Szanowna i Droga Pani Aleksandro!
Bardzo Pani dziękuję za prowadzenie działu „Chcą korespondować”, w tym za dwukrotne opublikowanie listu p. Krystyny z Krakowa i Pani zachętę do organizowania spotkań osób samotnych. Po pierwszej publikacji nawiązałem korespondencje z p. Krystyną, a po powtórnej („Niedziela” nr 21) zgłaszam propozycję spotkania samotników w Kalwarii Zebrzydowskiej (tam przed laty mieszkałem i byłem ministrantem), obok figury Matki Bożej w sąsiedztwie Domu Pielgrzyma - w dniu 30 sierpnia br. o godz. 11.00. Proponuję wspólne modlitwy, rozmowy, spacer (ew. spotkanie w salce), posiłek i wymianę adresów.
Na te spotkania zapraszam osoby samotne w wieku abrahamowym, czyli po pięćdziesiątce, które nie założyły rodziny (może panny i kawalerów w wieku „poborowym” do małżeństwa oraz wdowy i wdowców zwoła ktoś inny). O liczbie uczestników, przebiegu spotkań i następnych terminach zamierzam napisać do rubryki „Chcą się spotkać”.
Proszę przyjąć „Dziedzictwo” mojej parafii.
Łączę serdeczne pozdrowienia. Szczęść Boże!
Krzysztof z gór

Oto więc pierwsze konkretne zaproszenie do spotkań. Mam nadzieję, że wkrótce nadejdą inne. Co prawda, nie mamy jeszcze rubryki „Chcą się spotkać”, ale być może kiedyś powstanie...
A „Dziedzictwo”, o którym pisze pan Krzysztof, to po prostu czasopismo religijno-społeczne, wydawane przez Stowarzyszenie „Dziedzictwo św. Jana Sarkandra” w Cieszynie. Wypełnione jest treściami związanymi z lokalną społecznością, ale zawiera również wiele mądrych i pięknych myśli oraz rozważań. Szczególnie zainteresowała mnie rybryka pt. „Czasy się zmieniają i my się zmieniamy”. Jest to kącik dla odważnych - jak zaznacza Redakcja. Bo zamieszczone są w nim po trzy zdjęcia jednej osoby: w wieku młodzieńczym, dojrzałym i - bardzo dojrzałym. W nadesłanym numerze zamieszczone są zdjęcia trzech pań (czyżby nie było odważnych panów?): pani Alicja (19 lat, 61 i 88), pani Ewa, córka Alicji (22, 38, 67) i pani Krystyna (20, 40, 65). Niesamowite! Oczywiście, jest i komentarz:
- kobieta w wieku 20 lat ma taką twarz, jaką dał jej Pan Bóg
- w wieku 40 lat taką, jak dbała o siebie
- a gdy ma 60 lat - wygląda tak, jak żyła.
Wszystkie Panie ze zdjęć musiały żyć pięknie, bo i pięknie wyglądają. Interesujące jest zestawienie zdjęć Pani Alicji: jako 19-latka jest smutna, jako 61-latka - poważna, ale już jako 88-latka - uśmiechnięta. I kto mówi, że starość musi być smutna?

Aleksandra