Piątek, 19 maja. Bł. Matki Elżbiety Czackiej, wsp. dow.

• Dz 18, 9-18 • Ps 47, 2-3.4-5.6-7 • J 16, 20-23a

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Wy będziecie płakać i zawodzić, a świat się będzie weselił. Wy będziecie się smucić, ale smutek wasz zamieni się w radość. Kobieta, gdy rodzi, doznaje smutku, bo przyszła jej godzina. Gdy jednak urodzi dziecię, już nie pamięta o bólu z powodu radości, że się człowiek narodził na świat. Także i wy teraz doznajecie smutku. Znowu jednak was zobaczę, i rozraduje się serce wasze, a radości waszej nikt wam nie zdoła odebrać. W owym zaś dniu o nic Mnie nie będziecie pytać».

Czy cierpienie ma sens? Myślę, że to pytanie niejednokrotnie zadawała sobie patronka dnia dzisiejszego, błogosławiona Matka Elżbieta Czacka. Jej życie, naznaczone krzyżem choroby, stało się drogą do nieba. Każde cierpienie jest zapowiedzią radości. Z każdego cierpienia może narodzić się życie, tak jak to jest w przypadku porodu. Przyjęte cierpienie w postawie wiary i ofiarowane Bogu prowadzi do doświadczenia niesamowitych łask, którymi Bóg nas i przez nas innych obdarza. Można zmarnować ten dar, tę łaskę cierpienia przez bunt, zamknięcie, odrzucenie. Taka postawa prowadzi do rozpaczy, utraty nadziei. Jezus przyjął cierpienie, by nas zbawić. Każde cierpienie zanurzone w Nim, staje się pomocne w zbawieniu świata. Czy widzę sens cierpienia? Czy potrafię cierpienie ofiarować Bogu?

K.S.

WSZYSTKIE ROZWAŻANIA DOSTĘPNE W KSIĄŻCE "Żyć Ewangelią" DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!