"W święto Matki Bożej Różańcowej zawierzamy najlepszej z Matek nasze radości, niepokoje i troski, które budują nasze życie i te, które wiążą się z nadzieją otwarcia nowego ośrodka modlitwy" . (abp. J. Życiński)

Po dwóch latach starań, dzięki ludzkiej solidarności z władzami miejskimi, a przede wszystkim wytrwałości ks. Leszka Szuby, 7 października poświęcono kaplicę w parafii bł. Piotra Jerzego Frassatiego w Lublinie. W pomieszczeniach Domu Kultury na ul. Skierki zaadaptowano pomieszczenia na kaplicę, gdzie mieszkańcy osiedla J. Słowackiego będą mogli budować wspólnotę parafialną. Uroczysta Eucharystia zgromadziła w tym dniu wielu wiernych i przyjaciół tego przedsięwzięcia. Mszy Św. przewodniczył abp. Józef Życiński, który odprawił ją w intencji obecnych oraz, tych którzy wsparli księdza proboszcza w trudnych chwilach i uważali od początku, że ta wspólnota jest potrzebna. Parafianie witając Swego Arcypasterza powiedzieli: "Powoli rusza praca nas wszystkich zmierzająca do wzajemnego poznania się, do pomagania sobie, do wspólnego douczania się Prawdy, do zjednoczonego wielbienia Pana Kosmosu i wspólnego z nim wieczernikowego biesiadowania". Wyrazili także gotowość do współpracy z sąsiednimi parafiami, a szczególnie z parafią na Poczekajce - skąd wyszli, gdzie O. O. Kapucyni przyjęli pod swoje skrzydła nową wspólnotę z duszpasterzem, dodając im sił płynących z franciszkańskiej duchowości.

W homilii metropolita Lubelski mówił, że kościół nie jest tylko wspólnotą miejsca zajmowaną raz w tygodniu. Jest wspólnotą modlitwy, łaski, serc, która formuje się wzajemnie w doświadczeniu swoich trosk. Tam, gdzie nie ma międzyosobowego kontaktu jest anonimowość, a zamiast wspólnoty pojawia się tłum, w którym nie ma oddziaływania łaski. Kościół przyjmuje więc ogólne zasady, żeby w miarę możliwości parafie nie przekraczały 15 tys. wiernych. Powyżej jest już anonimowe duszpasterstwo i nie zna się swoich wiernych. Ksiądz Arcybiskup zapewnił także, że nie zostawi nowej wspólnoty samej sobie - będzie ją odwiedzał i organizował kontakty międzynarodowe. Jako wzór postępowania wskazał na patrona parafii P. J. Frassatiego, którego życie było pełne napięć i trudności, ale w tym wszystkim potrafił dążyć do świętości, kochał góry, nie bał się odważnych decyzji: "Chciałbym żebyście i Wy wpatrzeni w jego wzór tutaj formowali piękne dusze młodego pokolenia". Patrząc na niełatwą historię powstania nowej kaplicy powiedział także: "Chciałbym, żeby to dzisiejsze przeżycie zburzyło mury, które były w obrębie parafii". Zalecił także aby wspaniałomyślnie wybaczyć, tym którzy go zbudowali i starać się zmienić ich wrogie nastawienie. Nawiązując do święta Matki Bożej Różańcowej życzył wiernym z parafii bł. P. J. Frassatiego, aby wśród tkaniny zdarzeń, która będzie łączyć ból i radość, chwałę i rozczarowanie Maryja była zawsze bliska, prowadziła do Chrystusa i świata, który jest światem duchowego piękna i sensu.

Ksiądz Arcybiskup na znak historyczności wydarzenia podarował nowej parafii patenę, którą otrzymał od prawosławnego patriarchy Bartłomieja z Konstantynopola. Przed eucharystycznym błogosławieństwem abp. Józef Życiński podziękował władzom miejskim, dzięki którym mogła dokonać się ta uroczystość, które wspomagały, broniły, walczyły, aby kaplica nowej parafii znalazła swoje miejsce.

Do tych podziękowań dołączył się również proboszcz ks. Leszek Szuba. Wyrazy wdzięczności skierował także do kapłanów związanych z parafią, swoich kolegów kursowych, którzy pomagają mu w obowiązkach duszpasterskich, Radzie Osiedla oraz dyrekcji szkoły Podstawowej nr 3. Szczególnie podziękował ks. Ryszardowi Jurakowi, który podarował organy do kaplicy i sam za nimi zasiadł, żeby uświetnić muzycznie całą liturgię.