W dniach 4-31 sierpnia br. w Sali Kisielewskiego Pałacu Kultury i Nauki można obejrzeć wystawę pt. „Polska lat 70.”, zorganizowaną w ramach Warszawskiego Lata Fotografii.
Czarno-białe fotografie ponad trzydziestu autorów opowiadają o ówczesnej rzeczywistości i życiu przeciętnych obywateli. Wystawie towarzyszy album zawierający wszystkie prezentowane prace oraz portrety autorów sprzed ponad trzydziestu lat.
Nie wszystkie zdjęcia ukazały się w prasie w tamtych latach. Autorka wystawy z ponad trzech tysięcy przejrzanych klatek wybrała 130 zdjęć przedstawiających codzienność. Nie jest to wystawa propagandowa - ocenę i komentarz pozostawia się widzom. Fotografia reportażowa nie wymaga wyjaśnień, obraz powinien być zrozumiały dla każdego, tym bardziej że głównymi bohaterami zdjęć są ludzie. Wystawa jest także hołdem złożonym grupie świetnych polskich fotoreporterów, dla których zabrakło miejsca na łamach wolnej prasy w III Rzeczypospolitej. Kilku zmarło przedwcześnie.
Złoty czas fotoreportażu lat 70. ubiegłego stulecia minął z nastaniem wolności i zalewem rynku kolorowymi obrazkami. Rzetelną fotografię reportażową wyparły obrazy krwawe, szokujące, wkraczające w sferę intymną. Być może przesyt i zmęczenie agresywnością mediów sprawił, że zatęskniliśmy za normalnością. Na hasło: „fotografia z lat 70.” koledzy zareagowali spontanicznie i sięgnęli do archiwów. Nikt nie odmówił udziału w wystawie z powodów merytorycznych. Za tę fantastyczną postawę wszystkim autorom chciałabym podziękować.