Wtorek, 30 maja. Św. Jana Sarkandra, kapłana i męczennika, wsp. obow.

• Syr 35, 1-12 • Ps 50(49), 5-6.7-8.14 i 23 • Mk 10, 28-31

Piotr powiedział do Jezusa: «Oto my opuściliśmy wszystko i poszliśmy za Tobą». Jezus odpowiedział: «Zaprawdę, powiadam wam: Nikt nie opuszcza domu, braci, sióstr, matki, ojca, dzieci i pól z powodu Mnie i z powodu Ewangelii, żeby nie otrzymał stokroć więcej teraz, w tym czasie, domów, braci, sióstr, matek, dzieci i pól wśród prześladowań, a życia wiecznego w czasie przyszłym. Lecz wielu pierwszych będzie ostatnimi, a ostatnich pierwszymi».

Czytając Ewangelię, warto zwrócić uwagę na to, że to Piotr zawsze zadawał najwięcej pytań i też najwięcej odpowiadał. Jego relacja z Jezusem była najbardziej naturalną relacją dialogu. Był to człowiek otwarty, który zawsze mówił to, co myśli, i dzięki temu Jezus mógł korygować jego poglądy, jego widzenie świata. Co więcej, ten powołany jako pierwszy, Szymon Piotr był potem zawsze szczególnie wyróżniany przez Jezusa. Do niego też Jezus kiedyś powiedział, że jest błogosławiony, gdyż poprzez Ducha Świętego był w stanie zauważyć w Jezusie Mesjasza, Syna Boga Żywego (zob. Mt 16, 13-17). Innym razem natomiast Jezus powiedział do Piotra: Zejdź Mi z oczu, szatanie! (...) bo myślisz nie na sposób Boży, lecz na ludzki (Mt 16, 23). Było to wtedy, gdy Piotr, przepełniony miłością do Jezusa rozumianą po ludzku, powiedział, że nie może spotkać Jezusa męka, którą im zapowiedział. Zatem Piotr miał możliwość skorygowania swego ziemskiego sposobu myślenia, gdyż Jego Mistrzowi się to nie podobało. Jezus też nigdy nie odrzucił Piotra, nawet wtedy, gdy ten Go zdradził. Po swoim zmartwychwstaniu uczynił Piotra pasterzem swego stada owiec, czyli pierwszym papieżem, gdyż to właśnie Piotr kochał Jezusa bardziej niż inni. Zatem można zauważyć, że w miłości rzeczywiście jest wielkie zaufanie i szczerość do końca, nawet jeśli nie zawsze to, co ktoś myśli, musi budzić aprobatę. Dzięki szczerości Jezus poucza tak, że człowiek może stawać się coraz doskonalszym, jeśli tylko jest otwarty na to pouczenie. Dziś Piotr mówi do Jezusa tak po ludzku: Oto my opuściliśmy wszystko i poszliśmy za Tobą. Ewangelista Mateusz rozszerza tę wypowiedź Piotra, dodając: cóż więc otrzymamy? (Mt 19, 27). Chodzenie za Jezusem na pewno jest wielką przygodą, której warto poświęcić czas, przeżyć coś niepowtarzalnego, coś nowego zobaczyć, czegoś się nauczyć, wyrwać się z monotonii codziennego życia. W miarę upływu czasu jednak okazuje się, że pójście za Nim wcale nie jest łatwe. Nie można mierzyć tego w ludzkich kategoriach sukcesu. Jezus dodatkowo zaczyna stawiać coraz większe wymagania, stopniuje trudności, mówiąc o krzyżu, o prześladowaniach, o odrzuceniu. Stąd więc to pytanie: cóż za to otrzymamy? Jezus Piotrowi daje następującą odpowiedź: Zaprawdę, powiadam wam: Nikt nie opuszcza domu, braci, sióstr, matki, ojca, dzieci i pól z powodu Mnie i z powodu Ewangelii, żeby nie otrzymał stokroć więcej teraz, w tym czasie, domów, braci, sióstr, matek, dzieci i pól wśród prześladowań, a życia wiecznego w czasie przyszłym. Jeśli człowiek ze swej strony coś ofiaruje Panu Bogu, to w zamian otrzyma o wiele więcej. Apostołowie już wiele widzieli, wiele doświadczyli, wiele zrozumieli. Zobaczyli, że pójście za kimś takim jak Jezus ma sens, że On nie jest tylko jednym z wielu wędrownych nauczycieli, którzy pojawiali się w tamtym czasie, ale jest rzeczywiście obiecanym Mesjaszem, na którym wypełniają się słowa Pisma, który czyni cuda, uzdrawia, wyrzuca złe duchy, rozmnaża chleb. Chodzą za Nim tłumy. Tworzą więc wielką duchową rodzinę Bożą skupioną wokół Jezusa. Wszystkie te niezwykłe znaki kończą się stwierdzeniem: Jeszcze nigdy nie widzieliśmy czegoś podobnego (Mk 2, 12). Nauczał jak ten, który ma władzę, a nie jak ci którzy przekazują tylko wyuczoną wiedzę. Jezus jest kimś godnym zaufania – skoro już teraz wypełniają się Jego słowa w sprawach dotyczących tego świata, to można Mu również zaufać odnośnie tego, co mówi o życiu przyszłym.

A.S.

WSZYSTKIE ROZWAŻANIA DOSTĘPNE W KSIĄŻCE "Żyć Ewangelią" DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!