W czwartek 8 sierpnia br. Wspólnota Dominikańska przeżywała swoje święto związane z uroczystością św. o. Dominika Guzmana, kapłana i założyciela Zakonu Kaznodziejskiego. Św. Dominik żył w latach 1170-1221 w Hiszpanii oraz na południu Francji. Był wykładowcą uniwersytetu w Palencji. Dostrzegał potrzebę zmiany głoszenia Ewangelii, zwłaszcza w środowiskach zagrożonych herezją. Darzył wielką przyjaźnią św. Franciszka, którego znał i niezwykle cenił. Do Polski dominikanie przybyli za sprawą św. Jacka Odrowąża (ucznia św. Dominika), który założył w 1222 r. w Krakowie pierwszy klasztor - kolebkę polskiej prowincji dominikanów. Od średniowiecza po czasy współczesne dominikanie, zgodnie ze swoim charyzmatem, głoszą Ewangelię "wszędzie, wszystkim i na różne sposoby".

U ojców dominikanów można wyróżnić trzy zakony: I zakon tworzą zakonnicy - kapłani i bracia, II zakon tworzą siostry kontemplacyjne, natomiast zgodnie z regułą III zakonu żyją we wspólnotach siostry habitowe oraz tercjarze, zwani także świeckimi dominikanami. Wszystkie trzy zakony tworzą Rodzinę Dominikańską, która żyje duchowością swojego założyciela - św. Dominika. Charyzmat zakonu to w pewnym stopniu przestrzeń pragnień i poszukiwań, to ciągłe bycie "w drodze" i głoszenie Dobrej Nowiny o Chrystusie pomimo naszej słabości.

Przy klasztorze ojców franciszkanów istnieje Wspólnota Dominikańska, która od 1992 r. angażuje się w różne dzieła społeczne w Sanoku. Dekretem o. Macieja Zięby, prowincjała ojców dominikanów, 9 maja 2001 r. Wspólnota Dominikańska została erygowana i otrzymała status fraterni, której patronami są święci przyjaciele: Dominik i Franciszek.

Wspólnota skupia osoby, które pragną na swój sposób naśladować św. Dominika "tu i teraz". Pomocna w tym celu jest wspólna modlitwa, rozważanie Pisma Świętego, świadectwo życia, a także wspólnotowa Eucharystia.

We wspomnianym dniu 8 sierpnia, po wieczornej Mszy św. koncelebrowanej przez 4 kapłanów, gwardian klasztoru - o. Stanisław Glista złożył serdeczne życzenia członkom Wspólnoty Dominikańskiej, a zwłaszcza s. Marii Faustynie, która w tym szczególnym dniu miała złożyć profesję czasową. Dalsze uroczystości odbyły się po Eucharystii, przy ołtarzu głównym. Po modlitwie, na ręce o. Witolda Pobiedzińskiego, asystenta i opiekuna Wspólnoty - s. Maria Faustyna złożyła przyrzeczenie czasowe życia zgodnie z charyzmatem św. Dominika. Profeskę otaczał wianuszek uradowanych sióstr i braci, którzy zaśpiewali s. Marii kanon "Pan jest mocą swojego ludu". Nie obeszło się też bez indywidualnych życzeń i braterskiego "pocałunku pokoju". Następnie wszyscy udali się na agapę, aby przy skromnym poczęstunku porozmawiać, pośpiewać i nacieszyć sobą. Dzięki tej biesiadzie dowiedzieliśmy się o dotychczasowych wojażach i przeżyciach wakacyjnych niektórych osób. Na przykład s. Wanda Anna z przejęciem opowiadała o swojej pielgrzymce do Włoch na kanonizację o. Pio, pokazując przy tym album ze zdjęciami. Cieszyliśmy się także zamążpójściem naszej Ewy Moniki i jej planami na przyszłość. Natomiast s. Gienia Katarzyna oraz s. Jadwiga Rita inicjowały pielgrzymkę do Krakowa, a także zachęcały wszystkich do pieszego pielgrzymowania do Kalwarii Pacławckiej i Starej Wsi. Miłe są tego typu uroczystości, ponieważ obok wartości religijnych i duchowych zapewniają poczucie wspólnoty, zrozumienia i pomocy w codziennych sprawach.

Naszemu opiekunowi o. Witoldowi serdecznie dziękujemy za dar Mszy św. oraz piękną oprawę modlitewną profesji zakonnej naszej

s. Marii, a także za całoroczną opiekę duchową. Natomiast o. Stanisławowi składamy podziękowania za ciepłe słowa i życzliwe wspomaganie Wspólnoty Dominikańskiej.