Polacy nie są tolerancyjni. Odczuwają strach wobec innych, zwłaszcza wobec muzułmanów. Uważają islam za religię wojującą. Bazują, niestety, tylko na przekazie telewizyjnym. Nie czytają książek. Nie mają własnego zdania. Młodzi ludzie są inaczej nastawieni, reprezentują inne postawy niż starsze pokolenia. To słowo dziś też zmieniło znaczenie, dlatego nie można mówić o prawdziwej tolerancji; to, co promują media, to jest pseudotolerancja.
Dorota, Bydgoszcz

Myślę, że jeszcze daleko nam do tolerancyjności. Niestety… Młodzi są bardziej otwarci niż starsi. Trochę zaczyna się zmieniać nasza świadomość.
Gosia i Tomek, Poznań

Nie można jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie. Z jednej strony zauważa się u nas wielką otwartość, ciekawość świata. Historia potwierdza, że byliśmy otwarci, nie było u nas stosów, prześladowania reformatorów. Jednak gdy uprzemy się przy jakimś stanowisku, to nie chcemy go zmienić, nie próbujemy się otworzyć. Tak było z przystąpieniem do Unii Europejskiej. Często okazujemy się hermetyczni, zamknięci na wszystko z zewnątrz. Oczywiście, nie powinniśmy być tolerancyjni bez granic, bo to jest pseudotolerancja. Musimy zachowywać zasady i w imię tych zasad szanować zasady innych, które nie godzą w nas samych.
Dawid, Jaworzno

Wydaje mi się, że jesteśmy mało tolerancyjni. Miałam kolegę Mulata, który był napiętnowany zarówno w szkole podstawowej, jak i średniej, może teraz na studiach już nie. W mieście jest inaczej, gorzej jest na wsi i w małych miasteczkach. Trudno o tolerancję wśród dzieci, biorą one przykład z rodziców. Jeśli chodzi o religię, też jest ciężko. Są ludzie bardziej tolerancyjni i mniej tolerancyjni. Czy można wszystko tolerować? Są pewne zachowania, które powodują, że trudno się otworzyć. Jeśli koleżanka mówi mi, że jej koleżance mąż muzułmanin zabrał paszport i nie pozwala wrócić do kraju z dziećmi, to trudno tolerować takie zachowanie. Następnie to przenosi się na kolor skóry. Łatwiej jest tolerować innych chrześcijan, trudniej natomiast jest otworzyć się na inne religie.
Asia, Budzyń

Jeśli chodzi o tolerancję wśród Polaków, to, moim zdaniem, powoli wzrasta. Dzięki obecności w Unii Europejskiej Polacy są, można powiedzieć, wszędzie, także obcokrajowcy przyjeżdżają do Polski. Chociaż są nadal pewne stereotypy obecne w kulturze czy świadomości Polaków.
Magda, Pamiątkowo

Co do tolerancyjności Polaków, mogę mówić jedynie o sobie. Dla mnie nie ma znaczenia, kto skąd jest, czy jest biały, czy czarny i jaką religię wyznaje. Myślę, że trochę mi w tym pomogły wyjazdy do Taizé, gdzie szczególnie wyraźnie widać, że pomimo różnic jesteśmy właściwie tacy sami! Tak naprawdę wierzymy w tego samego Boga i mamy podobne pragnienia! Nieważne, kto skąd jest, ale jaki jest.
Ela, Poznań

Prawie codziennie słyszymy o nieszczęściach bezpośrednio lub pośrednio związanych z nietolerancją rasową, religijną, społeczną, kulturalną, o konfliktach i wojnach, u podstaw których leży brak zgody na inność drugiego człowieka. W Polsce raczej rzadko dochodzi do konfliktów na tle religijnym, akceptujemy innowierców. Ale znacznie gorzej radzimy sobie z odmiennością kulturową. Obcokrajowców nadal traktujemy jakby z góry, dość długo asymilujemy ich do naszego społeczeństwa. Trudno im się przebić w wielu dziedzinach, nawet jeśli osiągają sukcesy.
Bartek, Końskie

Nasze społeczeństwo jest w pewnym stopniu tolerancyjne. Mimo że istnieje tak wiele zła na świecie, a niektórzy zachowują się jak bestie, to można spotkać osoby, które potrafią zaakceptować nas takimi, jakimi jesteśmy. Z tego wynika, że tolerancja jest wśród nas i raczej nie zniknie.
Grzegorz, Szczecin

Uważam, że ogromnym przykładem nietolerancji jest współczesna szkoła. Niemal na każdej przerwie dochodzi do zaczepek i wyzwisk innych, zazwyczaj słabszych uczniów. Powodem może być wszystko: wygląd, wyraz twarzy, sytuacja materialna, nazwisko itp. Dla mnie to główny przejaw nietolerancji w naszym społeczeństwie.
Magda, Wieluń

Wydaje mi się, że w Polsce jest wielu nietolerancyjnych ludzi. Tyle że przejawy nietolerancji odnoszą się głównie do konkretnych osób, a nie do ich zachowań. Brak tolerancji odczuwają ludzie biedni, innej nacji, z nałogiem, chorzy, starsi, niepełnosprawni. Zupełnie nie zwraca się uwagi na wartość tych ludzi, ani na ich życiowe osiągnięcia. Zostają wykluczeni przez to, że nie komponują się z resztą społeczeństwa.
Dagmara, Herby