Troska o życie wymaga modlitwy i stałego zaangażowania w dobre inicjatywy głoszące publicznie jego świętość.

Poszanowanie godności każdego życia i jego niezbywalnej wartości jest stałą troską Kościoła. W Polsce 25 lat temu przybrała formę Dnia Świętości Życia, który obchodzony jest w uroczystość Zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie. Sejm RP ustanowił także Narodowy Dzień Życia, przypadający 24 marca, dzień przed uroczystościami kościelnymi.

Duchowa adopcja

Jednym z pierwszych dzieł Kościoła w Polsce w trosce o świętość życia jest Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego, odwołująca się do objawień fatimskich. W Lublinie pod koniec lat 80. XX wieku ideę tej adopcji usilnie promował ś p. ks. dr Józef Kras w kościele Świętego Ducha. Wierni włączali się w walkę o los nienarodzonych dzieci podczas nabożeństw fatimskich, sprawowanych każdego 13. dnia miesiąca. Duchowa adopcja polega na codziennej modlitwie dziesiątkiem Różańca przez 9 miesięcy w intencji dziecka, którego życie może być zagrożone aborcją. Nieznane z imienia dziecko, a także jego rodziców, można otoczyć modlitwą oraz przyjmować Komunię świętą lub ofiarować post. Obecnie wierni angażują się w duchową adopcję najczęściej w uroczystość Zwiastowania. W tym dniu składają krótkie przyrzeczenie i wpisywani są zwykle do specjalnych ksiąg. Tradycja podejmowania troski o poczęte życie przyjęła się również podczas lubelskiej pielgrzymki na Jasną Górę, wtedy w duchową adopcję chętnie włączają się ludzie młodzi.

Trzy okna

Pięknym i wymownym znakiem otwartości na dar życia są „Okna Życia”. W naszej diecezji znajdziemy już trzy takie miejsca. Pierwsze powstało w parafii św. Marii Magdaleny w Łęcznej z inspiracji Mirosława Tarkowskiego, miejscowego nauczyciela. Inicjatywę wsparł emerytowany proboszcz ks. Janusz Rzeźnik. Drugie, za sprawą o. Filipa Buczyńskiego, pojawiło się w Lublinie przy hospicjum im. Małego Księcia na ul. Lędzian 49. Trzecie funkcjonuje w budynku lubelskiego Centrum Wolontariatu na Tatarach, przy ul. Gospodarczej 2 i zainaugurowało działalność rok temu, już w czasie wojny w Ukrainie. Jest opatrzone napisami zarówno w języku polskim, jak i ukraińskim. W tym przypadku, podobnie jak w Łęcznej, okno wyposażone jest w specjalną aplikację, która przy każdorazowym otwarciu wysyła sygnał alarmujący do kilku osób posiadających aplikację na telefonach komórkowych. Wnętrza okien są tak monitorowane, aby zapewnić anonimowość osobom, które zamierzałyby pozostawić dziecko.

- Okno Życia przy siedzibie naszego stowarzyszenia powstało nieopodal miejsca, gdzie 81 lat temu Niemcy zamordowali ponad setkę dzieci z żydowskiej ochronki. Okno nosi imię Donia; to jedyne znane imię żydowskiej dziewczynki spośród wszystkich zamordowanych dzieci. Ale tak też brzmi zdrobniała forma ukraińskiego słowa „córeczka”. Rok temu przyjmowaliśmy u nas setki ukraińskich dzieci uciekających z rodzicami przed wojną, zatem okno ma podwójną symbolikę - tłumaczy Aneta Kołodziejczyk, prezes organizacji. Jak dotychczas wszystkie alarmy we wspomnianych lokalizacjach okien życia okazały się fałszywe. Bardzo ważna jest jednak gotowość do przyjęcia dzieci i uratowania ich życia.

Marsze i selfie

Promocją świętości życia w przestrzeni publicznej są też majowe Marsze dla Życia i Rodziny. W naszej diecezji odbywają się na centralnych ulicach i placach w Lublinie, Puławach oraz Chełmie. Dobrym pomysłem, podchwyconym przez młodzież, jest „Selfie dla Życia”, czyli publikowanie w internecie wspólnych rodzinnych zdjęć, z dopiskiem #dziękujężeżyję. Troska o życie wymaga naszej modlitwy, ale także osobistego zaangażowania w dobre inicjatywy głoszące publicznie jego świętość.