Na zakończenie Mszy św. na krakowskich Błoniach ponad 2,5 mln osób zaśpiewało Ojcu Świętemu jego ulubioną pieśń oazową ­ Barka. Śpiew tłumu przerwały słowa Ojca Świętego: "Chciałem powiedzieć na zakończenie, że właśnie ta oazowa pieśń wyprowadziła mnie z Ojczyzny przed 23 laty. Miałem ją w uszach, kiedy słyszałem wyrok konklawe. I z nią, z tą oazową pieśnią, nie rozstawałem się przez wszystkie te lata. Była jakimś ukrytym tchnieniem Ojczyzny.
Była też przewodniczką na różnych drogach Kościoła i ona przyprowadzała mnie wielokrotnie tu, na te krakowskie Błonia pod kopiec Kościuszki. Dziękuję ci, pieśni oazowa!". Tu słowa Papieża przerwał śpiew: Sto lat, sto lat, niech żyje, żyje nam!.
Po chwili Jan Paweł II kontynuował: "Dziękuję Wam, Błonia krakowskie!". W odpowiedzi miliony wiernych rozpoczęły śpiew: Dla oazy i Kościoła niechaj żyje nam!. Na co Ojciec Święty powiedział: " Dziękuję Wam, Błonia krakowskie, za Waszą gościnę wielokrotną i tę dzisiejszą. Bóg zapłać! Chciałbym dodać ­ i do zobaczenia. Ale to już jest całkowicie w Bożych rękach". Tłum skandował: "Do zobaczenia!", " Zostań z nami!", a następnie: "Wadowice oczekują!". W odpowiedzi na to ostatnie zdanie Papież powiedział: "Pozostawiam to bez reszty... Bożemu Miłosierdziu".
Rzesze pożegnały Ojca Świętego okrzykami: "Kochamy Ciebie!" i znów śpiewem Barki.