Reklama

Naprotechnologia

Potrzebny jest czas i cierpliwość

Urszula Buglewicz
Niedziela Ogólnopolska 12/2009, str. 20

Bożena Sztajner

25 marca obchodzimy uroczystość Zwiastowania Pańskiego, a jednocześnie Dzień Świętości Życia. Jest to okazja do dziękczynienia i refleksji nad życiem, którym zostaliśmy obdarowani. Dzień Świętości Życia został ustanowiony przez Episkopat Polski w 1998 r., w odpowiedzi na wezwanie Jana Pawła II zawarte w encyklice „Evangelium vitae”. W tekście encykliki czytamy, że podstawowym celem Dnia Świętości Życia jest „budzenie w sumieniach, w rodzinach, w Kościele i społeczeństwie świeckim wrażliwości na sens i wartość ludzkiego życia w każdym momencie i w każdej kondycji”.

Naprotechnologia (ang. Natural Procreative Technology - Wsparcie Naturalnej Prokreacji) jest nową nauką, która - najogólniej mówiąc - zajmuje się zdrowiem kobiety, wiążąc planowanie rodziny z monitorowaniem i utrzymaniem płodności za pomocą wystandaryzowanych obserwacji oraz leczenia farmakologicznego i chirurgicznego. Stosowanie metody, o której mówi się coraz głośniej, zdaje się być wielką szansą dla małżeństw bezdzietnych.
Jedną z osób, które zainteresowały się naprotechnologią, jest dr Anna Dzioba. Pani doktor jako specjalista medycyny rodzinnej przez jakiś czas pracowała w Irlandii, gdzie tę metodę z powodzeniem stosuje dr Phil Boyle. - Jadąc do Irlandii, wcale nie planowałam, że poznam naprotechnologię. Tam nie diagnozuje się niepłodności - wszystkie przypadki kieruje się do in vitro. Co więcej, diagnostykę poronień rozpoczyna się dopiero po 3. miesiącu. Jednak wykonując pracę lekarza rodzinnego, spotykałam się z pacjentkami dr. Boyle’a. Jego i moje pacjentki wyrażały się o doktorze ciepło i z wielkim szacunkiem, mówiąc, że bardzo dużo im pomógł, nie tylko w sferze medycznej, ale i psychicznej. Tę szczególną atencję pacjentek zrozumiałam dopiero wówczas, gdy poznałam dr. Boyle’a i zobaczyłam, jak pracuje. Poza tym moi szefowie wyrażali się z dezaprobatą o jego metodzie, więc tym bardziej byłam ciekawa tego, co i w jaki sposób robi - opowiada doktor Dzioba. W tym samym czasie inny lekarz z Lublina - położnik i ginekolog dr Maciej Barczentewicz uczestniczył w sesji poświęconej naprotechnologii, w której jednym z prelegentów był właśnie dr Boyle. - Podczas moich rozmów z dr. Barczentewiczem okazało się, że jest on zainteresowany badaniami dr. Boyle’a, który przedstawił wyniki leczenia niepłodności na 1200 parach. Wypytywał mnie, czy wiem, gdzie znajduje się miasto, w którym on pracuje, i czy to daleko od mojego miejsca pobytu - wspomina dr Dzioba. - Tak więc pojechałam do dr. Boyle’a i zaczęłam przyglądać się jego pracy.
Kontakt z pacjentkami irlandzkiego lekarza i zainteresowanie jego pracą ze strony lubelskiego kolegi spowodowało, że dr Dzioba wybrała się na konferencję rocznicową, poświęconą naprotechnologii. - Stwierdziłam, że naprotechnologia to coś, co może mi się spodobać, bo lubię takie śledztwa medyczne - mówi z uśmiechem. Gdy dr Boyle i leczące się u niego małżeństwa wyraziły zgodę na obecność polskiej lekarki, dr Anna Dzioba rozpoczęła swoje „śledztwo”. - Pierwszą rzeczą, dla mnie bardzo ważną, był sposób pracy z małżeństwem, który zawierał elementy terapii. Część osób jest poranionych z racji samego doświadczenia niepłodności, ale też często z powodu różnych sytuacji związanych z badaniami i procedurami medycznymi. Osoby z problemami związanymi z płodnością to ludzie bardzo wrażliwi na sposób, w jaki się ich traktuje i w jaki się z nimi rozmawia - podkreśla pani doktor. Podczas rozmów i badań lekarka zaobserwowała, że pacjenci w gabinecie mogli się czuć w pełni podmiotowo. - Doktor pytał ich, co myślą o jego planie, jak się z nim czują, czy mają jakieś pytania, czy coś ich niepokoi. Przy tym konsultacja trwała ok. 45 minut, nawet do godziny - zaznacza. Wtedy, gdy dr Dzioba nie znała jeszcze metody, ze zdumieniem obserwowała karty z wykresami. - Karty były dla mnie pełne znaczków, których nie rozumiałam, ale gdy oglądałam kilka kolejnych, z łatwością zaobserwowałam, że one się zmieniają; że tam, gdzie panuje kompletny bałagan, z czasem wszystko zaczyna być uporządkowane - wspomina. - Inna rzecz, która mnie zdumiewała, to efekty pracy. W gabinecie dr. Boyle’a spotykałam ludzi, którzy najpierw długo walczyli z bezpłodnością, a potem przychodzili na wizyty w związku z rozpoznaną ciążą. Zresztą gabinet dr. Boyle’a pełen jest zdjęć dzieci, które przyszły na świat dzięki naprotechnologii.
Na kolejnym etapie „śledztwa” dr Dzioba odkryła, że małżeństwa w Irlandii wyjątkowo późno decydują się na założenie rodziny i oczekują na pierwsze dziecko dopiero w wieku 35-36 lat. Mimo to wiele z nich cieszy się narodzinami potomka. Dla lubelskiej lekarki jeszcze jednym impulsem do zainteresowania się na serio naprotechnologią było spotkanie z kobietą, która jej wyznała, że gdyby ktoś jej wcześniej powiedział, że istnieje jakaś alternatywa dla in vitro, to nigdy nie zdecydowałaby się na tak straszną procedurę.
- W procesie leczenia niepłodności z wykorzystaniem naprotechnologii zachowana jest podmiotowość małżeństwa. Stosuje się konwencjonalną medycynę, pogłębiając wywiad lekarski o obserwacje według metody Creightona. Wywiad dotyczy także stylu życia i tych czynników, które modyfikują proces leczenia - podkreśla dr Dzioba. Stosowanie naprotechnologii wymaga samodyscypliny, zwłaszcza ze strony kobiety. Chcąc dokładnie poznać swój precyzyjny organizm, musi ona każdego dnia wypełniać specjalne karty. Z obserwacji pani doktor, która jest jednym z niewielu instruktorów naprotechnologii, wynika, że najtrudniejsze są początki, które wiążą się z wyrobieniem nawyku samoobserwacji. - Zdaję sobie sprawę z tego, że we współczesnym świecie chcielibyśmy wszystko mieć od razu: dostać tabletkę, pójść do domu i być zdrowym, ale tak się nie da. Mechanizmy naszej płodności są bardzo złożone, wiele procesów przebiega w określonym czasie i nic nie jest w stanie tego przyspieszyć. Dlatego na pełną diagnostykę borykającej się z brakiem potomstwa pary trzeba czekać nawet kilka miesięcy, a cały proces leczenia trwa ok. dwóch lat - mówi pani doktor. Kłopoty z cierpliwością mają ci, którzy dopiero zaczynają leczenie. Bezdzietne małżeństwa, które od wielu lat cierpią z powodu niepłodności i mają za sobą wiele bolesnych doświadczeń, zdają sobie sprawę, jaką cenę trzeba zapłacić. I nie chodzi tu tylko o pieniądze, ale przede wszystkim o czas i cierpliwość. - Kiedyś usłyszałam takie motto: „Chcesz rozśmieszyć Pana Boga, to sobie coś zaplanuj”. Myślę, że w kontekście leczenia bezpłodności te słowa mają szczególne znaczenie, bo w tej sytuacji robienie biznesplanu nic nie daje. Potrzebny jest czas i cierpliwość - podkreśla dr Dzioba.
Cierpliwość potrzebna jest już podczas wyszukiwania informacji o różnych metodach leczenia niepłodności. O naprotechnologii jeszcze nie tak dawno prawie w ogóle się nie mówiło. Zresztą lekarzy, którzy proponują tę metodę lub przynajmniej mówią o niej, wciąż jest niewielu. Nie stoją za nią wielkie koncerny farmaceutyczne, nie jest refundowana przez NFZ, nikt nie sponsoruje kampanii społecznych. Zasadniczo zarobić się na niej nie da, bo po wyleczeniu po prostu „traci się” pacjenta. Ale mimo to informacje krążą po świecie. Ktoś ma rodzinę w Stanach Zjednoczonych lub w Irlandii, gdzie ta metoda stosowana jest od 30 lat, ktoś inny doszuka się informacji w mediach. - Drogi poznania naprotechnologii są naprawdę bardzo różne. Kiedyś polskie małżeństwo, które pracowało akurat w Irlandii, dowiedziało się o tej metodzie od mamy, która w Polsce wysłuchała audycji w Radiu Maryja. Dzięki temu odnaleźli dr. Boyle’a i podjęli leczenie - opowiada dr Dzioba. Ci małżonkowie mieli szczęście. Pewnie mniej będą mieć ci, którzy są w Polsce. Choćby z tego powodu, że u nas jest niewielu lekarzy i instruktorów. - Czasem ludzie myślą, że przeczytają książkę i będą mogli obejść się bez pomocy lekarza, a przynajmniej nauczyciela. Ale proponowana metoda za każdym razem wymaga współpracy z wyszkolonym instruktorem, który nie tylko weryfikuje dane, ale koryguje błędy, a jeśli trzeba, działa motywująco i dodaje otuchy - mówi pani doktor. I dodaje, że mimo wszystko warto czekać i szukać, bo ten wysiłek naprawdę przynosi owoce: - W Polsce nie mamy jeszcze żadnych danych, bo za krótko pracujemy tą metodą, ale dr Boyle ma wśród swoich pacjentów takie pary, które nawet po 8 nieudanych próbach in vitro dzięki naprotechnologii doczekały się swojego potomstwa.

