Poniedziałek, 2 października. Świętych Aniołów Stróżów, wsp. obow.

• Wj 23, 20-23 • Ps 91, 1-6.10-11 • Mt 18, 1-5.10

W tym czasie uczniowie przystąpili do Jezusa z zapytaniem: «Kto właściwie jest największy w królestwie niebieskim?» On przywołał dziecko, postawił je przed nimi i rzekł: «Zaprawdę, powiadam wam: Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego. Kto się więc uniży jak to dziecko, ten jest największy w królestwie niebieskim. I kto by przyjął jedno takie dziecko w imię moje, Mnie przyjmuje. Strzeżcie się, żebyście nie gardzili żadnym z tych małych; albowiem powiadam wam: Aniołowie ich w niebie wpatrują się zawsze w oblicze Ojca mojego, który jest w niebie».

Widzimy problem, który stale towarzyszy uczniom, a jednocześnie i my się z nim zmagamy – kto jest pierwszy, kto jest największy, kto jest najbardziej wywyższony, najbardziej wpływowy, w pracy, rodzinie, wspólnocie, w parafii. W ten sposób jesteśmy uczeni od młodości, że musimy się wykazywać, musimy się czymś wyróżniać, musimy być zauważani i rozpoznawalni. Jezus pokazuje, że największym nie jest ten najmądrzejszy, najlepszy, z największymi sukcesami, najbogatszy, czy najbardziej uzdolniony, ale bierze dziecko i pokazuje jego cechy jako przykład. Dziecięca miłość, szczerość, otwartość i bezgraniczne zaufanie powinny być dla nas wszystkich przykładem. Jezus nie wzywa nas do bycia dziecinnym, ale do poważnego i dojrzałego uświadomienia sobie, że pod powierzchnią naszego życia działa Duch Święty, który subtelnie daje natchnienie do wyrażania wiary, współczucia i modlitwy, których nie możemy pojąć. Podkreśla, że fundamentem każdej wspólnoty i każdego społeczeństwa powinny być wzajemny szacunek, akceptacja, otwarcie i szczerość. Nawet, jeśli inni uważają nas za bezwartościowych i bez talentów, małych i słabych, to i tak jesteśmy pełnowartościowi w oczach Boga. Także dziś Jezus stawia dziecko pośród nas, wskazuje palcem i wzywa nas do rozpoznania w jego oczach jedynej prawdy o naszej wielkości i o świecie, który musi powrócić do siebie i wzrastać w swojej małości. Jezus wzywa nas do nawrócenia, zachęca nas do powrotu do naszego źródła.

M.Z.

ROZWAŻANIA NA ROK 2024 JUŻ DOSTĘPNE W KSIĄŻCE "ŻYĆ EWANGELIĄ". DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!