Jest to malarstwo, które zaskakuje u współczesnego twórcy: inspirowane barokiem, zwłaszcza w jego prowincjonalnym wydaniu, podejmujące wprost tematykę religijną (zwłaszcza pasję Chrystusa), próbujące przełożyć osiągnięcia, jakości i wartości sztuki dawnej na język współczesny, przemawiający do wrażliwości widza XX i XXI wieku. Jest to zarazem twórczość bardzo osobista, momentami wręcz intymna. We wnikliwym wprowadzeniu do wystawy Tadeusz Boruta, artysta malarz i profesor Uniwersytetu Rzeszowskiego, mówił m.in. o tym, że twórczość Janusza Matuszewskiego nie wstydzi się powinowactwa ze sztuką staropolską. Nie ignoruje ona tradycji, próbując dążyć za tak cenionymi w dzisiejszym świecie wartościami jak nowatorstwo i awangardowość, przez co właśnie staje się unikatowa i oryginalna.

Cennym wkładem w próbę odkrywania głębokich sensów zgromadzonych na wystawie dzieł było również wystąpienie Andrzeja Szypuły, zasłużonego podkarpackiego muzyka, kierownika chórów i zespołów muzycznych oraz popularyzatora wiedzy o muzyce, który zaprezentował kilka wybranych przez siebie utworów poetyckich, a przede wszystkim tekst i historię pieśni, która stała się tytułem obecnej ekspozycji. Całość ukoronował występ muzyczny Katarzyny Bembenek i Grzegorza Mazura, którzy poruszyli publiczność m.in. wykonaniem wielkopostnej pieśni „Dobranoc, Głowo święta”.

Tego wieczoru przemawiała również Agnieszka Kielar, kierownik w Wydziale Kultury i Dziedzictwa Narodowego Urzędu Miasta Rzeszowa, która na ręce artysty i dyrektora muzeum złożyła listy od pana prezydenta Rzeszowa, Konrada Fijołka. Wystawę otworzył uroczyście J.E. Biskup Jan Wątroba, który nawiązał m.in. do wystąpień poprzedników oraz wielkopostnego „Lamentu serdecznego”. Wernisaż jak zawsze był okazją do wielu rozmów i spotkań w gronie wielbicieli sztuki.

Wystawę można oglądać do końca marca w budynku przy ul. Zamkowej 4, od poniedziałku do piątku w godzinach otwarcia kurii diecezjalnej, a w innych terminach po uzgodnieniu telefonicznym z ks. Pawłem Batorym, dyrektorem muzeum.