Reklama

Promienie światła ze Śląska

2012-10-17 07:13

Ks. Bogdan Giemza SDS
Edycja wrocławska 42/2012, str. 6-7

Św. Jadwiga Śląska jako jedna z nielicznych polskich świętych i błogosławionych jest wpisana do kalendarza Kościoła powszechnego. Oznacza to, że jej liturgiczne wspomnienie przypadające 16 października jest obchodzone na całym świecie

Świątobliwe życie i kanonizacja

Pochodziła z Bawarii, z rodu Andechs, i była żoną Henryka z rodu Piastów, zwanego Brodatym. Po śmierci Henryka (1238) przeniosła się na stałe do ufundowanego przez siebie i męża opactwa cysterek w Trzebnicy k. Wrocławia, gdzie dokończyła świątobliwego żywota 14 października 1243 r. Pochowano ją 16 października w kościele klasztornym w Trzebnicy. Chociaż czynnie uczestniczyła w życiu opactwa, to nigdy nie została zakonnicą w ścisłym tego słowa znaczeniu. Zasłynęła jako wzorowa żona i matka, mądra władczyni, pobożna niewiasta oddająca się surowym praktykom ascetycznym, fundatorka kościołów i klasztorów oraz szczególnie zatroskana o los biednych, chorych i pokrzywdzonych. Trudno się więc dziwić, że do jej grobu zaczęli licznie przybywać pielgrzymi, doznając za jej wstawiennictwem łask. To wszystko sprawiło, że rychło podjęto starania o kanonizację księżnej. Na mocy bulli kanonizacyjnej papieża Klemensa IV ogłoszonej 26 marca 1267 r. w Viterbo (Włochy), gdzie w latach 1257-1281 rezydowało pięciu papieży, Jadwiga została zaliczona w poczet świętych Kościoła. Radosne uroczystości związane z kanonizacją odbyły się w późniejszym terminie w kilku etapach w Trzebnicy. Translacja, czyli przeniesienie relikwii świętej do nowo wybudowanej okazałej kaplicy, odbyło się ostatecznie 25 sierpnia 1269 r.

Rozwój kultu

Ks. Antoni Kiełbasa, wybitny znawca życia i kultu św. Jadwigi, z okazji 1000-lecia diecezji wrocławskiej w 2000 r. przygotował wystawę w Muzeum Kultu św. Jadwigi w Trzebnicy zatytułowaną „Kościoły pod wezwaniem św. Jadwigi Śląskiej na świecie”. Podczas kwerendy autor wystawy zdobył 296 adresów kościołów i kaplic pod wezwaniem św. Jadwigi Śląskiej z całego świata. W katalogu wystawy podaje, że w Polsce istnieje 181 miejsc kultu Świętej, w Niemczech 52, w USA 35, w Czechach 10, w Brazylii 9, w Kanadzie 4, w Rosji 2, na Ukrainie 2, we Francji 1. Zgromadzone dokumenty wskazują na trzy drogi rozwoju kultu św. Jadwigi. Najwcześniej zaczął się rozwijać na ziemiach polskich, gdzie Święta żyła, zmarła, i gdzie znajduje się jej grób w Trzebnicy, który stanowi centrum kultu. Do krajów Ameryki kult ten przeszczepili polscy emigranci na przełomie XIX i XX wieku. Natomiast do Niemiec pamięć o Patronce Śląska zanieśli szczególnie po 1945 r. jego byli mieszkańcy. Do szerzenia kultu w pierwszej kolejności poczuwało się opactwo cysterek z Trzebnicy. Dzięki biskupom z rodu Piastów kult szybko przekroczył granice Polski, a jej święto znalazło się w kalendarzu liturgicznym wielu diecezji w Europie. Papież Innocenty XI na prośbę polskiego króla Jana III Sobieskiego wprowadził 17 września 1680 r. kult św. Jadwigi do kalendarza liturgicznego Kościoła powszechnego. W 1706 r. z inicjatywy papieża Klemensa XI wspomnienie św. Jadwigi zaczęto obchodzić 17 października, a po kanonizacji św. Małgorzaty Marii Alacoque (1920) papież Pius XI przeniósł je dla całego Kościoła na dzień 16 października. Rozwój kultu znalazł swoje odbicie nie tylko w budowanych kościołach i kaplicach, ale także w liturgii, muzyce, poezji i sztuce, zwłaszcza w malarstwie i rzeźbie. Z okazji 700-lecia śmierci św. Jadwigi, papież Pius XII 16 marca 1943 r. podniósł kościół w Trzebnicy do godności bazyliki mniejszej. Dalszy rozwój kultu w Kościele powszechnym sprawił, że Kongregacja ds. Duchowieństwa za zgodą Benedykta XVI erygowała 24 stycznia 2007 r. Międzynarodowe Sanktuarium Świętej Jadwigi Śląskiej w Trzebnicy.

„Jadwigowo”, czyli miejscowość św. Jadwigi

Niektórzy mówią, że Polacy życie na emigracji zaczynali od budowania kościołów, Niemcy od budowania fabryk, a inne narodowości wzorowały się na jednych i drugich. Potwierdzeniem tego jest wiele świątyń wzniesionych przez Polaków na całym świecie, m.in. w Ameryce Północnej i Południowej. Święta doczekała się nawet w stanie Teksas (USA) miejscowości nazywanej przez jakiś czas od jej imienia „Jadwigowo”, obecnie St. Hedwig (Święta Jadwiga). To jedna z polskich osad powstałych w Teksasie w drugiej połowie XIX wieku w wyniku emigracji zarobkowej za chlebem. W 2006 r. w St. Hedwig powstało Centrum Jana Pawła II. Duszpasterzami w St. Hedwig i kilku okolicznych parafiach są od wielu lat salwatorianie z Polski, którzy troszczą się o zachowanie tradycji religijnych i polskości.

Reklama

Patronka i orędowniczka

Słynne stały się słowa wypowiedziane 15 października 1967 r. przez ówczesnego biskupa wrocławskiego Bolesława Kominka, nawiązujące do figury św. Jadwigi: „Przy swoim moście Tumskim we Wrocławiu, wiodącym na Wyspę Piaskową, stoi kuta w kamieniu Jadwiga. Stoi na moście łączącym wschodni i zachodni brzeg Odry. Wszystkim przechodzącym każe na siebie spoglądać i każe pomyśleć, że wszyscy są braćmi, na którymkolwiek brzegu mieszkają”. Są one przywoływane głównie w kontekście pojednania polsko-niemieckiego, za którego patronkę jest uważana św. Jadwiga. Ale trzeba mieć na uwadze, że jest ona czczona także jako patronka i orędowniczka wielu dzieł w Kościele, zwłaszcza charytatywnych oraz niektórych społeczności. W ostatnim okresie została ogłoszona patronką kilku miast w Polsce: Dębicy (2008), Nowogrodźca i Trzebnicy (2010). Jest nadto patronką monumentalnej katedry w Berlinie oraz kilku diecezji w Polsce i za granicą, m.in. archidiecezji wrocławskiej i katowickiej oraz diecezji gliwickiej, legnickiej, opolskiej i świdnickiej, diecezji w Berlinie i Görlitz (Niemcy) oraz ostrawsko-opawskiej w Czechach.

Patronka dnia wyboru Jana Pawła II

Wydarzeniem, które w ostatnich latach szczególnie związało się z liturgicznym wspomnieniem św. Jadwigi Śląskiej, był wybór kard. Karola Wojtyły na Stolicę Piotrową w dniu 16 października 1978 r. Wcześniej, jeszcze jako biskup krakowski, kilkakrotnie przybywał do jej sanktuarium w Trzebnicy. Jan Paweł II wielokrotnie dawał wyraz swoim uczuciom i przekonaniu wiary związanym z patronką dnia jego wyboru na papieża. W liście do wiernych archidiecezji wrocławskiej z okazji pierwszej rocznicy pontyfikatu (16.10.1979) adresowanym na ręce ówczesnego metropolity kard. Henryka Gulbinowicza napisał m.in.: „Rozważając bezgraniczną szczodrość Bożą, nie wolno mi przecież zapomnieć o niezwykłym wydarzeniu, które kiedyś stało się nieoczekiwanie moim udziałem. Mam na myśli Boży plan, jaki rok temu ujawnił się na ziemi, gdy w pamiętnym dniu 16 października zostałem wezwany na urząd Najwyższego Pasterza w Kościele powszechnym. […] Ja sam jestem głęboko przekonany, że w tamtym pamiętnym dniu św. Jadwiga stała się również Patronką wyboru pierwszego w dziejach Polaka na stolicę św. Piotra. Dziś, gdy upływa pierwszy rok mojego pontyfikatu, tak bardzo leży mi na sercu, aby usilnie prosić ją, żeby swoim wstawiennictwem pomagała mi skutecznie w tej ogromnie trudnej służbie zleconej mi przez Boga”.

