Reklama

Przystanek na Rynku Wieluńskim

Pielgrzym

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Policjanci z drogówki zatrzymali ruch na skrzyżowaniu, by przepuścić pielgrzymkę zdążającą na Jasną Górę. Kilkanaście metrów przed kolumną szło dwoje młodych ludzi ubranych w pomarańczowe kamizelki, w rękach trzymali krótkofalówki i białe lizaki do zatrzymywania samochodów. Po chwili ukazał się pierwszy szereg z księdzem śpiewającym do mikrofonu pobożną pieśń, którą słychać było z daleka dzięki bezprzewodowemu nagłośnieniu znajdującemu się w kilku miejscach maszerującej kolumny. Pielgrzymka sprawnie pokonała ulicę św. Rocha. Maszerujący, młodzi w większości ludzie machali rękami do wszystkich napotkanych po drodze przechodniów, spośród których większość odpowiadała na pozdrowienia. Smutne i zmęczone twarze ludzi stojących na przystanku ożywiły się na widok uśmiechniętych pielgrzymów. Nawet służbowe miny policjantów rozjaśniły ledwie widoczne uśmiechy. Kiedy pielgrzymka zniknęła w ulicy wspinającej się prosto w stronę Jasnej Góry, stróże porządku założyli białe hełmy i wrócili do swoich wielkich motocykli, które wydając z siebie miarowy odgłos czterosuwu, potoczyły się wolno w stronę pobliskiej komendy.
- Ci ludzie przeszli tyle kilometrów i w ogóle nie wyglądają na zmęczonych - zdziwił się młody chłopak w dużych odblaskowych okularach na oczach.
- To jest radość, mój chłopcze - odparła mu kobieta w średnim wieku. - Jak człowieka rozpiera taka wielka radość, to wtedy nie czuje zmęczenia i stać go na wielki wysiłek.
- Ja przecież nie należę do ponuraków, w klasie jestem największym kawalarzem, nikt nie zna tyle dowcipów, co ja i wszyscy mnie za to lubią, ale nie wyobrażam sobie, jakbym mógł przejść parę setek kilometrów w kilka dni i jeszcze się z tego cieszyć - odparł chłopak.
- Bo poczucie humoru albo wesołość to nie to samo co radość - powiedziała starsza pani.
- A niby co? - zdziwił się chłopak.
- Tego się nie da wytłumaczyć słowami. Idź na taką pielgrzymkę, to się sam przekonasz - tłumaczyła dalej starsza pani.
- Jak ja mam chodzić na pielgrzymkę do Częstochowy, skoro tutaj mieszkam? Przecież to bez sensu - chłopak aż podskoczył ze zdziwienia.
- Pielgrzymka to nie środek lokomocji, tylko kontemplacji - odparła starsza pani.
- Czego niby? Kontemplacji? A co to takiego? - zdziwienie chłopca nie miało granic.
- Kontemplacja to znaczy poznawanie - wyjaśniła starsza pani.
- Kogo niby? Ja mam przecież dużo kumpli i różnych innych znajomych i więcej mi nie trzeba - odpowiedział chłopak.
- Chodzi o poznanie tego, co jest w życiu najważniejsze - mówiła dalej kobieta.
- A, o to pani chodzi - krzyknął chłopak. - Jestem przecież wierzący, na religię w szkole chodzę, do kościoła też, nie musi mnie pani nawracać, i to jeszcze wysyłając na pielgrzymkę.
- No widzisz, niby wszystko w porządku, a wysiłku pielgrzymowania nie rozumiesz - powiedziała krótko starsza pani.
- Jak to nie rozumiem. O ruchu pielgrzymkowym uczyłem się w szkole, że jest bardzo ważny dla naszego miasta i w ogóle. Częstochowa jest z tego powodu znana na całym świecie - wyjaśniał chłopak.
- Dużo wiesz, ale mało rozumiesz.
- To niby na pielgrzymce, jak sobie przejdę kilkaset kilometrów, będę więcej rozumiał? Tak?
- Jakbyś zgadł - starsza pani uśmiechnęła się łagodnie.
- A pani była na takiej pielgrzymce? - spytał chłopak.
- Bo to raz? Teraz mi już zdrowie nie pozwala i bardzo zazdroszczę młodym, że mogą brać udział w pielgrzymkach.
- Przez te pielgrzymki chyba całkiem ulice pozamykali i będziemy tak tu czekać na autobus do końca świata - powiedział chłopak. - Chyba pójdę do domu na piechotę. To daleko, prawie trzy przystanki, ale muszę tam dojść, bo w domu najlepiej.
- Ci, którzy idą w pielgrzymce, też idą do domu, bo gdzie serce twoje, tam dom twój - powiedziała starsza pani.
Chłopak spojrzał na starszą panią z niedowierzaniem, podrapał się w głowę i poszedł wolnym krokiem, odgarniając z czoła długie włosy. Wyglądał na zamyślonego. Kiedy znalazł się na wysokości ulicy prowadzącej do Jasnogórskiego Klasztoru, zatrzymał się na chwilę, jakby wahał się przed podjęciem ważnej decyzji. Nie wiadomo jednak, w którą stronę się skierował. Zasłoniła go bowiem wielka ciężarówka, która właśnie zatrzymała się na pobliskim parkingu.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2001-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Zełenski krytykuje Karola Nawrockiego. Porównuje prezydenta do Viktora Orbana

2026-06-22 07:07

[ TEMATY ]

Wołodymyr Zełenski

Karol Nawrocki

PAP

Karol Nawrocki, Wołodymyr Zełenski

Karol Nawrocki, Wołodymyr Zełenski

Prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski uważa, że "prezydent RP Karol Nawrocki zdecydował się na eskalację w kwestii odebrania ukraińskiemu przywódcy Orderu Orła Białego ze względu na wewnętrzną walkę polityczną w Polsce". Dodał, że Nawrocki "działa jak Viktor Orban, gdy był premierem Węgier".

Widzę w tym wyłącznie proces wyborczy. Prezydent Karol Nawrocki walczy o pozycję swojej partii wobec premiera (Donalda) Tuska. Nie mamy z tym nic wspólnego, to ich wewnętrzna sprawa – powiedział Zełenski w niedzielnym wywiadzie dla stacji telewizyjnej TSN, omówionym przez portal Ukrainska Prawda.
CZYTAJ DALEJ

Ukraina: W Puźnikach rozpoczął się drugi etap poszukiwań zbiorowych pochówków Polaków zamordowanych przez UPA

2026-06-22 13:14

[ TEMATY ]

Ukraina

szczątki

pixabay.com

W Puźnikach, na zachodzie Ukrainy, rozpoczął się w poniedziałek drugi etap poszukiwań zbiorowych pochówków Polaków, zabitych przez ukraińskich nacjonalistów w 1945 roku – poinformował PAP prof. Andrzej Ossowski z Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego.

- Poszukujemy szczątków około 90 osób. Prace potrwają około tygodnia – wyjaśnił naukowiec, który kieruje pracami po stronie polskiej.
CZYTAJ DALEJ

Archidiecezja Częstochowska będzie miała pierwszego diakona stałego

2026-06-23 07:48

[ TEMATY ]

diakonat

diakonat stały

Adobe Stock

W dniu 28 czerwca br. o godzinie 15.00, w kościele parafialnym pw. św. Ap. Piotra i Pawła w Częstochowie, Arcybiskup Metropolita Wacława DEPO udzieli sakramentu święceń w stopniu diakonatu Mariuszowi WAWRZAKOWI, pochodzącemu z tej parafii. Będzie on pierwszym w historii Kościoła częstochowskiego diakonem stałym święconym do posługi w jego strukturach.

Podziel się cytatem Diakonat stały to posługa mężczyzn – zarówno żonatych, jak i żyjących w celibacie – będąca pierwszym stopniem sakramentu święceń. Diakoni wspierają duszpasterzy w posługach: liturgicznej, słowa, miłosierdzia oraz socjalnej. Warto podkreślić, że diakonat stały nie jest etapem przejściowym, lecz docelową formą posługi. Diakonat stanowi szczególny znak oddania życia Chrystusowi oraz wspólnocie Kościoła. Nowy diakon stały podejmie misję głoszenia Dobrej Nowiny we współczesnym świecie. Otoczmy kandydata modlitwą, prosząc dla niego o dary Ducha Świętego, wierność powołaniu, pokorę oraz gorliwość w służbie. Niech Najświętsza Maryja Panna Częstochowska wyprasza mu potrzebne łaski, a Chrystus umacnia go na drodze powołania.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję