24 stycznia 2002 r. Ojciec Święty Jan Paweł II spotkał się w Asyżu z przedstawicielami różnych religii i wyznań, aby wspólnie modlić się o pokój na świecie. Asyż został wybrany rzeczywiście nieprzypadkowo, bo to miasto św. Franciszka, który Boga umiłował ponad wszystko, który umiłował cud stworzenia i wszystko, co Pan Bóg zaoferował człowiekowi. W duchu tej miłości spotyka się świat w Asyżu, u św. Franciszka.
Czasy dzisiejsze, zwłaszcza po 11 września 2001 r., nacechowane są niepokojem. Mówi się o wojnie wypowiedzianej terroryzmowi; mówi się o wielkim niepokoju narodów. Wiemy dzisiaj, że nie ma mocnych. Nawet największe mocarstwa świata mogą być zagrożone, a ich obywatele mogą doznać krzywdy.
Dlatego trzeba sięgać po wartości pierwsze, najważniejsze, żeby uratować człowieka i pokój na świecie. Trzeba sięgnąć nade wszystko po miłość. Trzeba sięgnąć po sprawiedliwość, miłosierdzie, przebaczenie. Te cnoty, te elementy ludzkich przeżyć i doznań są potrzebne współczesnemu światu. Ojciec Święty mówił o tym w swoim tegorocznym Orędziu na Światowy Dzień Pokoju. Ziemi potrzeba pokoju. Ludziom potrzeba pokoju opartego na miłości, sprawiedliwości. Spotkanie w Asyżu miało na celu ukazać światu, że możliwe jest przezwyciężenie barier kulturowych, religijnych - możliwe dzięki i w imię miłości. Miłości do Boga i człowieka. Miłości, która może być nawet złączona z ogołoceniem na wzór św. Franciszka, który mówi - że bieda jest jego siostrą i śmierć jest siostrą. Ale i wilkowi mówi, że jest jego bratem. Ten duch braterstwa, miłości, przebaczenia, duch tego, co jest najpiękniejsze i najlepsze w człowieku, przyświecał spotkaniu przedstawicieli religii świata.
To wszystko pokazał nam Pan Jezus na kartach Ewangelii. Te wartości można także odczytać we wszystkich innych religijnych księgach świata. To są wartości, które cechują wszystkie religie, które nie są nigdy zwrócone przeciwko człowiekowi. W żadnej religii Bóg nie jest przeciwnikiem człowieka, lecz jest jego Ojcem i Przyjacielem.
To spotkanie w Asyżu 24 stycznia 2002 r. na pewno posłużyło egzemplifikacji tej wielkiej prawdy, że Bóg - jako Ojciec wszelkiego stworzenia - chce jego dobra, a my - jako dzieci Boże - winniśmy być dla siebie braćmi. To wszystko zatem będzie służyć sprawie pokoju i szczęścia człowieka.