Reklama

Obchody 35. rocznicy męczeńskiej śmierci księdza Jerzego Popiełuszki

2019-10-18 12:22

pk / Warszawa (KAI)

35 lat temu ksiądz Jerzy Popiełuszko, kapelan Solidarności, przygotowywał się do wyruszenia w podróż do Bydgoszczy. Tam, w duszpasterstwie ludzi pracy, miał wygłosić słowa dotyczące sprawiedliwości, prawdy i męstwa a także zaniechania nienawiści i przemocy. Z podróży tej, jak pokazała historia, nigdy nie powrócił. Zakatowane przez funkcjonariuszy komunistycznej służby bezpieczeństwa ciało kapłana odnaleziono w wodach Wisły. Nieprzypadkowo data 19 października przez parlament i prezydenta RP wybrana została na doroczne Święto Duchownych Niezłomnych.

Graziako/Niedziela
Ks. Jerzy Popiełuszko”, Teresa Chromy (1984 r.)

Od 18 do 20 października w Sanktuarium Błogosławionego Księdza Jerzego Popiełuszki przy parafii Świętego Stanisława Kostki na warszawskim Żoliborzu odbędą się uroczystości upamiętniające 35. rocznicę dramatycznej śmierci kapłana. Już w piątek 18 października wieniec przed grobem księdza Jerzego około 18:30, w obecności świadków życia kapłana złoży prezydent Andrzej Duda. Tego samego dnia o godzinie 19:00 odbędzie się Wieczór Świadków podczas którego pięć osób związanych z księdzem Jerzym Popiełuszką opowie o jego drodze życia oraz dojrzewaniu do świętości.

19 października o godzinie 18:00 będą miały miejsce centralne uroczystości. W ich trakcie kardynał Kazimierz Nycz, przewodniczący liturgii, dokona poświęcenia kaplicy w której w specjalnej gablocie wystawione zostaną relikwie sutanny jaka miał na sobie męczennik w momencie śmierci. Uroczystą liturgię zakończy modlitwa o kanonizację kapłana oraz złożenie wieńców przy jego grobie przez członków rządu, przedstawicieli służb mundurowych, Solidarności oraz licznych instytucji. W uroczystościach weźmie udział rodzina księdza Jerzego, jego bliscy, przedstawiciele rządu i samorządów. Cały dzień honorową wartę przy grobie pełnić będzie blisko sto pocztów sztandarowych Solidarności.

20 października zaś, Muzeum księdza Jerzego Popiełuszki znajdujące się na terenie parafii Świętego Stanisława Kostki, zaprasza do uczestnictwa w grze miejskiej. Jej uczestnicy poznają miejsca związane z działalnością kapelana Solidarności na terenie stolicy. Jednym z miejsc będzie Huta Warszawa, gdzie emerytowani członkowie Solidarności z 1980 opowiedzą uczestnikom o burzliwych latach 80tych, o walce o wolność i o zaangażowaniu w nią księdza Jerzego Popiełuszki.

