Reklama

Miłość od pierwszego entera

2015-02-24 12:46

Katarzyna Woynarowska
Niedziela Ogólnopolska 9/2015, str. 44-45

Bożena Sztajner/ Niedziela

Na pierwszą randkę poszli do kościoła, a potem on zaproponował wspólny wyjazd... na rekolekcje

Wiele małżeństw poznało się na portalach przeznaczonych dla katolików poszukujących tej drugiej połowy. Dziś przekonują, że najlepiej szukać właśnie w środowiskach ludzi o podobnych poglądach na życie. Bo łatwiej iść dalej razem.

Małgosia jest nieco zdesperowana, gdy pisze o swoim problemie na Forum Pomocy Katolika: „Doskwiera mi samotność. Mam już 29 lat i coraz częściej myślę, żeby zalogować się na jakimś portalu randkowym w Internecie. Jestem osobą nieśmiałą, dość lękliwą i boję się trafić tam na kogoś, kto mnie oszuka albo okaże się niezrównoważony. Czuję się coraz częściej jak zwierzę zamknięte w klatce. Ograniczona przestrzeń jak ograniczone możliwości. Wykonuję zawód, który nie stwarza wielu okazji do poznawania nowych ludzi. Należałam już do kilku wspólnot parafialnych, ale w moim małym mieście tworzą je albo młode, albo starsze osoby. Żenuje mnie też samotne chodzenie na wystawy czy do kina, nie mówiąc już o kawiarniach. Zapisywałam się na rozmaite warsztaty, ale spotykałam tam prawie same kobiety. Wychodzę z domu na siłę, ale coraz mniej mi się chce. Wszędzie mam to samo uczucie – samotna wśród tłumu. Chciałabym zrobić coś ze swoim życiem i nie obwiniać Boga o to, że jestem sama. Stąd pomysł na katolicki Internet”.

Od pierwszego kliknięcia

Małgosia jest przedstawicielką ponad 5 mln polskich singli, czyli samotnych ludzi, którzy często świetnie poradzili sobie z wykształceniem, ze znalezieniem pracy, nawet z kredytem na mieszkanie, ale ponieśli sporą porażkę w życiu prywatnym. Nie potrafią znaleźć kogoś, z kim mogliby się związać na długo. Na całe życie. A o taki związek im chodzi.

Reklama

Single, o których chcemy dziś pisać, mają dodatkową trudność – są ludźmi z wartościami, czyli praktykującymi katolikami, którym podoba się tradycyjny model rodziny. I szukają kogoś, kto myśli podobnie. Są przekonani, że gdy zwiążą się z takim człowiekiem, ominą zasadzki w postaci separacji i rozwodów. Nie chcą, jak niektórzy znajomi, wymykać się w niedzielę na Mszę św. albo negocjować ze współmałżonkiem sprawę chrztu czy Pierwszej Komunii św. dziecka.

Dawniej ludzie pobierali się wcześnie – 25-letnia panna uchodziła już za starą. Dziś 25-latka właśnie kończy studia i zastanawia się nad pierwszą pracą. Dopiero zaczyna myśleć poważnie o założeniu rodziny. U mężczyzn ten moment przychodzi z reguły jeszcze później. Zresztą portale nie ograniczają wieku, więc zdarza się, że logują się tam ludzie 50+, a nawet 60+. Najczęściej owdowiali. To, że trzeba szukać – i to bez względu na wiek, jest kwestią bezdyskusyjną. Ktoś pięknie powiedział: „Nigdy nie jest za późno na miłość, za to zawsze jest za wcześnie na samotność”.

Dajmy sobie szansę na spotkanie

Wystarczy rozejrzeć się wokoło. Na katolickich portalach mnóstwo jest świadectw ludzi, którzy poznali się w takich miejscach.

– Nie poszliśmy co prawda do kościoła, ale na pierwszą randkę umówiliśmy się... pod kościołem – śmieje się Marysia, od 5 lat żona Bartka. – Chciałam poznać poważnego, fajnego chłopaka. Miałam już dość tłumaczenia, że nie pójdę do łóżka po trzeciej randce oraz że w niedzielę chodzę na Mszę św. No i nasze Anioły Stróże nieźle się postarały.

Bartek: – Szukałem normalnej, dobrej i miłej dziewczyny. Nie top modelki z tipsami w różyczki, wręcz przeciwnie. To, że Marysia jest piękną kobietą, uważam za uśmiech Pana Boga. Oboje mieliśmy za sobą nieudane związki, połamane serca, jakieś uprzedzenia. Serca całe w kolcach. Idąc na pierwsze spotkanie, myślałem: „Jak mi się nie spodoba, to zostanę mnichem”. A po miesiącu spotkań modliłem się: „Panie, niech to będzie ona. Nie pozwól mi niczego spaprać”. I wysłuchał – śmieje się Bartek.

– Mam za sobą długi związek z przystojnym ateistą, którego chciałam nawrócić. Chyba mnie kochał, bo nawet przez jakiś czas chodził do kościoła. Starał się, ale w jakimś momencie powiedział szczerze, że nie widzi nas razem. Zbyt wiele różnic, inny światopogląd. Serce mi pękło na tysiące kawałków, ale dziś sądzę, że miał rację. Chciałam mężczyzny, któremu nie muszę tłumaczyć podstawowych dla mnie spraw. Że chcę do kościoła, że lubię dyskutować o Bogu, że wzrusza mnie chorał gregoriański. Że nie usunę ciąży, że chcę mieć więcej niż troje dzieci i nie uważam tego za patologię. Od roku jestem na Przeznaczeni.pl. Mam za sobą kilka randek z wariatami i kilka z dewotami, bo tacy – uwaga, dziewczyny! – też się tam zdarzają. Ale teraz spotykam się z kimś naprawdę niepowtarzalnym. Czy widać, że się rumienię...? – mówi jedna z internautek.

„Poznałam męża przez stronę internetową dla katolików – pisze z kolei Klara z Forum Pomocy Katolika. – Po pierwszym spotkaniu chciał mnie odprowadzić do domu. Nie zgodziłam się – dla bezpieczeństwa. Myślałam tak: «Dobrze mu z oczu patrzy, ale lepiej być ostrożnym». Po drugim spotkaniu chciał mój numer telefonu. Nie dałam – dla bezpieczeństwa; powiedziałam, że mamy swoje adresy e-mail i tak na razie będziemy się kontaktować.

Po 3 miesiącach oświadczył mi się – zgodziłam się. Po roku byliśmy już po ślubie, a niedługo będziemy obchodzić 7. rocznicę. To najlepszy mąż na świecie, prawy, wierzący, porządny człowiek. Mężczyźni są wzrokowcami – warto o tym pamiętać, szykując się na randkę;)” – radzi Klara. A inny – jak widać doświadczony w internetowym randkowaniu użytkownik Forum zachęca: „Wychodźcie z domu. Nie ograniczajcie kontaktu tylko do Internetu. Jeśli ktoś chce kontaktu tylko w ten sposób, dajcie sobie z nim spokój. Podobnie jak z osobami, które latami chodzą po portalach. Wymagający albo świrnięci”.

Katolicki rynek randkowo-matrymonialny

Niewątpliwie najwięksi na rynku, najbardziej rozpoznawalni i z najdłuższym stażem są Przeznaczeni.pl. Mówią o sobie, że są także największą w Europie społecznością skupiającą singli żyjących według wartości chrześcijańskich.

Serwis powstał w roku 2005. Na swoich stronach piszą o ponad 470 tys. użytkowników, ale to jeszcze nic – za ich pośrednictwem poznało się tysiące ludzi, a 9 tys. stworzyło pary. Sakramentalne „tak” powiedziało sobie ponad 3 tys. osób, a przez 10 lat istnienia portalu urodziło się 5 tys. dzieci. Wow!

Serwis przeznaczony jest dla osób szukających trwałych związków i długich, wartościowych relacji. Ludzi, którym zależy na miłości, ale też na uczciwości i wierności. Budowanie takich relacji jest ważne nie tylko dla katolików, stąd wśród zarejestrowanych są również chrześcijanie innych wyznań i osoby poszukujące wiary.

Przeznaczeni.pl idą dalej – powołali fundację, która działa na rzecz promowania wartości chrześcijańskich w Internecie. Do ich najbardziej znanych projektów należą m.in. facebookowa akcja „Wierność jest sexy” czy cieszące się coraz większą popularnością Msze św. dla singli – działa już wyszukiwarka takich Eucharystii z geolokalizacją kościołów. A Radio Plus nadawało audycję pod wiele mówiącym tytułem – „Zakochaj się na amen”.

W internetowym świecie istnieje też katolickie biuro matrymonialne, prowadzone przez Fundację Czyste Serca. Jej prezes Wiesław Gajewski mówi „Niedzieli”: – Portal Przystań Czystych Serc prowadzimy jako fundacja od 2009 r. Obecnie mamy ponad 9 tys. użytkowników: panów – 40 proc., pań – 60 proc. Nie prowadzimy jednak żadnych statystyk dotyczących „skuteczności”. Co jakiś czas ktoś prosi o wykreślenie z bazy danych użytkowników. Najczęściej jako powód podawane jest znalezienie drugiej połowy.

Na naszym portalu pilnujemy dwóch węzłowych spraw. Po pierwsze – uczestnikami mogą być jedynie osoby, które nie mają przeszkód do zawarcia małżeństwa sakramentalnego i są chrześcijanami. Po drugie – nie prowadzimy kojarzenia par.

Portal jest pomyślany i zweryfikowany przez życie jako miejsce, w którym internauci mogą próbować znaleźć męża czy żonę. Nasza działalność sprowadza się jednak wyłącznie do obsługi technicznej. Staramy się również modernizować i wzbogacać różne funkcjonalności portalu, aby ułatwić kontakt w przestrzeni wirtualnej. Owszem, pobieramy opłaty, ale po to, by sfinansować koszty bieżącej obsługi portalu. Staramy się unikać wrażenia, że na naszym portalu znajdziemy komuś męża czy żonę za pieniądze. Samo kojarzenie się par uważamy za tajemnicę serc ludzkich i Pana Boga – wyjaśnia. – Nasi użytkownicy chwalą sobie dyskrecję oraz to, że nie atakujemy ich reklamami (których programowo nie mamy), poradami, sugestiami i czym tam jeszcze. Cieszymy się, że przez wiele lat działalności udało nam się wypracować metodykę pracy, która odpowiada użytkownikom.

Z racji dwóch wymienionych głównych kryteriów działalności portal zyskał miano katolickiego. Cieszy się zaufaniem także dzięki temu, że taka formuła pracy odstrasza tzw. poszukiwaczy przygód, którzy u nas zjawiają się tylko sporadycznie – dodaje prezes Fundacji Czyste Serca.

Trzeci znaczący przedstawiciel tej branży to Zapisanisobie.pl, działający na rynku od 2007 r. Obecnie ma ponad 30 tys. aktywnych użytkowników. Twórcom portalu chodzi jednak nie tylko o spotkanie się ludzi, którzy mogą zawrzeć sakramentalny związek małżeński – zapraszają także „osoby wątpiące, poszukujące, mające problemy z wiarą, ale szanujące chrześcijańskie wartości i poglądy innych ludzi”. Strona po części ma charakter matrymonialny, a po części jest miejscem poznawania się osób – do tego celu służy forum wymiany opinii. Istnieje też forum spotkań, na którym uczestnicy organizują się, by spędzać wspólnie czas.

Jest coś niezwykle mądrego i głębokiego w słowach kard. Stefana Wyszyńskiego: „Człowiek jest odpowiedzialny nie tylko za uczucia, które ma dla innych, ale i za te, które w innych budzi”.

Powodzenia w poszukiwaniach miłości życia!

Tagi:
rodzina miłość internet

Reklama

Nastolatki w sieci – najnowszy raport

2019-04-11 13:52

Online non-stop – tak wygląda życie zdecydowanej większości polskich nastolatków. Jak i po co korzystają z sieci? Odpowiedzi na te pytania przynosi raport z najnowszego badania Państwowego Instytutu Badawczego NASK.

janeb13/pixabay.com

Niemal każdy nastolatek w Polsce codziennie jest online. Niezależnie od wieku, stopnia kształcenia czy płci. Smartfon, z którym młodzi ludzie niemal się nie rozstają i bez którego nie wyobrażają sobie życia, zastępuje im radio, telewizor, telefon i komputer stacjonarny.

Coraz dłużej

– Młodzi ludzie w sieci cenią sobie wolność, dostęp do różnorodnych treści i wygodę użytkowania – mówi minister cyfryzacji Marek Zagórski. – Szukają tam wiedzy, znajomych i rozrywki. Naszą rolą – dorosłych – jest zapewnienie im bezpieczeństwa w trakcie tych poszukiwań – dodaje szef Ministerstwa Cyfryzacji.

Internet to dla nastolatków przestrzeń rozrywki i ośrodek życia społecznego. Jak sami mówią, to także źródło wielu korzyści – od poszerzania wiedzy w określonej dziedzinie, po możliwość kreowania swojego wizerunku, czy poszukiwania tożsamości.

Uczniowie pytani o to, do czego wykorzystują Internet, najczęściej odpowiadają:

· do słuchania muzyki (65,4%),

· oglądania filmów i seriali (62,1%),

· kontaktu z rodziną i znajomymi poprzez komunikatory (61%),

· używania portali społecznościowych (59,4%).

Każdego dnia młodzi Polacy korzystają z Internetu średnio przez 4 godziny i 12 minut na dobę. To o 32 minuty dłużej niż trzy lata temu. 12% szacuje, że dziennie spędza w sieci nawet osiem godzin i więcej.

– Nastolatki są świadomi tego, ile czasu poświęcają na korzystanie z Internetu. Większość badanych zdaje sobie sprawę, że czasem jest tego za dużo. Ponad połowa z nich przyznała, że powinna mniej korzystać z telefonu – komentuje minister cyfryzacji Marek Zagórski. – Jak wynika z badań, w większości domów dorośli nie wprowadzają zasad ograniczających czas korzystania z Internetu czy reguł dotyczących selekcji internetowych treści – dodaje.

Jak przedstawiają badania NASK coraz popularniejsze staje się korzystanie z Internetu w szkole. Większość badanych młodych ludzi wskazało, że w ich szkołach istnieją ograniczenia korzystania ze smartfonów. Nadal jednak najczęściej nastolatki korzystają z niego w domu, co często łączy się z późnowieczornym surfowaniem w sieci.

Coraz młodsi

Z roku na rok obniża się wiek, w którym dzieci po raz pierwszy samodzielnie korzystają z Internetu. Obecni uczniowie podstawówek i gimnazjów mieli wtedy średnio 6 lat i 10 miesięcy. Uczniowie szkół ponadgimnazjalnych – ok. 8 lat.

W poprzedniej edycji badań, przeprowadzonej w 2016 r., średnia wieku, w którym zaczęli korzystać z Internetu ówcześni uczniowie gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych wynosiła ok. 9 lat i 5 miesięcy.

Wniosek: im młodsze pokolenie, tym ta „internetowa inicjacja” następuje wcześniej.

Nastolatki zostali zapytani o to, jakie nadzieje wiążą z dostępem do Internetu. Najczęściej wymieniali:

· większy, swobodny dostęp do różnorodnych zasobów (74%),

· powiększenie oferty spraw, które można załatwić online (57,6%).

Jedna trzecia wskazała upowszechnienie możliwości pracy przez Internet. Niemała liczba wyraziła też nadzieję na bardziej radykalne zmiany – zniknięcie barier językowych i/lub kulturowych w komunikacji między ludźmi (40,5%), a nawet na to, że dzięki technologiom – aby żyć na satysfakcjonującym poziomie – nie będzie trzeba w ogóle pracować (15,3%).

Świadomi i narażeni

– Ważną częścią tego badania są odpowiedzi dotyczące bezpieczeństwa młodych ludzi w Internecie. Jak wynika z raportu, uczniowie zdają sobie sprawę z zagrożeń, jakie na nich czyhają w sieci – mówi prof. Jacek Leśkow, dyrektor NASK. – Niepokoi fakt, że niemal połowa badanych bezpośrednio doświadczyła internetowej przemocy. Nastolatki najczęściej padają ofiarami wyzywania, ośmieszania i poniżania. Nasza misja to przeciwdziałanie takim niebezpiecznym zjawiskom – dodaje dyrektor NASK.

Zdecydowana większość młodych ludzi natknęła się też na przejawy przemocy internetowej, kierowanej przeciwko znajomej lub znajomemu. Jedynie 23,5% badanych zadeklarowało, że nigdy nie było świadkami takich zdarzeń.

Wyniki badania pokazują, młodzi ludzie dość przewrotnie rozumieją ochronę prywatności w sieci. Dla nich to zachowanie prywatności wobec innych użytkowników tego samego urządzenia (np. rodziców czy rodzeństwa), a nie wobec innych użytkowników Internetu.

Nieco powyżej 30% badanych młodych Polaków korzysta z bardziej zaawansowanych technik ochrony prywatności, takich jak wieloetapowe logowanie, czy cykliczna zmiana hasła. Jedynie około 11% nastolatków regularnie zmienia swoje hasła dostępowe do swoich kont e-mail i portali społecznościowych.

Aż 77% uczniów uważa, że administratorzy portali i aplikacji internetowych nie powinni udostępniać danych użytkowników innym firmom lub instytucjom. Prawie 60% uczniów chciałoby mieć możliwość usunięcia z Internetu wszystkich prywatnych informacji na własny temat.

Badanie „Nastolatki 3.0” było zrealizowane przez Państwowy Instytut Badawczy NASK od września do listopada 2018 r. To trzecia edycja badania – zapoczątkowanego w 2014 r. i odbywającego się co 2 lata. W badaniu wzięło udział 1173 uczniów z 55 szkół z całej Polski, w tym uczniowie: szkół podstawowych (531), gimnazjów (25), liceów (456) i techników (161).

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Co z postem w Wielką Sobotę?

Ks. Paweł Staniszewski
Edycja łowicka 15/2004

Coraz częściej spotykam się z pytaniem, co z postem w Wielką Sobotę? Obowiązuje czy też nie? O poście znajdujemy liczne wypowiedzi na kartach Pisma Świętego. Chcąc zrozumieć jego znaczenie wypada powołać się na dwie, które padają z ust Pana Jezusa i przytoczone są w Ewangeliach.

Bożena Sztajner/Niedziela

Pierwszą przytacza św. Marek (Mk 9,14-29). Po cudownym przemienieniu na Górze Tabor, Jezus zstępuje z niej wraz z Piotrem, Jakubem i Janem, i spotyka pozostałych Apostołów oraz - pośród tłumów - ojca z synem opętanym przez szatana. Apostołowie są zmartwieni, bo chcieli uwolnić chłopca od szatana, ale ten ich nie usłuchał. Gdy już zostają sami, pytają Chrystusa, dlaczego nie mogli uwolnić chłopca od szatana? Usłyszeli wówczas znamienną odpowiedź: „Ten rodzaj zwycięża się tylko przez modlitwę i post”.
Drugi tekst zawarty jest w Ewangelii św. Łukasza (5,33-35). Opisuje rozmowę Pana Jezusa z faryzeuszami oraz z uczonymi w Piśmie na uczcie u Lewiego. Owi nauczyciele dziwią się, czemu uczniowie Jezusa nie poszczą. Odpowiada im wówczas Pan Jezus „Czy możecie gości weselnych nakłonić do postu, dopóki pan młody jest z nimi? Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, wtedy, w owe dni, będą pościć”

Dwa rodzaje postu

Przyglądając się obu obrazom widzimy, iż św. Marek i św. Łukasz przekazują nam naukę Pana o poście w podwójnym aspekcie. Omawiają ten sam znak, okoliczności wydarzeń ukazują jednak zasadniczą różnicę motywów skłaniających do postu. Patrząc bowiem od strony motywów, dostrzegamy w Kościele dwa rodzaje postu.
O jednym pisze św. Marek, można by go nazwać postem ascetycznym. Obowiązuje nas w środę popielcową i wszystkie piątki. Powstrzymujemy się od pewnych pokarmów oraz innych dóbr, przyjemności, i to wzmacnia naszą wolę w walce o dobro. Tą formą prosimy Boga o moc nadprzyrodzoną w walce z szatanem.
Święty Łukasz w cytowanym urywku Ewangelii mówi o drugim rodzaju postu. Obowiązuje on w Wielki Piątek. Zalecany jest też bardzo przez Kościół w Wielką Sobotę. Można nazwać go postem ontologicznym. Jego sens można wyrazić parafrazując słowa Jezusa: „Gdy zabiorą nam młodego pana; nie chcę już ani jeść, ani pić, bo nie ma pana młodego - i dlatego jestem smutny”. Bywa przecież często tak, iż człowiek zmartwiony odmawia jedzenia. „Gdy Pan wróci, z chęcią siądę do posiłku!”

Post aż do Rezurekcji

W związku z rozumieniem postu w Wielkim Tygodniu ostatnio zostałem zapytany, czy rzeczywiście obowiązuje on i przez całą Wielką Sobotę, bowiem w przekonaniu wielu katolików przestrzegany jest tylko do momentu powrotu do domu ze święconką, co najczęściej ma miejsce w godzinach przedpołudniowych.
Otóż najpierw musimy sobie uświadomić, iż w nawiązaniu do wypowiedzi Pana Jezusa w relacji św. Łukasza, Rezurekcja jest dla Kościoła powszechnego znakiem, że Pan zmartwychwstał (czyli wrócił). Stąd logika znaku domaga się, aby post w Wielką Sobotę obowiązywał do tej Wigilii Paschalnej - Rezurekcji przez cały dzień. Można się więc pytać, dlaczego częste przekonanie o poszczeniu w Wielką Sobotę tylko do południa? Ma to po części swoją motywację historyczną, bowiem poprzedni Kodeks Prana Kanonicznego, wydany w 1917 r. przez papieża Benedykta XV ustanawiał post w Wielką Sobotę do godz. 12.00. Dlaczego? Otóż w tamtych czasach Wigilię Paschy, czyli Rezurekcję, odprawiano w sobotę rano. Wigilia zaś to znak Zmartwychwstania. Jeśli Pan już wrócił - zmartwychwstał - traci sens dalszy post. Widzimy więc, że liturgicznie jest to zrozumiałe.
Jednak dzisiaj, tak jak w pierwszych wiekach, odprawiamy Wigilię (czyli Rezurekcję), w nocy, po zachodzie słońca. Stąd logika znaku domaga się postu do czasu Wigilii. Potwierdza to Konstytucja o Świętej Liturgii Soboru Watykańskiego II. Mówi wyraźnie i poucza, że „post paschalny zachowuje się obowiązkowo w Wielki Piątek, a zachęca, zaleca w miarę możliwości w Wielką Sobotę” (n. 110).
Widzimy więc, iż post w Wielką Sobotę aż do Wigilii nie jest obowiązkiem, ale jest bardzo zalecany i zgodny z wymową liturgii Triduum Paschalnego.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kard. St. Dziwisz: miłość i służba były sekretem wielkości Jana Pawła II

2019-04-18 20:12

md / Kraków (KAI)

Sekretem serca Jana Pawła II była miłość Jezusa i miłość człowieka, która przyjmowała kształt służby – powiedział kard. Stanisław Dziwisz podczas Mszy Wieczerzy Pańskiej 18 kwietnia w Sanktuarium św. Jana Pawła II w Krakowie. Podkreślił, że cała posługa papieża była „bezinteresowną służbą”.

Biały Kruk/Adam Bujak, Arturo Mari
Jan Paweł II

Wieloletni sekretarz świętego papieża zaznaczył, że miłość i służba były sekretem wielkości Jana Pawła II. „On nie był politykiem pragnącym zdobyć władzę. Nie był wodzem zarządzającym armią. Nie był człowiekiem szukającym osobistej kariery. Sekretem jego serca była miłość Jezusa Chrystusa i miłość człowieka” – podkreślił kaznodzieja. Dodał, że to był fundament życia papieża, a miłość przyjmowała u niego kształt służby.

„Jan Paweł II nie tylko umywał dosłownie nogi w Wielki Czwartek, w swojej katedrze św. Jana na Lateranie. Cała jego posługa papieska to była bezinteresowna służba Chrystusowi w Jego Kościele. To było również rozwiązywanie trudnych spraw Kościoła i świata. To było także umywanie nóg” – zaznaczył kardynał.

"Biorąc na siebie i na swój krzyż grzechy świata, Chrystus we Krwi swojej umył radykalnie nogi całej ludzkości i uczynił nas zdolnymi do uczestnictwa w uczcie wiecznej w Bożym królestwie miłości" – wyjaśnił kaznodzieja Jezusowy gest umycia nóg apostołom. „Dzisiaj otrzymujemy od Niego niezwykłą lekcję uświadamiającą nam, że miłość i służba idą w parze i są nierozdzielne. Miłość bez służby drugiemu człowiekowi pozostaje pusta, nie ma punktu odniesienia, nie ma oparcia. Natomiast służba bez miłości przystoi bardziej niewolnikom" – dodał.

Kard. Dziwisz przypomniał także, iż Eucharystia zajmowała centralne miejsce w życiu Jana Pawła II. „Ona była zawsze w centrum każdego dnia, wszystkich jego zajęć, spotkań, rozmów, podejmowania decyzji” - wspominał. Podkreślił, że kaplica domu papieskiego była dla Ojca Świętego „stałym punktem odniesienia, modlitwy, refleksji, szukania odpowiedzi na pytania dotyczące kierowania sprawami Kościoła, dobra ludu Bożego”. Dodał ponadto, że papież sprawował każdą Mszę św. ze skupieniem - czy to w Watykanie, czy podczas gromadzących rzesze wiernych podróży apostolskich po świecie.

Na zakończenie metropolita krakowski-senior zachęcił do dobrego, modlitewnego przeżycia Triduum Paschalnego. „Bądźmy blisko cierpiącego i umierającego Jezusa myślą i sercem. Towarzyszmy Mu w tych rozstrzygających chwilach dla zbawienia świata. Stańmy obok Jego krzyża z Maryją” – zaapelował.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem