Minister kultury powołał radę programową przy narodowym muzeum " Zachęta", reagując w ten sposób na falę powszechnej krytyki pod adresem jej dyrektorki - Andy Rottenberg, odpowiedzialnej za drugi już skandal wystawienniczy. Przypomnijmy, że zorganizowana w "Zachęcie" wystawa Naziści pomawiała polskich (i nie tylko) aktorów o faszyzm - bez najmniejszych ku temu podstaw, druga zaś wystawa oburzyła wielu katolików, raniąc ich uczucia religijne prezentowanym kiczem, przedstawiającym Papieża przygniecionego bryłą.
Minister kultury wybrał rozwiązanie kompromisowe: zamiast odwołania dyrektorki przydał jej do pomocy radę programową; miejmy nadzieję, że skład tej rady zagwarantuje "Zachęcie" pełnienie przez tę państwową placówkę kultury jej właściwej funkcji (popularyzacja sztuki) i będzie powściągał Andę Rottenberg przed dalszymi ekscesami, służącymi raczej antypolskiej i antykatolickiej propagandzie niż popularyzacji sztuki.
Muzeum Narodowe "Zachęta" nie jest prywatną galerią sztuki. Jest placówką państwową, utrzymywaną z pieniędzy podatników, a jej dyrektor nie jest "wolnym artystą", ale urzędnikiem państwowym. Ma więc obowiązek realizować politykę kulturalną państwa polskiego. Ta polityka polegać powinna - obok popularyzowania sztuki - także na promowaniu sztuki polskiej. Taką zresztą rolę i funkcję pełniła " Zachęta" przed wojną - i byłoby dobrze, aby taką rolę i funkcję pełniła i dzisiaj. Dla eksperymentów z pogranicza sztuki i skandalu, dla szokowania pseudoartystycznymi happeningami, dla wszelkiego rodzaju działalności komercyjnej, niechby i podszywającej się pod "sztukę" - są galerie prywatne. Nie ma żadnych powodów, aby angażować w takie przedsięwzięcia pieniądze publiczne, których jest tak mało! Zwłaszcza na kulturę.
W telewizyjnych wystąpieniach p. Rottenberg usiłuje prezentować się jako jedyny autorytet ds. sztuki w "Zachęcie" ("Wygrałam dwa konkursy" - powiada), ale znamy autorytety większe i bardziej autentyczne. Chodzi o to, żeby dyrektor muzeum narodowego, jakim jest "Zachęta" - urzędnik państwowy - rozumiał przede wszystkim, czym jest "Zachęta" i do czego jest powołana.
Nawiasem mówiąc: za podobne sprawki niejeden dyrektor państwowej instytucji już dawno rozstałby się z posadą. Najwyraźniej min. K. Ujazdowski jest człowiekiem wyjątkowo tolerancyjnym i wyrozumiałym. Miejmy nadzieję, że jego wyrozumiałość i tolerancja zostaną docenione przez środowiska i koterię, stojące za Andą Rottenberg...