„Osoba księdza Jerzego Popiełuszki nie należy jedynie do historii… ideały, które wskazał ksiądz Jerzy są uniwersalne i wskazują nam jak żyć dziś i jak myśleć o przyszłości” – powiedział kustosz sanktuarium księdza Jerzego Popiełuszki, ks. Marcin Brzeziński.

Ksiądz Jerzy Popiełuszko, urodzony w 1947 roku w Okopach na Białostocczyźnie, po zdaniu matury wstąpił do Warszawskiego Seminarium Duchownego. Jako kleryk odbywał przymusową służbę wojskową w specjalnej jednostce kleryckiej w Bartoszycach, gdzie wobec komunistycznej indoktrynacji dał się poznać jako niezłomny obrońca wiary i wartości. Po święceniach kapłańskich otrzymanych w 1972 roku pełnił posługę w kilku parafiach Archidiecezji Warszawskiej, zajmując się m.in. duszpasterstwem młodzieży i służby zdrowia. W ostatnich latach życia posługiwał w parafii Św. Stanisława Kostki na warszawskim Żoliborzu gdzie związał się z Solidarnością oraz celebrował comiesięczne Msze Święte za Ojczyznę gromadzące wokół świątyni wielotysięczne tłumy.

W czasie Stanu Wojennego ksiądz Jerzy występował w obronie internowanych wskutek czego stał się obiektem nękania i prowokacji ze strony służb komunistycznego reżimu. Swoją ostatnią duszpasterską podróż odbył 19 października 1984 roku do parafii Świętych Polskich Braci Męczenników do Bydgoszczy. Podczas podróży powrotnej został bestialsko zamordowany przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa, jego umęczone ciało wrzucono do Wisły na wysokości tamy we Włocławku. Pogrzeb Księdza Jerzego, który miał miejsce 3 listopada 1984 roku zgromadził blisko milionową rzeszę ludzi. Od 1984 roku grób męczennika odwiedziły blisko 23 miliony wiernych, w tym liczni kardynałowie, biskupi, prezydenci i przedstawiciele świata kultury. Papież Benedykt XVI 6 czerwca 2010 roku zaliczył księdza Jerzego Popiełuszkę do grona błogosławionych.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Abp. Jędraszewski: ludzki duch musi mieć dwa skrzydła – wiary i rozumu

2019-10-19 21:15

Biuro Prasowe Archidiecezji Krakowskiej / Kraków (KAI)

– Ludzki duch, aby się rozwijać i uwznioślać innych musi mieć dwa skrzydła – i wiary, i rozumu - mówił metropolita krakowski Marek Jędraszewski podczas Mszy św. w Kolegiacie św. Anny z okazji 100-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie.

Joanna Adamik/archidiecezja krakowska

W homilii abp Marek Jędraszewski zacytował fragment preambuły encykliki Jana Pawła II „Fides et ratio”: „Wiara i rozum są jak dwa skrzydła, na których duch ludzki unosi się ku kontemplacji prawdy. Sam Bóg zaszczepił w ludzkim sercu pragnienie poznania prawdy, którego ostatecznym celem jest poznanie Jego samego, aby człowiek – poznając Go i miłując – mógł dotrzeć także do pełnej prawdy o sobie”. Nawiązując do liturgii Słowa i do pierwszego skrzydła ludzkiego ducha – wiary, arcybiskup zauważył, że postawa Abrahama jest niezwykłym darem i łaską.

– Abraham uwierzył nie tyle w Boga, co Bogu. Zawiązały się wtedy między nim a Najwyższym relacje prawdziwie osobowe (…) Wiara Abrahama była wiarą trudną – musiał on niejako wbrew rozumowi, uwierzyć, że zostaną przekroczone prawa biologii – zwracał uwagę hierarcha i podkreślał, że Abraham uwierzył wbrew nadziei, stając się tym samym wzorem zawierzenia.

Metropolita przywołał także słowa homilii Jan Paweł II z inauguracji pontyfikatu oraz fragment listu „Porta fidei” Benedykta XVI. – Święty Paweł w Liście do Rzymian stawia nam Abrahama jako ojca wszystkich wierzących. Jan Paweł II wzywa, byśmy uwierzyli w Chrystusa jako tego, który odsłania prawdę o człowieku. Benedykt XVI mówi, że wiara – skrzydło ludzkiego umysłu – jest ciągle otwarta dla tych, którzy chcą wejść w jej tajemnicę, dla własnego i innych zbawienia – mówił abp Jędraszewski.

