Reklama

Ze świata

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Rosja

Borys Jelcyn nie żyje

Zasługi Borysa Jelcyna dla rozwoju i umocnienia wolności wyznania w Rosji przypomniał abp Tadeusz Kondrusiewicz w depeszy kondolencyjnej przesłanej rodzinie zmarłego. Metropolita w Moskwie zapewnił, że katolicy rosyjscy „z uczuciem głębokiego współczucia dla krewnych i bliskich przyjęli smutną wiadomość o zgonie pierwszego prezydenta Rosji”. Jelcyn zmarł na serce 23 kwietnia w wieku 76 lat. Pogrzeb odbył się 25 kwietnia w moskiewskim soborze katedralnym Chrystusa Zbawiciela. Zdaniem abp. Kondrusiewicza, okres rządów Jelcyna był dla katolików rosyjskich „czasem odbudowy hierarchii, odzyskiwania świątyń, tworzenia wspólnot i odrodzenia Kościoła”. To wtedy powstały „niezbędne warunki prawne i społeczno-polityczne dla unormowania opieki duszpasterskiej nad wierzącymi i uzdrowienia życia duchowego ludzi różnych wyznań”.
Abp Kondrusiewicz przypomniał też, że to właśnie Jelcyn powołał do życia Radę ds. Współdziałania ze Stowarzyszeniami Religijnymi przy Prezydencie Federacji Rosyjskiej, do której weszli dwaj hierarchowie katoliccy, a podczas spotkania z Janem Pawłem II zaprosił on Ojca Świętego do Rosji.

USA

Bp Karpiński odwiedził Polonię amerykańską

Reklama

W dniach 18-24 kwietnia bp Ryszard Karpiński przebywał w USA. Delegat Konferencji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Emigracji wziął m.in. udział w spotkaniu polsko-amerykańskich księży oraz spotkał się z Polonią w Chicago.
19 kwietnia odwiedził Seminarium Duchowne w Cleveland, a także parafie św. Kazimierza i św. Wojciecha. Tego samego dnia w katedrze została odprawiona uroczysta Msza św. pod przewodnictwem ordynariusza Cleveland - bp. Richarda Lennona, w której prócz kard. Adama Maidy z Detroit i bp. Ryszarda Karpińskiego wzięli udział także biskupi: John Yanta z Amarillo, Thomas Paprocki z Chicago i Francis Reiss z Detroit. 20 kwietnia bp Karpiński przewodniczył Mszy św. na zakończenie spotkania. 22 kwietnia wziął udział w bierzmowaniu młodzieży z parafii pw. św. Maksymiliana Kolbego w Milwaukee w stanie Wisconsin. Uczestniczył także w spotkaniach wielkanocnych, m.in. z Klubem Ziemi Lubelskiej, redakcją „Niedzieli w Chicago” oraz polskimi kapłanami.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Francja

Kard. Jean-Marie Lustiger w szpitalu

Kard. Jean-Marie Lustiger przebywa od 23 kwietnia w szpitalu w Paryżu. Ma tam pozostać na trwającej kilka tygodni kuracji. Szpital, do którego przewieziono emerytowanego arcybiskupa stolicy Francji, specjalizuje się w opiece paliatywnej. Kard. Lustiger, który we wrześniu ub.r. skończył 80 lat, poinformował pół roku temu, że zdiagnozowano u niego poważną chorobę. Od tej pory znacznie ograniczył swoją aktywność.
Pochodzący z rodziny polskich Żydów kard. Jean-Marie Lustiger - w latach 1981-2005 był arcybiskupem metropolitą Paryża. Od 1995 r. zasiada w Akademii Francuskiej.

USA

Czego się boją europosłowie?

Grupa 19 parlamentarzystów z Unii Europejskiej wezwała Ellen Sauerbrey z Sekretariatu Stanu USA, aby odwołała swój planowany wyjazd na IV Światowy Kongres Rodzin, który w dniach 11-13 maja odbędzie się w Warszawie. Powodem tego jest przekonanie autorów listu, że w czasie tego zgromadzenia „zostaną przedstawione ekstremistyczne i nietolerancyjne punkty widzenia ze strony niektórych uczestników Kongresu”.
Kogo boją się europosłowie? M.in. Steve’a Moshera, przewodniczącego Instytutu Badań Ludnościowych (PRI) - jednej z najbardziej prestiżowych organizacji obrony życia w Ameryce, a także Rady Badań nad Rodziną, Austina Ruse’a z amerykańskiego Katolickiego Instytutu ds. Rodziny i Praw Człowieka oraz kard. Alfonsa Lopeza Trujilla, przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Rodziny.

Ludzie

Elias Chacour

Melchicki arcybiskup Galilei zaapelował o większe zainteresowanie losem chrześcijan w Ziemi Świętej, a zwłaszcza w jego rodzinnej Galilei. Kiedy pielgrzymi przyjeżdżają do Ziemi Świętej, nie powinni ograniczać się tylko do Jerozolimy, lecz „pójść dalej, do Galilei, gdzie - jak mówią Ewangelie - ujrzą Zmartwychwstałego”. - Przyjeżdżajcie, nie podziwiajcie tylko marmurów i martwych kamieni, ale odwiedzajcie żywe kamienie, zainteresujcie się naprawdę losem mieszkających tam ludzi - apelował abp Chacour.
- Jestem Palestyńczykiem, arabskim chrześcijaninem z izraelskim paszportem - tak przedstawił się abp Chacour, którego oficjalną siedzibą jest Hajfa. Podkreślił, że wśród żydowskiej większości w Galilei żyje „zapomniana mniejszość” - tak jak on - z izraelskimi paszportami. Ta licząca 140 tys. osób wspólnota jest ciągle trudna do określenia: są Izraelczykami, ale nie Żydami, Arabami, ale nie muzułmanami, nie są też potencjalnymi obywatelami przyszłego państwa palestyńskiego.

Krótko

Prezydent Rosji Władimir Putin wygłosił swoje ostatnie wystąpienie przed parlamentem jako głowa państwa. W ostrych słowach wystąpił przeciw USA i NATO. Dostało się także Polsce.

W Iraku, w wyniku wybuchu miny, zginął kolejny polski żołnierz. Starszy szeregowy Tomasz Jura jest 25. Polakiem, który stracił życie podczas misji w Iraku.

Znowu nie udało się Komisji Europejskiej wynegocjować z Rosjanami zdjęcia embarga na eksport polskiego mięsa. W związku z tym Polska podtrzymuje swoje weto w sprawie rozpoczęcia rozmów z Rosją na temat umowy pomiędzy tym krajem a UE.

Holendrzy ze swoim statkiem, na którym można zabijać poczęte dzieci, znowu wyruszają w rejs. W planach mają także „odwiedzenie” Polski.

W pierwszej turze wyborów prezydenckich we Francji zwyciężył kandydat centroprawicy Nicolas Sarkozy. Razem z nim do drugiej tury przeszła kandydatka lewicy Ségol&eagrave;ne Royal. Druga tura odbędzie się 6 maja.

Prof. Bronisław Geremek, europarlamentarzysta z ramienia PD poinformował, że nie złoży oświadczenia lustracyjnego. W świetle prawa polskiego traci mandat, ale europarlamentarzyści go popierają. Zdaniem komentatorów, Geremek swą manifestacją chce wciągnąć PE w rozgrywkę polityczną w Polsce. Oświadczenia lustracyjnego nie złożył też były premier Tadeusz Mazowiecki.

Rumuni pójdą 18 maja do urn, aby wypowiedzieć się, czy prezydent Train Basescu powinien nadal rządzić. Sprawa ma związek z procedurą impeachmentu, jaką wdrożyli posłowie z postkomunistycznej partii PSD. W sondażach ogromna większość Rumunów opowiada się za pozostaniem Basescu na fotelu prezydenckim.

Znana jest już data wizyty prezydenta USA w Polsce. George W. Bush przyleci na kilka godzin do Polski 8 czerwca. Na Helu w Juracie spotka się z polskim prezydentem Lechem Kaczyńskim, który wybiera się do Waszyngtonu w lipcu.

100 dziennikarzy zginęło na całym świecie w ubiegłym roku - wynika z raportu Międzynarodowego Instytutu Prasy (IPI).

Na Ukrainie blisko kompromisu, który rozwiąże polityczny pat. Prezydent Juszczenko przełożył wybory na 24 czerwca. Jego oponenci, których przywódcą jest premier Janukowycz, zapowiedzieli, że kończą protesty.

Strony informacyjne opracowano na podstawie doniesień korespondentów własnych,wiadomości Radia Watykańskiego i KAI.

2007-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy

2026-03-09 11:09

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Emmanuel Tzanes/pl.wikipedia.org

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy, żyję życiem połowicznym. Odradzam się do pełni życia dopiero wtedy, kiedy spotkam się z Bogiem, kiedy stanę przed Nim w prawdzie, pokażę Mu się takim, jaki jestem, niczego nie ukrywając. Bóg jest światłością świata – i moją. Pokaże to noc paschalna, która zajaśnieje pełnią światła.

Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: «Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?» Jezus odpowiedział: «Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Trzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata». To powiedziawszy, splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił, widząc. A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem». Mówili więc do niego: «Jakżeż oczy ci się otworzyły?» On odpowiedział: «Człowiek, zwany Jezusem, uczynił błoto, pomazał moje oczy i rzekł do mnie: „Idź do sadzawki Siloam i obmyj się”. Poszedłem więc, obmyłem się i przejrzałem». Rzekli do niego: «Gdzież On jest?» Odrzekł: «Nie wiem». Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: «Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę». Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: «Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu». Inni powiedzieli: «Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?» I powstał wśród nich rozłam. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim mówisz, jako że ci otworzył oczy?» Odpowiedział: «To prorok». Żydzi jednak nie uwierzyli, że był niewidomy i że przejrzał, aż przywołali rodziców tego, który przejrzał; i wypytywali ich, mówiąc: «Czy waszym synem jest ten, o którym twierdzicie, że się niewidomy urodził? W jaki to sposób teraz widzi?» Rodzice zaś jego tak odpowiedzieli: «Wiemy, że to jest nasz syn i że się urodził niewidomy. Nie wiemy, jak się to stało, że teraz widzi; nie wiemy także, kto mu otworzył oczy. Zapytajcie jego samego, ma swoje lata, będzie mówił sam za siebie». Tak powiedzieli jego rodzice, gdyż bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że gdy ktoś uzna Jezusa za Mesjasza, zostanie wyłączony z synagogi. Oto dlaczego powiedzieli jego rodzice: «Ma swoje lata, jego samego zapytajcie». Znowu więc przywołali tego człowieka, który był niewidomy, i rzekli do niego: «Oddaj chwałę Bogu. My wiemy, że człowiek ten jest grzesznikiem». Na to odpowiedział: «Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Jedno wiem: byłem niewidomy, a teraz widzę». Rzekli więc do niego: «Cóż ci uczynił? W jaki sposób otworzył ci oczy?» Odpowiedział im: «Już wam powiedziałem, a wy nie słuchaliście. Po co znowu chcecie słuchać? Czy i wy chcecie zostać Jego uczniami?» Wówczas go obrzucili obelgami i rzekli: «To ty jesteś Jego uczniem, a my jesteśmy uczniami Mojżesza. My wiemy, że Bóg przemówił do Mojżesza. Co do Niego zaś, to nie wiemy, skąd pochodzi». Na to odpowiedział im ów człowiek: «W tym wszystkim dziwne jest to, że wy nie wiecie, skąd pochodzi, a mnie oczy otworzył. Wiemy, że Bóg nie wysłuchuje grzeszników, ale wysłuchuje każdego, kto jest czcicielem Boga i pełni Jego wolę. Od wieków nie słyszano, aby ktoś otworzył oczy niewidomemu od urodzenia. Gdyby ten człowiek nie był od Boga, nie mógłby nic uczynić». Rzekli mu w odpowiedzi: «Cały urodziłeś się w grzechach, a nas pouczasz?» I wyrzucili go precz. Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go, rzekł do niego: «Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?» On odpowiedział: «A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?» Rzekł do niego Jezus: «Jest nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie». On zaś odpowiedział: «Wierzę, Panie!» i oddał Mu pokłon. A Jezus rzekł: «Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, żeby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się niewidomymi». Usłyszeli to niektórzy faryzeusze, którzy z Nim byli, i rzekli do Niego: «Czyż i my jesteśmy niewidomi?» Jezus powiedział do nich: «Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu, ale ponieważ mówicie: „Widzimy”, grzech wasz trwa nadal».
CZYTAJ DALEJ

„Niedaleko jesteś od królestwa Bożego”

2026-02-13 10:24

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Końcowy rozdział Ozeasza brzmi jak liturgia powrotu z pustki. Prorok działał w Królestwie Północnym w VIII w. przed Chr., w czasie mieszania polityki, kultu Baala i sojuszy z mocarstwami. „Efraim” oznacza tu całe królestwo północy. Wezwanie „Wróć” (šûb) oznacza zmianę drogi, nie tylko żal. Izrael ma zabrać „słowa”, a nie dary. Po klęskach i deportacjach pozostaje modlitwa i wyznanie win. Hieronim tłumaczy: „tollite vobiscum verba”, czyli prośby i wyznanie win, i dodaje, że „vitulos labiorum” oznacza chwałę i dziękczynienie. Zwraca uwagę na szczegół tekstu: hebrajskie (pārîm) znaczy „byki”, a Septuaginta oddała ten zwrot jako „owoc”, przez podobieństwo brzmienia; sens prowadzi do uwielbienia zamiast zwierząt ofiarnych. Prorok wkłada w usta ludu trzy wyrzeczenia: Asyria nie zbawia, koń i rydwan nie dają ocalenia, wytwór rąk nie nosi już tytułu „bóg”. To są trzy źródła złudnej pewności: sojusz, siła militarna, idol. Werset o sierocie odsłania tło Tory. Sierota, wdowa i przybysz należą do tych, których Prawo osłania troską. Hieronim dopowiada, że „pupillus” to ten, kto utracił ojca; wspomina też odczytanie o odejściu od złego ojca, od diabła. Odpowiedź Boga ma język natury: rosa, lilia, korzeń jak drzewa Libanu, oliwka, cień i winorośl. Rosa w suchym kraju oznacza dar życia; Hieronim łączy ten obraz z Iz 26,19 i z pieśnią Mojżesza o słowie spływającym jak rosa (Pwt 32,2). Zakończenie pyta o mądrego i dodaje, że drogi Pana są proste, a jedni po nich idą, inni na nich upadają. Strydończyk widzi tu także uwagę o trudności księgi i mówi, że „drogi Pana” prowadzą przez lekturę i rozumienie Pism.
CZYTAJ DALEJ

Rekolekcje czy konflikt? Dlaczego nagle martwimy się o lekcje?

2026-03-13 20:12

[ TEMATY ]

felieton

rekolekcje szkolne

Andrzej Sosnowski

Red.

Andrzej Sosnowski

Andrzej Sosnowski

Każdej wiosny w polskich szkołach powraca ten sam temat: rekolekcje wielkopostne. Dla jednych to naturalny element życia szkolnego w kraju o chrześcijańskiej tradycji, dla innych – źródło napięć organizacyjnych i światopoglądowych. W praktyce problem nie dotyczy jednak tylko uczniów, ale także nauczycieli, którzy często znajdują się między literą prawa a codziennością szkolnej organizacji.

Rekolekcje wielkopostne są w wielu polskich szkołach wydarzeniem tak oczywistym jak zakończenie roku szkolnego czy szkolne jasełka. Co roku w okresie Wielkiego Postu uczniowie uczestniczą w spotkaniach religijnych organizowanych przez parafie we współpracy ze szkołą. Jednak z roku na rok coraz częściej pojawiają się pytania: czy szkoła powinna w to angażować się organizacyjnie? A przede wszystkim – jaką rolę w tym czasie mają pełnić nauczyciele?
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję