Skończył się już w naszej klasie sezon na huczne "osiemnastki" i każdy powoli zaczyna myśleć o studniówce, maturze, no i studiach. To myślenie nie dotyczy oczywiście tego, jak uczyć się, by umieć coraz więcej, ale jak więcej zarobić, żeby mieć lepsze ciuchy na bal studniówkowy, opłacić lepsze "korki" u nauczyciela, który będzie miał coś do powiedzenia na egzaminach. Jednym słowem bierze nas już w wielkim tempie cywilizacyjna słabość, jaką jest kult pieniądza. Okazuje się, że w naszej klasie dziewczyny są pod tym względem o niebo praktyczniejsze. Ostatnio niemal każda z moich klasowych koleżanek para się akwizycją damskich kosmetyków. Ich zadaniem jest wmówić klientowi, że może po niebywale niskiej cenie kupić najbardziej markowy produkt. Wszystko oczywiście jest podróbą, ale one mają tak świecić umalowanym wzrokiem i tak gadać, że klient daje się w końcu przekonać, że kupuje największy cud świata. Próbkę swoich możliwości zademonstrowała nam ostatnio Kaśka. Ponieważ nasza profesorka od biologii to najbardziej zadbana w szkole kobieta, Kaśka upatrzyła ją sobie jako ważny rynek zbytu swoich niby markowych kosmetyków. "Pani profesorko - zaczęła bardzo odważnie - to najlepsze i najpiękniejsze perfumy świata. To jest ni mniej ni więcej tylko Gabriela Sabatini. A jakby tego jeszcze było mało, kupi je pani profesor prawie za darmo. W sklepie taka mała buteleczka kosztuje ponad 100 zł, a u mnie jedyne 30. I mogę je pani przynosić co tydzień! Proszę zauważyć, jaka to wygoda". Profesorce od biologii najwidoczniej sprawa nie była obojętna. Popatrzyła na pięknych kształtów buteleczkę i zaczęła bardzo wolno i dokładnie odczytywać umieszczone na niej napisy. "Czy to aby na pewno Gabriela Sabatini?" - zapytała trochę zmieszana. "Z całą pewnością. To najlepszy markowy kosmetyk" - utwierdzała ją w przekonaniu Kaśka. Układ został zawarty i Kaśka mogła odnotować kolejny sukces handlowy. Byliśmy pełni podziwu dla niej. Podczas gratulacji nasza klasowa biznesmenka uchyliła nam rąbka tajemnicy swoich marketingowych umiejętności. " Takie jest życie - stwierdziła, kierując w naszą stronę dumny wyraz twarzy. - Trzeba umieć ludziom wcisnąć podróbę i udawać, że sprzedaje się markowy produkt. To najoczywistszy mechanizm robienia pieniędzy. Jak chcecie, to wam coś pokażę!". Pomysł Kaśki był rzeczywiście zwariowany. Kazała połowie klasy wysmarować się swoimi markowymi perfumami. I tacy wypachnieni poszliśmy na katechezę. W powietrzu wisiała okrutnie nieprzyjemna woń. Ksiądz wszedł do klasy i od razu zauważyliśmy jego zmieszanie. Poprowadził nerwowo modlitwę, jakby czuł podstęp. Następnie, pod pozorem przejścia się po klasie, doszedł do okna i zaczął je otwierać. Dzielnie jednak podjął temat. Mieliśmy mówić o przykładach prawdziwej i fałszywej wiary. Jak zawsze nasz katecheta prosił nas o podawanie własnych przykładów i spostrzeżeń. Tym razem pierwsza do odpowiedzi wyrwała się Kaśka. "Czy ksiądz czuje ten duszący zapach w naszej klasie?" - zapytała z tupetem. Ksiądz jakby trochę zawstydzony przyznał się do zauważenia dziwnych aromatów. "Masz rację, coś u was rzeczywiście dzisiaj niezbyt przyjemnie pachnie, ale wolałbym, żebyś mówiła na temat" - odpowiedział. "Ależ, proszę księdza, to jest jak najbardziej na temat - broniła się Kaśka. - Od jakiegoś czasu zarabiam na akwizycji podrobionych kosmetyków i tak się w tym zapędziłam, że bez najmniejszego trudu wcisnęłam ten szmelc pani od biologii. I zamurowało mnie, kiedy ta mądra kobieta uwierzyła w moje brednie. Wie ksiądz, ja dzisiaj zrozumiałam, że jest wiara markowa, czyli autentyczna i głęboka, i jest wiara podrobiona, taka tylko udawana i na pokaz. Zrobiło mi się głupio, bo mnie się wydaje, że dotąd w moim życiu wiara była jedynie taką oszukaną ´podróbą´ a nie markowym produktem. I kiedy tak cała klasa śmiała się, kiedy udało mi się wcisnąć pani od biologii ten podrobiony kosmetyk, to ja wreszcie się ocknęłam i postanowiłam sobie, że muszę tak wierzyć, by to nie było udawanie wiary, ale żeby to była najlepsza markowa wiara". Kaśka nas wszystkich mocno zaskoczyła. Cała dalsza część katechezy przebiegła wyjątkowo owocnie. Każdy z nas próbował określać swoją wiarę, pytając czy to wiara markowa czy "podróba".