Odnosząc się do „skrzydła rozumu”, arcybiskup przywołał „Myśli” B. Pascala. XVII-wieczny filozof i matematyk dowodził, że wielkość człowieka wynika z faktu myślenia i poznawania. Najważniejszą rzeczą jest jednak umiejętne korzystanie z rozumu: „myśleć, jak się należy”. – Żeby nasze myślenie było dobre, musi równocześnie dotykać trzech rzeczywistości. Człowiek musi zaczynać myślenie od siebie samego i od początków istnienia, czyli od Stwórcy. Ale gdy chodzi o człowieka, nie wystarczy wiedzieć skąd pochodzi, trzeba też wiedzieć dokąd zmierza, dlatego trzeba myśleć o celu ludzkiego życia – komentował Pascala abp Jędraszewski.

Hierarcha odwołał się także do interpretacji „Myśli” przez Jana Pawła II, który w 1992 roku, podczas spotkania z przedstawicielami świata nauki i kultury w Trieście, zaznaczył, że myśl ma służyć całemu człowiekowi. – Myśleć jak się należy, myśleć dobrze, to służyć człowiekowi, każdemu człowiekowi – bez wyjątku. Nasze myślenie musi mieć charakter uniwersalny, nasze odkrycia mają służyć całej ludzkości. Przez to buduje się poczucie solidarności, wspólnoty ludzkiego ducha przekraczającej granice państw, narodów i religii – podkreślał kaznodzieja.

– Wierzyć w Boga i myśleć tak, żeby to myślenie było prawdziwie dobroczynne – oto zadania ludzkiego ducha, oto szanse, jakie stoją przed każdym człowiekiem, którego umysł jest otwarty na prawdy przekraczające jego codzienność, a jednocześnie możliwości, które domagają się świadectwa – mówił abp Jędraszewski podkreślając, że dzisiejszy świat potrzebuje czytelnego świadectwa przyznania się do Chrystusa i odwagi, aby otworzyć się na działania Ducha Świętego.

Odnosząc się do 100-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej abp Jędraszewski przypomniał o dwóch rzeźbach Jana Raszki przed głównym gmachem uczelni: górnika i hutnika oraz posągu św. Barbary – patronki AGH umieszczonej na dachu budynku. – To niezwykłe i symboliczne połączenie owych dwóch „skrzydeł wiary”. Połączenie jednocześnie wielu wymiarów przestrzeni. Praca górnika to praca głęboko pod ziemią, wspomagana myślą techniczną, która ma miejsce w laboratoriach i salach wykładowych akademii. Postać hutnika mówi o ciężkiej odpowiedzialnej pracy na ziemi. Ale wszystko to łączy się z Bogiem przez postać św. Barbary – patronki górników i hutników – mówił abp Jędraszewski.

Hierarcha przypomniał, że podczas II wojny światowej naziści zrzucili z dachu figurę św. Barbary, nie chcąc, by wiązano ludzką myśl z wiarą. – Pracownicy naukowi AGH tego czasu, w wieloraki sposób pokazywali w tych trudnych czasach, co to znaczy „myśleć jak się należy” – zwracał uwagę abp Jędraszewski wskazując na niezłomną postawą profesorów w czasie okupacji niemieckiej, która doprowadziła – przynajmniej w części – do ocalenia dziedzictwa akademii. Metropolita krakowski przywołał także zasługi rektora Ryszarda Tadeusiewicza, dzięki któremu na przełomie XX i XXI wieku na dach uczelni powróciła rzeźba św. Barbary. – Ludzki duch, aby się rozwijać i uwznioślać innych musi mieć dwa skrzydła – i wiary, i rozumu – podkreślił jeszcze raz abp Jędraszewski.

– Prosimy Tego, który jest naszym Stwórcą i który sprawia, że ciągle myśl ludzka wykracza poza granice codzienności i doświadczenia zmysłowego, aby On, przez Ducha Świętego, ciągle rozjaśniał nasze umysły, a jednocześnie dawał natchnienia w chwilach, kiedy trzeba będzie dać świadectwo prawdzie – zakończył homilię abp Jędraszewski.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem