzenia Abrahama, który udał się później wraz z rodziną do Charanu (por. Rdz 11, 31), gdzie - według przekazu biblijnego - usłyszał Słowo Pana, wzywające go do pozostawienia swojej ziemi i do wyruszenia w drogę do kraju, który Pan miał mu wskazać (por. Rdz 12, 1-3). Dzięki temu zaproszeniu Abraham stał się narzędziem zbawczego planu, który miał obejmować przyszły lud Przymierza, a także i wszystkie ludy ziemi. Abraham posłuchał i udał się w drogę. Wraz z nim Boże zbawienie rozpoczęło swoją wędrówkę po drogach ludzkiej historii.
3. Dlatego też tak ważne jest "kroczenie śladami Abrahama", aby na nowo odkryć znaki miłosiernej obecności Boga przy człowieku i na nowo przeżyć doświadczenie wiary tego, którego św. Paweł nazwie ojcem wszystkich wierzących, bez względu na to czy są obrzezani, czy nie obrzezani (por. Rz 4, 11-112). Swoją wiarą, przełożoną na konkretne wybory, niekiedy dramatyczne, jak porzucenie poczucia bezpieczeństwa na własnej ziemi czy ofiarowanie jedynego syna Izaaka, Abraham dostępuje przywileju stania się przyjacielem Boga, przyjmując w pełni Boży plan względem siebie i względem swego potomstwa i staje się protoplastą niezliczonej rzeszy wierzących.
Krocząc "śladami Abrahama", uczymy się także w konkretnej sytuacji doceniać wymogi, jakie niesie ze sobą autentyczna wiara i doświadczamy mocy Bożej inicjatywy, która w Chrystusie osiąga swój punkt kulminacyjny. Świadomi naszej nierozerwalnej więzi ze starym ludem Przymierza, chrześcijanie uznają w Abrahamie jedynego "ojca w wierze" i z radością naśladują jego przykład, krocząc "jego śladami"
4. Z tych właśnie względów, w imieniu całego Kościoła, pragnąłbym udać się na modlitwę i refleksję do Ur Chaldejskiego, do tego miejsca, skąd wyruszył Abraham. Ponieważ nie została mi dana taka możliwość, chcę przynajmniej duchowo odbyć taką pielgrzymkę. Dlatego też w najbliższą środę, podczas specjalnej uroczystości, która będzie miała miejsce w Auli Pawła VI, przeżyjemy razem na nowo najważniejsze momenty doświadczenia Abrahama, wiedząc dobrze, że na wielkiego Patriarchę patrzą nie tylko ci, którzy cieszą się fizycznym pochodzeniem od niego, ale i ci wszyscy, którzy czują się jego duchowym potomstwem.
Po tym pierwszym etapie możliwe będzie, z duszą pełną wdzięczności, iść dalej, ku następnym etapom, poprzez które rozwijała się Historia Zbawienia, poczynając od góry Synaj, gdzie Mojżesz otrzymał objawienie Najświętszego Imienia Boga i został wprowadzony w poznanie Jego tajemnicy.
Już teraz zapraszam Was do towarzyszenia mi modlitwą w tej mojej pielgrzymce do miejsc związanych z Historią Zbawienia, która rozpocznie się właśnie w najbliższą środę specjalną celebracją poświęconą Abrahamowi, ojcu wszystkich wierzących.

Z orginału włoskiego tłumaczył o. Jan Pach - paulin