9 października 1963 r. na skutek osunięć gruntu doszło do spiętrzenia wody i powstania wysokich na 70 metrów fal powodziowych, które zmiotły z powierzchni ziemi 10 wiosek i osad. Zginęło 1910 osób. Jak przypomniał papież przyczyną katastrofy było wybudowanie tamy w niewłaściwym miejscu, bez uwzględnienia struktury geologicznej okolicznych zboczy.

Franciszek zauważył, że również i my powinniśmy wyciągnąć wnioski z tej tragedii, ponieważ w trosce o stworzenie nie chodzi jedynie o ekologię, ale o człowieka i jego życie zgodne z zamysłem Stworzyciela. Papież zauważył, że takiej postawy możemy się uczyć od św. Franciszka, który dokładnie przed 800 laty napisał Pieśń słoneczną. Wychwala w niej Boga za wodę, która jest bardzo pożyteczna, pokorna, cenna i czysta. „Pożyteczna i pokorna, jednakże w wypadku Vajont woda stała się potężna i niszcząca - zauważył papież. - Pozostaje też niedostępna dla tak wielu ludzi, którzy w dzisiejszym świecie cierpią pragnienie lub nie mają dostępu do wody pitnej”.

Ojciec Święty podkreślił, że potrzebujemy kontemplacyjnego i pełnego szacunku spojrzenia św. Franciszka, aby dostrzec piękno stworzenia i wiedzieć, jak nadać rzeczom właściwy porządek, przestać niszczyć środowisko śmiercionośną logiką zachłanności i po bratersku współpracować dla rozwoju życia. „Czynicie to, zachowując pamięć i dając świadectwo, jak życie może odrodzić się właśnie tam, gdzie wszystko pochłonęła śmierć” - dodał papież.