Święta wciąż obecna

Wybór Jana Pawła II we wspomnienie św. Jadwigi nie pozostał bez wpływu na ożywienie jej kultu w Kościele powszechnym. Świadczą o tym m.in. nowo powstałe kościoły dedykowane św. Jadwidze i prośby o jej relikwie kierowane do salwatorianów, aktualnych kustoszy sanktuarium w Trzebnicy. W ostatnich latach relikwie zostały przekazane do przedstawicieli Kościoła w następujących krajach: w Austrii, Czechach, Niemczech, Danii, Włoszech, Ukrainie, Izraelu, Tanzanii, Komorach, Rosji, Filipinach, USA, Boliwii, Brazylii, Panamie i Wenezueli. Znalazły one miejsce kultu m.in. w katedrze w Concepcion (Brazylia) i Irkucku (Rosja), w kaplicy duszpasterstwa ludzi morza pod wezwaniem św. Jadwigi w Santos (Brazylia), parafiach św. Jadwigi Śląskiej w Panamie, Kurytybie w Brazylii i Cabudare w Wenezueli, w kaplicy domu starców w Heidelbergu (Niemcy), kaplicy boromeuszek w Irkucku (Rosja) i sióstr franciszkanek w Manilii (Filipiny). Proboszcz parafii w Cabudare w Wenezueli swoją prośbę o relikwie z 2011 r., popartą listem ordynariusza, uzasadnia, że życie tej młodej parafii obejmuje różne grupy apostolskie, w tym grupy dla anonimowych alkoholików, hazardzistów i narkomanów. „Idąc przykładem miłosiernej działalności naszej Patronki zamierzamy otworzyć małą przychodnię (…) i laboratorium (…). Nasi mieszkańcy posiadają głęboką miłość i oddanie św. Jadwidze, jest ona znana jako patronka dłużników, biedaków, w sposób szczególny zwracają się do niej ci, którzy nie posiadają własnego domu, dlatego nasza świątynia już od samego początku była dedykowana tej Patronce”. Jednym z wyrazów promieniowania kultu św. Jadwigi jest jej sanktuarium w Sorocaba (Săo Paulo) w Brazylii, oficjalnie zatwierdzone w 1997 r. Na podstawie korespondencji można powiedzieć, że w krajach Ameryki Południowej jest ona czczona jako patronka ludzi najuboższych. Jak podały media w 2011 roku, św. Jadwiga jest obecnie jedną z najpopularniejszych świętych w Portugalii, gdzie jest patronką osób zadłużonych i ubogich. Niektórzy wiążą to z kryzysem gospodarczym w tym kraju.

Reklama

Być blisko Chrystusa

2016-07-13 09:00

O. Stanisław Jarosz OSPPE
Niedziela Ogólnopolska 29/2016, str. 32-33

Thomas Reimer/Fotolia.com

Stwierdzenie św. Pawła: „Teraz raduję się w cierpieniach za was i ze swej strony dopełniam niedostatki udręk Chrystusa w moim ciele dla dobra Jego Ciała, którym jest Kościół”, jest odkrywaniem tajemnicy chrztu św.

Jezus Chrystus ponad dwa tysiące lat temu dokonał dzieła zbawienia, sprawiedliwość Boża wykonała się na Jezusie Chrystusie. On wziął wszystkie winy na siebie i jako winowajca poszedł na krzyż, został pogrzebany i zmartwychwstał. Przynosi dobrą nowinę o przebaczeniu.

Dzisiaj ten sam Jezus dokonuje tego samego zbawienia przez tych, którzy trwają przez wiarę i życie w jedności z Nim. On w naszym życiu wypełnia to wszystko, czego dwa tysiące lat temu sam dokonał. Nie brakuje niczego w tym, czego dokonał wtedy Zbawiciel, zaprasza On natomiast swój Kościół, swoich uczniów, tych, którzy chcą być do Niego podobni, aby mieli udział w tej łasce, w tym dziele zbawienia, które wysłużył dla wszystkich ludów i narodów: niewierzących, wyznawców innych religii, dla tych, którzy mienią się chrześcijanami, a żyją jak poganie. Przecież Jezus Chrystus umarł za wszystkich!

Widząc tych wszystkich, którzy mimo męki i śmierci Chrystusa nie przyjmują tego daru, odrzucają go lub go nie znają, Paweł apostoł wpisuje się w dzieło zbawienia, jakby mówiąc: Panie, jeśli jeszcze potrzeba dopełnić czegoś dla tych, którzy teraz żyją, by byli zbawieni, wykorzystaj moje życie, moje cierpienia, moją śmierć dla ich zbawienia. Dlatego mówi: „raduję się w cierpieniach za was”.

Życie naznaczone jest cierpieniem, trudem, bólem. często myślimy: taki los człowieka, cierpieć i umrzeć; Pan Jezus cierpiał i my też musimy swoje odcierpieć. Jeżeli chcę być podobny do Jezusa, jeżeli chcę mieć udział z Chrystusem; skoro nie ucieknę od tego, co jest kondycją ludzkiego życia, to chcę, aby słowa drugiego czytania wypełniły się również na mnie, mocą Ducha Świętego.

Św. Paweł w innym miejscu głosi: „Nosimy nieustannie w ciele naszym konanie Jezusa, aby życie Jezusa objawiło się w naszym ciele” (2 Kor 4, 10); gdzie indziej stwierdza: „przez poznanie Go: zarówno mocy Jego zmartwychwstania, jak i udziału w Jego cierpieniach – w nadziei, że upodabniając się do Jego śmierci, dojdę jakoś do pełnego powstania z martwych” (Flp 3, 10-11). I jeszcze inny tekst: „A właśnie za wszystkich umarł [Chrystus] po to, aby ci, co żyją, już nie żyli dla siebie, lecz dla Tego, który za nich umarł i zmartwychwstał” (2 Kor 5, 15).

Kiedy jesteśmy umęczeni, jesteśmy blisko Jezusa, podobni do Niego. Bóg cię kocha, widzi w tobie umęczoną twarz Jezusa; przecież rodzice są bliżej dziecka, kiedy ono cierpi. Bóg byłby gorszy od nas? Od Abrahama uczmy się wiary, a od Marii słuchania jak uczeń Mistrza. Odwagi!

Polecamy „Kalendarz liturgiczny” – liturgię na każdy dzień
Jesteśmy również na Facebooku i Twitterze

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Matka Dawida dziękuje służbom i prosi o modlitwę

2019-07-22 08:41

PAP

Matka 5-letniego Dawida Żukowskiego, którego ciało „z prawdopodobieństwem graniczącym prawie z pewnością” znaleziono w sobotę pod wiaduktem przy węźle Pruszków na autostradzie A2, podziękowała służbom, które prowadziły akcję poszukiwawczą.

screenshot/TVN
Ciało dziecka odnaleziono w sobotę w okolicach węzła Pruszków

„Składam podziękowania Służbom, które z ogromną determinacją, nie szczędząc środków i wysiłku prowadziły akcję poszukiwawczą” – napisała.

– Dziękuję lokalnej Społeczności, Mediom i wszystkim tym, którym los mojego Synka nie był obojętny, którzy do końca okazywali wsparcie wierząc w szczęśliwe zakończenie – dodała kobieta, prosząc pod koniec swego oświadczenia „o modlitwę”.

Jej oświadczenie – przekazane w niedzielę – zostało opublikowane przez magazyn reporterów Uwaga! emitowany na antenie TVN24. Kopię listu matki Dawida zamieszczono na stronie internetowej magazynu Uwaga!.

W sobotę stołeczna policja poinformowała, że na trasie A2 między Warszawą a Grodziskiem Mazowieckim, w okolicach węzła Pruszków, znaleziono ciało dziecka. – Z prawdopodobieństwem graniczącym prawie z pewnością jesteśmy przekonani, że jest to 5-letni Dawid – przekazał w sobotę dziennikarzom asp. sztab. Mariusz Mrozek z Biura Prasowego Komendy Stołecznej Policji.

Poszukiwania 5-letniego Dawida z Grodziska Mazowieckiego trwały od 10 lipca, kiedy to utratę kontaktu z nim i jego ojcem zgłosiła rodzina.

Dawid został zabrany przez ojca z Grodziska Mazowieckiego około godz. 17.00 w środę. Według ustaleń policji tego samego dnia przed godz. 21.00 ojciec odebrał sobie życie, rzucając się pod pociąg.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem