Popatrz na tę szopkę, na spoczywające w jej centrum Dzieciątko, na Maryję i Józefa, na pasterzy i Trzech Mędrców. To nic, że to tylko sceneria, i na dodatek bajkowa. Choć jesteś dorosłym człowiekiem, mężczyzną, kobietą, nie bój się tej dziecięcej prostoty. Podejdź w duchu, sercem, myślami, całym sobą, jak najbliżej do Tego, który w niej spoczywa. Podejdź - jak dziecko. Przypomnij sobie, jak Jezus powiedział: Dopóki nie staniecie się na powrót jak dzieci... nie zakosztujecie mojej miłości, nie zrozumiecie tego, co trzeba zrozumieć, by być człowiekiem, by cieszyć się obecnością Boga, by odczuć, że On dziś przychodzi także dla Ciebie, że jest blisko. I mówi: Kocham Ciebie. Bardzo kocham. Niezmiernie kocham. Tak kocham, że pragnę uczynić Cię współuczestnikiem swej Chwały, Mocy i Panowania. Każdą cenę zapłacę, by udowodnić, że Cię kocham.
Powiedz Mu: Kocham Cię także, Boże Odległy, a od dziś tak bliski. Mimo moich słabości, upadków, kocham Cię, z całego serca, wszystkimi siłami, jakie posiadam, nawet jeżeli są one bardzo małe. Niech całą swą małością zbliżą mnie do Ciebie... Wiem, że Tyś mnie pierwszy umiłował. I pragniesz, bym był tam, gdzie Ty Jesteś zjednoczony ze Stwórcą - Przedwiecznym Ojcem oraz z Duchem Uświęcicielem. Odkrywając tę prawdę, z wielkim zażenowaniem myślę o tym, do czego mnie to zobowiązuje. I mam świadomość tego, jak bardzo nie dorastam, byś mógł się mną szczycić, byś mógł na mnie liczyć jak na brata. Panie, któryś stał się człowiekiem, któryś dopuścił nasze człowieczeństwo do udziału w chwale swego Bóstwa, napełnij dziś, teraz, moje serce, mój umysł, mnie całego swoją obecnością i światłem tak, bym ochoczo wyruszył ku krainie, do jakiej mnie zapraszasz.
Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
Wstęp listu brzmi jak wyznanie wiary człowieka stojącego na progu próby. Paweł nazywa siebie apostołem «z woli Bożej» i od razu wskazuje na «obietnicę życia w Chrystusie Jezusie». To życie zaczyna się już teraz i przenika czas więzienia. Pozdrowienie «łaska, miłosierdzie, pokój» nie jest jedynie formułą grzeczności. Łaska (charis) mówi o darze, miłosierdzie o sercu Boga, pokój (eirēnē) o pełni. Paweł dziękuje Bogu, «któremu służy jak przodkowie», z czystym sumieniem (syneidēsis). Wiara chrześcijańska wyrasta z modlitwy Izraela i idzie dalej. Wspomnienie Tymoteusza wraca «we dnie i w nocy». Apostoł pamięta jego łzy i pragnie spotkania. Relacja ucznia i ojca w wierze ma poziomy odpowiedzialności i czułości. Tradycja Kościoła pamięta Tymoteusza jako pasterza Efezu. List brzmi jak przekaz pochodni w czasie apostolskich kajdan. Najważniejsze pada w zdaniu o «szczerej wierze» (anupokritos pistis), która mieszkała najpierw w babce Lois i w matce Eunice. Ewangelia przechodzi przez dom i przez pamięć rodzin. Paweł widzi w Tymoteuszu owoc takiego przekazu. Następnie przypomina o «charyzmacie Bożym» (charisma), otrzymanym przez włożenie rąk. Ten gest oznacza modlitwę Kościoła i powierzenie służby, która ma strzec i karmić wspólnotę. Czasownik «rozpalić na nowo» (anazōpyrein) mówi o ogniu, który wymaga troski, ciszy i wierności. Bóg nie daje ducha lęku (deilia). Daje «moc, miłość i trzeźwe myślenie» (dynamis, agapē, sōphronismos). Z takiego daru rodzi się wolność od wstydu wobec «świadectwa» (martyrion) i wobec więzów apostoła. Wierność Chrystusowi ma cenę, a jej fundamentem pozostaje moc Boga.
Spotkanie z Papieżem to nie tylko wzruszający moment, ale przede wszystkim duchowe doświadczenie - powiedział bp Marek Solarczyk po audiencji generalnej z Ojcem Świętym. O doświadczeniu działania łaski Pana Boga, byciu pielgrzymami nadziei oraz wielkiej modlitwie mówił biskup diecezji radomskiej w rozmowie z mediami watykańskimi, który w czwartek, 15 stycznia przewodniczył Mszy św. przy grobie św. Jana Pawła II.
Biskup diecezji radomskiej w środę, 14 stycznia uczestniczył w audiencji generalnej u Ojca Świętego. Na koniec pozdrowił osobiście Leona XIV. Było to jego pierwsze osobiste spotkanie z Biskupem Rzymu. Bp Solarczyk wskazał, że po ludzku jest to niezwykle podniosłe i ważne wydarzenie. Natomiast od strony wiary – człowiek doświadcza spotkania z tym, „który jest bramą łaski dla całego Kościoła”. To „przeogromne uczestnictwo w niepojętych tajemnicach duchowych”. Takie spotkanie to również okazja do modlitwy za Ojca Świętego i za to, co wnosi on w życie Kościoła oraz co Pan Bóg w tym Kościele objawia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
