Reklama

Zginęli duchowni

W katastrofie lotniczej w Smoleńsku zginęły osoby kierujące najważniejszymi instytucjami w kraju. Wśród ofiar są duchowni, którzy mieli odprawić nabożeństwo ekumeniczne w Katyniu. Wraz z bp. Tadeuszem Płoskim, o którym piszemy na stronie obok, śmierć ponieśli:

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Abp Mirosław Miron Chodakowski - generał brygady Wojska Polskiego

Prawosławny ordynariusz polowy WP. Miał 53 lata. Pochodził z Białegostoku. Święcenia kapłańskie przyjął w 1979 r. i w tymże roku złożył śluby wieczyste. Od 1984 r. był przełożonym klasztorów w Jabłecznej i Supraślu. W 1990 r. nadano mu tytuł archimandryty (najwyższa godność w prawosławnym życiu mniszym). W latach 1993-95 pełnił obowiązki opiekuna duchowego Bractwa Prawosławnego Świętych Cyryla i Metodego. 10 maja 1998 r. przyjął chirotonię (sakrę) i został biskupem hajnowskim. Był doktorem nauk teologicznych.

Ks. płk Adam Pilch

Zastępca ewangelickiego biskupa wojskowego. Miał 45 lat. Pochodził z Wisły, na duchownego został ordynowany 15 lipca 1990 r. Był proboszczem parafii Wniebowstąpienia Pańskiego w Warszawie, od 1999 r. - zastępcą ewangelickiego biskupa wojskowego, a od 2000 r. - dziekanem Wojsk Lądowych.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Ks. ppłk Jan Osiński

Wicekanclerz Kurii Polowej Wojska Polskiego i sekretarz bp. Tadeusza Płoskiego. Miał 35 lat. Święcenia kapłańskie przyjął w maju 2001 r. Był naczelnym kapelanem Straży Ochrony Kolei oraz kapelanem Bazy Lotniczej w Warszawie. W 2008 r. uzyskał na UKSW licencjat kanoniczny w zakresie prawa kanonicznego. Specjalizował się w filozofii prawa.

Ks. inf. Roman Indrzejczyk

Reklama

Kapelan Prezydenta RP i rektor kaplic prezydenckich, kapłan archidiecezji warszawskiej. Miał 79 lat. Święcenia kapłańskie przyjął w 1956 r. Przez 18 lat, do przejścia na emeryturę w czerwcu 2004 r., był proboszczem parafii Dzieciątka Jezus na warszawskim Żoliborzu. Kapelanem prezydenta Lecha Kaczyńskiego został 22 grudnia 2005 r. „Ten wybór to wielki dla mnie zaszczyt, ale także wielki obowiązek” - mówił wtedy
Ks. Indrzejczyk. Był aktywnym orędownikiem ruchu ekumenicznego i dialogu międzyreligijnego.

Ks. prof. Ryszard Rumianek

Rektor Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, biblista. Miał 63 lata. Święcenia kapłańskie przyjął w 1972 r. z rąk kard. Stefana Wyszyńskiego. Studiował na Akademii Teologii Katolickiej, w Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie, we Franciszkańskim Studium Biblijnym w Jerozolimie, a następnie na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. W 1998 r. uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego ATK, a w 2005 r. został wybrany na rektora UKSW.

Ks. Józef Joniec

Prezes Stowarzyszenia „Parafiada”, Miał 51 lat. Śluby złożył w 1984 r. w Zakonie Ojców Pijarów. Twórca organizowanej od 1992 r. dorocznej międzynarodowej imprezy sportowo-kulturalno-religijnej dla dzieci i młodzieży „Parafiada”. Rektor Kolegium Zakonu Pijarów w Warszawie, kierował Pijarskim Centrum Edukacyjnym Stanisława Konarskiego. Kustosz sanktuarium Matki Bożej Nauczycielki Młodzieży na warszawskich Siekierkach. Inicjator i jeden z organizatorów ogólnopolskiej akcji „Katyń... ocalić od zapomnienia. Dęby katyńskie”.

Ks. inf. Zdzisław Król

Reklama

Duszpasterz i wieloletni proboszcz parafii Wszystkich Świętych w Warszawie. Kapelan Warszawskiej Rodziny Katyńskiej w latach 1987-2007. Członek Rady Pamięci Walk i Męczeństwa. Jeden z najbliższych współpracowników prymasa Józefa Glempa. Miał 75 lat. Święcenia kapłańskie przyjął w 1958 r. Studiował na KUL-u, gdzie uzyskał doktorat z prawa kanonicznego. W latach 1979-92 pełnił funkcję kanclerza kurii. Od 1992 r. był wikariuszem biskupim, sekretarzem Rady Kapłańskiej. Był postulatorem procesu beatyfikacyjnego sługi Bożego ks. Jerzego Popiełuszki, członkiem Rady Biskupiej Archidiecezji Warszawskiej oraz przewodniczącym wydziału charytatywnego Kurii w Warszawie.

Ks. Andrzej Kwaśnik

Kapłan archidiecezji warszawskiej, kapelan Federacji Rodzin Katyńskich. Miał 54 lata. Święcenia kapłańskie przyjął w 1984 r. Był duszpasterzem Oddziałów Prewencji Policji w Warszawie i Komendy Powiatowej Policji w Piasecznie. Od 2008 r. wicedziekan dekanatu wilanowskiego, duszpasterz stołecznej policji oraz motocyklistów.

Ks. prał. Bronisław Gostomski

Posługiwał jako kapłan w Wyszogrodzie i Płocku, a także w Polskiej Misji Katolickiej w Anglii i Walii.
Był proboszczem parafii garnizonowej św. Andrzeja Boboli w Londynie na Hammersmith oraz dziekanem dekanatu Londyn-Północ. Od wielu lat pełnił również funkcję kapelana Stowarzyszenia Polskich Kombatantów w Wielkiej Brytanii. Miał 62 lata.

2010-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Modlitwa św. Jana Pawła II o pokój

Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
CZYTAJ DALEJ

Św. Franciszek Salezy

[ TEMATY ]

media

dziennikarze

św. Stanisław

Edycja Świętego Pawła

Drodzy bracia i siostry, „Dieu est le Dieu du coeur humain » [Bóg jest Bogiem serca ludzkiego] (Traktat o miłości Bożej, 1, XV): w tych pozornie prostych słowach znajdujemy pieczęć duchowości wielkiego nauczyciela, o którym chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć - św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła. Urodzony w 1567 r. w nadgranicznym regionie francuskim był synem Pana z Boisy - starożytnego i szlacheckiego rodu z Sabaudii. Żyjąc na przełomie dwóch wieków - szesnastego i siedemnastego - zgromadził w sobie to, co najlepsze z nauczania i zdobyczy kulturalnych stulecia, które się skończyło, godząc spuściznę humanizmu z właściwym nurtom mistycznym bodźcem ku absolutowi. Otrzymał bardzo dobrą formację; w Paryżu odbył studia wyższe, zgłębiając także teologię, a na Uniwersytecie w Padwie studiował nauki prawne, na życzenie ojca, zakończone świetnym dyplomem „in utroque iure” - z prawa kanonicznego i prawa cywilnego. W swej pogodnej młodości, skupiając się na myśli św. Augustyna i św. Tomasza z Akwinu, doświadczył głębokiego kryzysu, który doprowadził go do postawienia pytań o własne zbawienie wieczne i o przeznaczenie Boże względem siebie, przeżywając jako prawdziwy dramat duchowy podstawowe problemy teologiczne swoich czasów. Modlił się gorąco, ale wątpliwości wstrząsały nim tak mocno, że przez kilka tygodni prawie zupełnie nie mógł jeść ani spać. W szczytowym okresie tych doświadczeń udał się do kościoła dominikanów w Paryżu, otworzył swe serce i tak się modlił: „Cokolwiek się wydarzy, Panie, to Ty trzymasz wszystko w swych rękach, a Twoimi drogami są sprawiedliwość i prawda; cokolwiek postanowiłeś wobec mnie...; Ty, który zawsze jesteś sprawiedliwym sędzią i Ojcem miłosiernym, będę Cię kochał, Panie [...], będę Cię tutaj kochał, mój Boże i będę zawsze pokładał nadzieję w Twoim miłosierdziu i zawsze będę powtarzał Twoją chwałę... Panie Jezu, będziesz zawsze moją nadzieją i moim zbawieniem na ziemi żyjących” (I Proc. Canon., t. I, art. 4). Dwudziestoletni Franciszek znalazł spokój w radykalnej i wyzwalającej rzeczywistości miłości Bożej: kochać Go, nie chcąc nic w zamian i ufać w miłość Bożą; nie chcieć nic ponad to, co uczni Bóg ze mną: kocham Go po prostu, niezależnie od tego, ile mi to da czy nie da. Tak oto znalazł spokój a zagadnienie przeznaczenia [predestynacji] - wokół którego dyskutowano w owym czasie - zostało rozwiązane, gdyż nie szukał już tego, co mógł mieć od Boga; kochał Go po prostu, zdawał się na Jego dobroć. Będzie to tajemnicą jego życia, która pojawi się w jego głównym dziele: Traktacie o Bożej miłości.
CZYTAJ DALEJ

Helena Kmieć. Dziewczyna, która stała się wzorem

2026-01-24 09:58

[ TEMATY ]

Helena Kmieć

Fundacja Heleny Kmieć

24 stycznia przypada dziewiąta rocznica śmierci, tragicznej śmierci Heleny Kmieć, służebnicy Bożej. W rozmowie z ks. Łukaszem Aniołem SDS, duszpasterzem Wolontariatu Misyjnego "Salvator" przybliżamy osobę tej młodej wolontariuszki misyjnej, a także rozmawiamy o tym, jak staje się ona wzorem do naśladowania na młodych ludzi.

Helena Kmieć pochodziła z Libiąża, mieście w Małopolsce, ale sympatyzowała z Ruchem Młodzieży Salwatoriańskiej i była zaangażowana w działania Wolontariatu Misyjnego "Salwator". - W 2012 roku nawiązała ona z nami kontakt i stała się wolontariuszką naszego wolontariatu misyjnego. Pomimo swojego młodego wieku, była osobą bardzo ambitną, pracowitą, zaangażowaną, a przede wszystkim była głęboko wierząca. Angażując się w nasz wolontariat postanowiła wyjechać na wolontariat do Boliwii - podkreśla ks. Anioła, przywołując tragiczny moment śmierci młodej misjonarki. - Była tam bardzo krótko, dopiero, co rozpoczęła swoją posługę misyjną. 24 stycznia 2017 roku dwóch napastników weszło do ochronki, gdzie posługiwała Helena. Jeden z nich zaatakował ją nożem, zadając jej 14 ciosów nożem.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję