Polskie siatkarki osiągnęły spektakularny sukces, zdobywając mistrzostwo Europy w zakończonych niedawno w Turcji mistrzostwach Starego Kontynentu. Sukces jest tym większy, że nasze
zawodniczki nie jechały na ten turniej w roli faworytek. Głównymi pretendentami do medalu był zespół obecnego mistrza świata - Włoch, a także bardzo mocne Rosjanki, Holenderki
i Niemki. Jednak już faza grupowa zweryfikowała te prognozy - Polki w dramatycznych meczach odniosły pięć zwycięstw, ponosząc tylko jedną porażkę. Pomimo tak korzystnego bilansu
awans do półfinału do ostatniej chwili wisiał na włosku, pomógł nam łut szczęścia i ostatni zwycięski mecz z Czeszkami. Do półfinałów nie zakwalifikowały się natomiast faworyzowane
Rosjanki i Włoszki.
W półfinale nasze zawodniczki trafiły na bardzo solidny i wyrównany zespół niemiecki. To był najbardziej dramatyczny mecz polskiego zespołu na tych mistrzostwach. Zażarta walka trwała o każdą
piłkę, jednak wydawało się, że grające z iście niemiecką precyzją Niemki będą górą. Po czterech setach był remis 2: 2 i o awansie do finału miał zdecydować piąty, rozstrzygający
set. Tu jednak „niemiecka maszyna” rozbiła się o determinację, wolę walki i fantazję naszych reprezentantek. Polki wygrały ten set zdecydowanie i tym samym
weszły do finału!
Czekał na nie tutaj wspierany tysiącami rozentuzjazmowanych fanów zespół gospodarzy - Turcja - który w półfinale pokonał Holandię. To jednak, co stało się w finale,
będzie długo śnić się w sennych koszmarach tureckim kibicom i zawodniczkom. Grające jak w transie Polki wręcz rozniosły rywalki w trzech krótkich setach, nie
dając im jakichkolwiek szans na nawiązanie wyrównanej rywalizacji. To był najkrótszy, najbardziej gładko wygrany mecz polskiej reprezentacji na tych mistrzostwach. Trudno było wymarzyć sobie lepsze zakończenie
tego turnieju.
Siatkówka cieszy się w naszym kraju sporą popularnością, jednak, jak dotychczas, kobieca siatkówka była nieco w cieniu męskiej, próbującej bez powodzenia nawiązać do wielkich
sukcesów z epoki trenera Huberta Wagnera. Miejmy nadzieję, że obecny sukces to zmieni.
Pwt 26, 16-19 stoi na końcu Pwt 12-26, w mowie Mojżesza wypowiadanej u progu wejścia do ziemi. Rozdział 26 zawiera wcześniej obrzęd z pierwszymi plonami i wyznaniem historii wyjścia z Egiptu (26,1-11) oraz nakazy dotyczące dziesięciny (26,12-15). Po tych gestach liturgicznych pada formuła zamknięcia. Słowo „dziś” nadaje jej ton uroczysty i naglący. Mojżesz streszcza publiczną deklarację ludu i publiczną deklarację Boga. BT oddaje to przez język „oświadczenia” po obu stronach. W tekście hebrajskim stoją rzadkie formy he’emarta i he’emircha, użyte w nietypowej konstrukcji, stąd duży rozrzut przekładów. Zauważalna jest też cecha hebrajszczyzny: zwykłe „powiedzieć” bywa nośnikiem zobowiązania i ma wagę przyrzeczenia. Septuaginta oddaje ten zwrot czasownikiem εἵλου, „wybrałeś”. Wulgata Hieronima mówi podobnie: Dominus „elegit te hodie” i nazywa Izraela populus peculiaris. Lud uznaje JHWH za swojego Boga i przyjmuje drogę posłuszeństwa oraz słuchania Jego głosu. Bóg uznaje lud za swoją szczególną własność. Określenie to odpowiada hebrajskiemu segullāh i ma tło królewskie. To skarb zastrzeżony dla władcy. Ten sam zwrot pojawia się wcześniej w Pwt, w mowie o wybraniu Izraela spośród narodów. Dalszy wiersz mówi o wywyższeniu „we czci, sławie i wspaniałości” oraz o nazwaniu „ludem świętym”. W hebrajskim triadzie odpowiadają rzeczowniki tehillāh, šēm, tif’eret, znane z języka pochwały. W Pwt opisują one rozpoznawalność ludu po stylu życia, który staje się znakiem Boga pośród narodów.
Jeździł na motorze od wioski do wioski z różową walizką. Tak rozpoczęła się nowa misja w Czadzie
2026-02-28 08:41
Marta Czajka - Sekretariat Misji Zagranicznych Księży Sercanów
Ks. Jakub Szałek
Paramenty do Mszy Świętej wożone były na motorze w walizeczce
Przyjechał do miejsca bez kościoła, bez domu, bez prądu. Miał motor, różową walizkę z paramentami do Mszy Świętej i cztery hektary ziemi na obrzeżach afrykańskiego miasta. Tak zaczęła się nowa misja w Lai w Czadzie.
Kiedy w listopadzie 2021 roku ks. Jakub Szałek po raz pierwszy stanął na tej ziemi, nie było tu niczego – ani kaplicy, ani plebanii, ani szkoły. Wspólnota spotykała się pod wielkim mangowcem. Mszę Świętą misjonarz odprawiał pod gołym niebem, a przemieszczał się od wioski do wioski z małą, różową walizką, w której mieściło się wszystko, co potrzebne do Eucharystii.
Ogłoszono uaktualniony Statut Papieskiej Akademii Życia ustanowionej przez św. Jana Pawła II w 1994 roku w celu obrony i promowania wartości życia ludzkiego oraz godności osoby - informuje Vatican News.
Papieska Akademia Życia zaktualizowała Statut ogłoszony w 2016 roku przez papieża Franciszka, wprowadzając nową kategorię – wspierających. Są to podmioty, które — utożsamiając się z celami instytucjonalnymi — współuczestniczą w realizacji działalności akademickiej. Chodzi o osoby, które nie posiadają profilu akademickiego, lecz pragną wspierać cele promowane przez Akademię - wyjaśnia Vatican News.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.