Reklama

Poświęcenie Miejsca Pamięci na Kalwarii w Praszce

2018-11-15 09:07

Tadeusz Bysina

Fotofax

100. rocznica odzyskania przez Polskę niepodległości zapisze się w historii Kalwarii w Praszce w sposób szczególny. Czciciele Kalwaryjskiej Matki Zawierzenia 11 listopada oddali hołd obrońcom granic naszej Ojczyzny.

Uroczystości rozpoczęły się w kościele Świętej Rodziny Mszą św. za Ojczyznę, której przewodniczył abp Stanisław Nowak, a towarzyszyli mu księża proboszczowie z Praszki: ks. prał. Stanisław Gasiński – kustosz Kalwarii w Praszce i ks. kan. Ireneusz Skrobot z parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Witając wszystkich zebranych, gospodarz miejsca przywołał na pamięć znane każdemu Polakowi słowa „Roty” Marii Konopnickiej, podkreślając, iż nasi rodacy przed stu laty nie rzucili ziemi, dopomógł Bóg. Podkreślił, że w to szczególne Święto Niepodległości przypominamy sobie o tym, jak bardzo Pan Bóg troszczył się o naszą Ojczyznę. Po 123 latach zaborów Polska mogła na nowo cieszyć się upragnioną wolnością. To był sukces tych, którzy przez lata niewoli pozostali nieugięci oraz podtrzymywali ducha polskości na okupowanych ziemiach, dzięki przynależności do Kościoła Chrystusowego. Dziś jako prawdziwi patrioci, chcący jak najlepiej dla naszej Ojczyzny, powinniśmy jednoczyć się przede wszystkim w trudnych sytuacjach wymagających naszej zgody i współpracy. To podstawowe przesłanie tego pamiętnego dnia, w którym chcemy objąć modlitewną pamięcią Obrońców Granic Polski, którzy oddali za nią życie, walcząc na ziemi wybuchu II wojny światowej.

Zobacz zdjęcia: Poświęcenie Miejsca Pamięci na Kalwarii w Praszce

W kazaniu abp Stanisław Nowak powiedział z kolei: – Kochani bracia i siostry, mieszkańcy tej pięknej Praszki, tej świętej Praszki, chcemy gorąco powiedzieć: Boże, dzięki Ci za Polskę. Boże, chcemy Ojczyzny wolnej, sprawiedliwej, dobrej. Chcemy mocno powiedzieć: Boże, kochamy Cię, będziemy Ci wierni za wszelką cenę. (...) Wzięliśmy dosłownie do naszych serc testamentalne słowa św. Jana Pawła II: „Niech matka Boża Kalwaryjska króluje także w Praszce, módlcie się tam za mnie” i powstała nowa Kalwaria na tej ziemi, żebyśmy mogli mówić mocno: Boże, niech Polska będzie nam Polską na zawsze, niech będzie święta. Zachowaj nas od zguby, byśmy nie umarli w grzechu. To nasza dzisiejsza modlitwa. Erygując przed piętnastu laty Kalwarię w Praszce, podkreślaliśmy, że tu zaczęła się wojna. Na pobliski Wieluń padły pierwsze bomby o trzy i pół minuty wcześniej niż na Westerplatte, miasto pogrążyło się w strasznej ciemności. Przez tę ziemię, przez Prosnę, przez Praszkę w stronę Krzepic, Opatowa szły wojska niemieckie. To tu były pierwsze próby obrony granic i tu Straż Graniczna broniła Polski. Chcemy pokazać to miejsce światu. Skoro Kalwaria w Praszce jest ekspiacją za grzechy – za wybuch II wojny światowej, podczas której zginęło ponad 6 mln Polaków i doszło do wyniszczenia narodu, do holokaustu; wojny, która była straszną moralną wojną łamiącą sumienia – chcemy przepraszać właśnie tutaj, gdzie – jak odkrył tutejszy kustosz i co potwierdzili na piśmie świadkowie – Straż Graniczna próbowała bronić Polski. Błogosławię dziś to miejsce pamięci dedykowane Obrońcom Granic naszej Ojczyzny, gdzie od 1938 r. znajdował się Obserwacyjo-Strzelecki Punkt Polskiej Obrony nad dawną granicą z Niemcami. Dzisiejsze święto uczy nas odpowiedzialności za dalsze losy naszej Ojczyzny. I dlatego postawiliśmy tu, nad Praszką, wielki krzyż, podobny do tego na Giewoncie. On nas będzie bronił. Zintegrujmy się przy nim, pokochajmy Kalwarię w Praszce, bądźmy wierni krzyżowi, krwi i męce Pana Jezusa, Matce Bożej Bolesnej. Bądźmy zawsze wierni naszej Ojczyźnie. Kalwaryjska Matko Zawierzenia, ratuj nas. Jezu skrwawiony, ukrzyżowany i zmartwychwstały, broń Polski – zakończył homilię abp Nowak.

Reklama

Po Eucharystii o godz. 12.00 uczestnicy uroczystości przy biciu dzwonów we wszystkich kalwaryjskich kościołach i kościółkach zaśpiewali hymn Polski. Następnie ks. dr Gasiński wspólnie z wikariuszem ks. Pawłem Góreckim i Kalwaryjskim Bractwem Męki Pańskiej złożył Księdzu Arcybiskupowi podziękowanie za dar modlitwy za Ojczyznę i umocnienie Bożym słowem. Równie serdeczne podziękowanie złożył wszystkim licznie zebranym. Ponadto ks. kustosz wyrazy wdzięczności skierował do tych, którzy przygotowali Miejsce Pamięci „Obrońcom Granic Naszej Ojczyzny” na czele z artystami z Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Po błogosławieństwie kończącym Eucharystię w kościele Świętej Rodziny zebrani przy dźwiękach pieśni „My, Pierwsza Brygada” procesjonalnie przeszli na szczyt Kalwarii. Tam, od południowo-zachodniej strony, Ksiądz Arcybiskup poświęcił Miejsce Pamięci dedykowane Obrońcom granic naszej Ojczyzny, którzy oddali życie za niepodległą Polskę, na ziemi wybuchu II wojny światowej. W miejscu tym od 1938 r. znajdował się Obserwacyjno-Strzelecki Punkt Polskiej Obrony nad dawną granicą z Niemcami, określany mianem „Bunkier”, co podkreślił narrator Marcin Zawadzki. W swoim przemówieniu powitalnym na tym miejscu ks. prał. Gasiński zaznaczył m.in.: – Dzieje naszej Ojczyzny to rzadko dni szczęśliwe i spokojne, tak jak obecnie. Częściej życiu naszych rodaków towarzyszyła groza, lęk przed wrogiem, przed nieprzyjaznymi zapędami ościennych krajów. Dlatego w okresie międzywojennym pojawił się w miejscu, gdzie się znajdujemy, Obserwacyjno-Strzelecki Punkt Polskiej Obrony nad dawną granicą z Niemcami, określany mianem „Bunkier”. Wskazują na to tak jego pozostałości, jak i zeznania złożone na piśmie przez dawnych właścicieli tego terenu. Wolność zwykle krzyżami się mierzy. Polska niepodległa od 100 lat, od 30 lat znów jest wolna. Na naszych granicach nie czyhają już wrogowie, jak to było bezpośrednio przed wybuchem II wojny światowej. Nasi pradziadowie, aby odzyskać niepodległość Polski, poświęcali zdrowie i życie. Dziś jesteśmy im wdzięczni za dar wolności, a miejsce, które pragniemy poświęcić, niech będzie tego zewnętrznym wyrazem. Owi funkcjonariusze Straży Granicznej, żołnierze Wojska Polskiego, których tu upamiętniamy, w obliczu agresji niemieckiej na Polskę stanęli w obronie wolnej, niepodległej Rzeczypospolitej Polskiej. Pamięć o ich ofierze jest naszym obywatelskim obowiązkiem. Dzisiaj, odsłaniając tę tablicę w miejscu ich służby, oddajemy należną im cześć, jednocześnie zobowiązując się do kultywowania pamięci o ich bohaterstwie i poświęceniu. Nad tablicą i godłem znajduje się zwycięski krzyż, pod którym anioł pokoju – obejmowany przez anioła śmierci – składa kwiaty.W dalszej części uroczystości został odśpiewany hymn państwowy i wciągnięta flaga na maszt przez funkcjonariuszy Straży Granicznej. Potem tablicę pamięci odsłonili: poseł na Sejm RP Leszek Korzeniowski, starosta oleski Stanisław Belka, przewodniczący Rady Miejskiej w Praszce Bogusław Łazik, kpt. Agnieszka Horodyska z opolskiej Straży Granicznej. Później nastąpiło złożenie przed pomnikiem kwiatów i zniczy przez abp. Stanisława i kustosza Kalwarii w Praszce. Następnie wieńce złożyli: Kalwaryjskie Bractwo Męki Pańskiej, przedstawiciele Prawa i Sprawiedliwości powiatu oleskiego z pełnomocnikiem powiatowym Krzysztofem Chudzickim, NSZZ „Solidarność” w Praszce z Waldemarem Kościelnym, Państwowa Straż Graniczna z Opola oraz inni przedstawiciele władz państwowych i samorządowych. W trakcie składania wieńców, kwiatów i zniczy wszyscy zebrani śpiewali pieśń „My chcemy Boga”. Na zakończenie zabrali głos: poseł Leszek Korzeniowski, starosta Stanisław Belka, przewodniczący Rady Miejskiej Bogusław Łazik, którzy wyrażali wdzięczność miejscowemu kustoszowi Kalwarii w Praszce ks. prał. Stanisławowi Gasińskiemu za „odkrycie” tego miejsca i ukazanie go w tak szczególnym czasie 100-lecia odzyskania przez Polskę niepodległości oraz w tak wymownej symbolice tego monumentu. Ponadto miejsce to znajduje się między dwiema kaplicami Drogi Krzyżowej: Pierwszego Upadku Pana Jezusa oraz Jego spotkania ze swoją Matką. Z tego miejsca jest piękny widok na dawny teren III Rzeszy i drogę prowadzącą na dawne przejście graniczne w Praszce. W słowie na rozesłanie abp Stanisław Nowak powiedział: – Jesteśmy w miejscu nadgranicznej strażnicy, obecnie na Kalwarii w Praszce, stąd żołnierze pogranicza bronili Polski. To miejsce staje się od dziś bardziej wyraźnie miejscem ojczyźnianym. Wprawdzie ta obrona była mało skuteczna, bo największe bitwy działy się dalej (bitwa pod Mokrą czy mniejsza w niedalekim Opatowie), to jednak tu był początek oporu złu, znak, że nie zgadzamy się na to straszne zło, które spotkało naszą Ojczyznę. Przeżywaliśmy tę uroczystość w duchu pokoju, zważywszy też na fakt, iż pierwszym krajem, który uznał wolność Polski przed 100 laty, były jednak Niemcy, zanim to zrobiły inne kraje, takie jak Francja czy Anglia. Modliliśmy się o pokój, za Europę, aby szła naprzód, żeby trwała współpraca narodów.

W niepodległościowych uroczystościach na Kalwarii w Praszce oprócz wyżej wymienionych wzięli udział: przedstawiciele wojewody opolskiego, funkcjonariusze Straży Granicznej z placówki w Opolu, przedstawiciele samorządu powiatu oleskiego w osobach Krzysztofa Chudzickiego i Tomasza Szymańskiego, funkcjonariusze Państwowej Straży Pożarnej na czele z zastępcą komendanta mł. bryg. Markiem Kucharczykiem z Olesna oraz OSP z Praszki, przedstawiciele samorządu Gminy Praszka, s. Inga Owczarek – wikaria prowincjalna Sióstr Felicjanek, poczty sztandarowe: NSZZ „Solidarność” z Praszki i Kozłowic, OSP z Praszki, Gimnazjum im. Ojca Świętego Jana Pawła II oraz Szkoła Podstawowa im ks. kard. Stefana Wyszyńskiego w Praszce, harcerze ze Związku Harcerstwa Polskiego Hufca z Praszki, Kalwaryjskie Bractwo Męki Pańskiej, mieszkańcy miasta i okolicy. Po południu w kościele Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Praszce Ksiądz Arcybiskup przewodniczył drugiej Eucharystii za Ojczyznę wspólnie z księżmi proboszczami praszkowskich parafii, polecając Bogu sprawy Ojczyzny. W czasie tej Mszy św. podkreślił, że Ojczyzna to nasza kochana Matka. Modlimy się za nią, jak tylko umiemy, i błagamy, żeby Polska nie zginęła.

Tagi:
kalwaria Praszka

Uroczystość ku czci Matki Bożej Królowej Palestyny

2018-11-05 07:38

W ostatnią niedzielę października w Ziemi Świętej przypada święto Matki Bożej Królowej Palestyny, którą św. Jan Paweł II 21 stycznia 1994 r. ustanowił patronką dla Zakonu Rycerskiego Świętego Grobu Bożego w Jerozolimie. W Polsce pierwsza taka uroczystość odbyła się w ubiegłym roku na Jasnej Górze pod przewodnictwem JE kard. Kazimierza Nycza, wielkiego Przeora Zwierzchnictwa OESSH w Polsce. W roku bieżącym uroczystość ta była obchodzona na Kalwarii w Praszce.

Archiwum ks. prał. Stanisława Gasińskiego
Panorama Kalwarii w Praszce

I tak 28 października odbyła się ona po raz drugi w naszej Ojczyźnie również na terenie Maryjnej archidiecezji – w Archidiecezjalnym Sanktuarium Pasyjno-Maryjnym Kalwaryjskiej Matki Zawierzenia na Kalwarii w Praszce pod przewodnictwem JE bp. prof. Antoniego Długosza. W patronalnej uroczystości uczestniczyli przedstawiciele Zakonu Rycerskiego Świętego Grobu Bożego w Jerozolimie z terenu całej Polski na czele z Jego Zwierzchnikiem w Polsce JE Józefem Dąbrowskim, Kalwaryjskie Bractwo Męki Pańskiej a także chór „Laudemus Mariam” z parafii św. Bartłomieja i katedry św. Piotra i Pawła w Gliwicach oraz Kwintet Dęty Blaszany z Opola, kalwaryjscy pielgrzymi i wierni praszkowskiej ziemi.

Plan Maryjnego święta przedstawiał się następująco: w kościele Świętej Rodziny o godz. 10.00 kustosz Kalwarii ks. prał. Stanisław Gasiński wspólnie ze swoim współpracownikiem ks. Pawłem Góreckim powitał zebranych na czele z Księdzem Biskupem i kilkudziesięcioma przedstawicielami Zakonu. Następnie zabrał głos JE Józef Dąbrowski CSSH, Zwierzchnik Zakonu Rycerskiego Świętego Grobu Bożego w Jerozolimie Zwierzchnictwo w Polsce. Zwracając się do Księdza Biskupa, powiedział m.in.: „Radujemy się, iż decyzja Ojca Świętego Jana Pawła II o ustanowieniu Matki Bożej Królowej Palestyny Patronką Zakonu OESSH w 1994 r. zbiegła się w czasie z udzieleniem sakry biskupiej obecnemu pośród nas Księdzu Biskupowi. Odczytujemy to jako zaproszenie do bardziej gorliwej i intensywnej służby dla naszych braci chrześcijan w Ziemi Świętej”. Powitał również zebranych na czele z członkami Zakonu i kandydatami. Zaznaczył, że w łączności z obchodami święta Matki Bożej Królowej Palestyny w Ziemi Świętej „pragniemy uwielbiać Boga a jednocześnie prosić Królową Palestyny za nami, abyśmy napełnieni Duchem Świętym umieli na Jej wzór służyć ludowi i Chrystusowi Zmartwychwstałemu obecnemu w naszych braciach”.

W dalszej części spotkania odbył się koncert pieśni maryjnych i patriotycznych w wykonaniu bp. Antoniego Długosza oraz chóru „Laudemus Mariam”. W jego trakcie zostały zebrane ofiary na cele charytatywne w Ziemi Świętej. Po koncercie licznie zebrani przeszli do kościoła sanktuaryjnego Kalwaryjskiej Matki Zawierzenia, gdzie po osłonięciu cudownego wizerunku Kalwaryjskiej Matki Zawierzenia przy dźwiękach fanfar Ksiądz Biskup zawierzył Zwierzchnictwo OESSH w Polsce i wszystkich zebranych Kalwaryjskiej Matce Zawierzenia. Po tym akcie miało miejsce procesjonalne przejście z kościoła sanktuaryjnego do kaplicy Matki Bożej Królowej Palestyny, gdzie Zwierzchnik Zwierzchnictwa OESSH w Polsce odmówił modlitwę do Patronki Zakonu, której tekst zebrani otrzymali na zakończenie koncertu. Tam też nastąpiło błogosławieństwo relikwiami bł. Bartolo Longo, po którym kontynuowano procesję do kościoła Świętej Rodziny, gdzie została odprawiona uroczysta Msza św. dziękczynno-błagalna w intencji Zakonu Rycerskiego OESSH w Polsce i wszystkich zebranych.

Modlono się także za Ojca Świętego Franciszka, pasterzy Kościoła na czele z abp. Wacławem Depo, pasterzem miejsca, a także za archidiecezję częstochowską w 93. rocznicę jej ustanowienia, aby Maryja była jej potężną patronką i opiekunką. Polecano Bogu również wszystkich zmarłych ofiarodawców, budowniczych, dobroczyńców

i pielgrzymów Kalwarii w Praszce, a w sposób szczególny zmarłego abp. Zygmunta Zimowskiego, komandora Zakonu Rycerskiego Świętego Grobu Bożego w Jerozolimie i legata papieskiego – koronatora papieskimi koronami Kalwaryjskiej Matki w 1916 roku.

W homilii bp Antoni Długosz, zwracając się do członków Zakonu Rycerskiego Świętego Grobu Bożego w Jerozolimie, powiedział: „Kochani, macie przepiękny charyzmat zatroskania o Ziemię Świętą, którą nazywamy Piątą Ewangelią... Gratuluję charyzmatu i życzę, aby wasza Rodzina Zakonna powiększyła się o wspaniałych członków, którzy będą wiedzieli, co to znaczy być Kawalerami czy Damami Ziemi Świętej. Macie mieć odbicie Jezusa i Bożej Matki, jak mówi św. Paweł: formować nasze człowieczeństwo na miarę wielkości człowieczeństwa samego Jezusa Chrystusa. Niech ta więź z Maryją, którą wzywamy jako Królową Palestyny, na co dzień wam towarzyszy. Bo Ona ciągle staje przy nas i ze wszystkich sanktuariów przypomina przesłanie z Kany Galilejskiej: Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie, słuchajcie mojego Syna. Niech to hasło będzie hasłem każdego z nas”.

Na zakończenie Mszy św. ks. prał. Stanisław Gasiński CSSH w historycznym dniu dla Archidiecezjalnego Sanktuarium podziękował najpierw Bogu Najwyższemu za niedzielną uroczystość, a później Księdzu Biskupowi za sprawowaną Eucharystię i umocnienie Bożym Słowem, a także koncert ofiarowany na cele charytatywne w Ziemi Świętej. W duchu wdzięczności wspólnie z Kalwaryjskim Bractwem Męki Pańskiej ofiarował celebransowi wizerunek Matki Bożej Królowej Palestyny. Wyraził radość z faktu, że kiedy w Ziemi Świętej obchodzone jest święto Matki Bożej Królowej Palestyny, także Kalwaria w Praszce, mająca przybliżać Ziemię Zbawiciela, zgromadziła kilkunastu kapłanów, jego zakonnych konfratrów oraz kilkadziesiąt dam i rycerzy Zakonu OESSH w Polsce, by oddać chwałę

i cześć Matce Bożej Królowej Palestyny. Komandor Zakonu ks. prał. Gasiński słowa podziękowania skierował również do JE Józefa Dąbrowskiego, Zwierzchnika Zwierzchnictwa w Polsce Zakonu Rycerskiego Świętego Grobu Bożego w Jerozolimie, za wybranie tego miejsca na tegoroczne uroczystości. W duchu wdzięczności wspólnie z Kalwaryjskim Bractwem Męki Pańskiej ofiarował mu także ikonę Matki Bożej Królowej Palestyny. Słowa wdzięczności skierowane zostały również do Profesora dr hab. Jerzego Wojtczak- Szyszkowskiego C*SSH komandora z gwiazdą, Zwierzchnika Honorowego Zakonu w Polsce, który przesłał listownie gratulacje z racji tej uroczystości na Kalwarii w Praszce, dołączając się myślą i modlitwą do jej uczestników. Dziękując za wszelką życzliwość dla miejsca, któremu na imię Kalwaria w Praszce, na ręce ks. inf. dr. Mariana Mikołajczyka, komandora naszego Zakonu Świętego Grobu Bożego w Jerozolimie, słowa wdzięczności skierował również do wszystkich Dam i Kawalerów Zakonu OESSH w Polsce za dar modlitwy i wszelkie wsparcie. Podziękował także do przedstawicielom mediów na czele z tygodnikiem katolickim „Niedziela” oraz asyście procesyjnej, pielgrzymom indywidualnymi i miejscowym parafianom wraz z Kalwaryjskim Bractwem Męki Pańskiej. Następnie głos zabrał JE Józef Dąbrowski, dziękując Księdzu Biskupowi za posługę na rzecz Ziemi Świętej i Zakonu, którego jest Zwierzchnikiem: „Pozwolę sobie w sposób serdeczny zwrócić się do Jego Ekscelencji z wyrazami najwyższej wdzięczności. Przede wszystkim za to, że dzisiejsza uroczystość stała się tak radosna. Nie byłoby tej radości, gdyby nie koncert i piękne tanga.

Chciałbym, aby zostały nie tylko w naszych uszach, ale i sercach. Dziękuję za odprawienie Najświętszej Eucharystii w naszej intencji. Wyrazy wdzięczności pragnę skierować także do ks. prał. Stanisława Gasińskiego, komandora naszego Zakonu, gospodarza tego miejsca. Dziękujemy za zaproszenie i otwarcie drzwi nie tylko tej świątyni, ale i całej Kalwarii, szczególnie plebanii z ciepłymi słowami i posiłkami, którymi przyjmuje wszystkich gości bez względu na to, czy są to prości ludzie, czy wysoko wykształceni. Podziękowania Kawalerom i Damom naszego Zakonu chciałbym złożyć na ręce Kawalera najwyższego godnością, Kawalera Wielkiego Krzyża, byłego zwierzchnika p. Karola Szlenkiera EMCSSH. Dołączając się do słów podziękowań, jakie już wypowiedział ks. prał. Gasiński, chcę wyrazić wdzięczność zarówno orkiestrze, panu organiście, jak i wspaniałym chórom. Jak z głosami chórów anielskich lepiej się przybliżyć do tronu Boga, tak i te pieśni niewątpliwie nam pomogły w modlitwie. Dziękuję wszystkim ludziom dobrej woli, którzy przybyli na uroczystość. Święto Matki Bożej Królowej Palestyny zostało zatwierdzone przez Stolicę Apostolską w 1933 r., w roku Jubileuszu Odkupienia wynikającego z 1900. rocznicy śmierci Jezusa Chrystusa. To pokazuje, jak wielką wagę papież przywiązywał do tego tytułu Matki Bożej i do Zakonu Rycerskiego Świętego Grobu Bożego w Jerozolimie. Jeszcze raz dziękujemy Księdzu Biskupowi i w naszych modlitwach zawierzamy jego i jego dalszą służbę”. Kierując słowa podziękowania do Kustosza Kalwarii w Praszce za przygotowanie niedzielnej uroczystości, przypomniał o darze dwupoziomowej kaplicy Matki Bożej Królowej Palestyny i jednocześnie Nawiedzenia przez Maryję św. Elżbiety, Narodzenia i Męczeństwa św. Jana Chrzciciela, a także bł. Bartolo Longo, który jest pierwszym błogosławionym Zakonu OESSH i założycielem sanktuarium Matki Bożej Różańcowej w Pompejach. Wyrazy wdzięczności zostały skierowanie także do członków Zakonu, którzy wzięli udział w tegorocznym święcie zakonnym, oraz do wszystkich zebranych. Po pasterskim błogosławieństwie zebrani wyrazili duchową troskę o dobro naszej Ojczyzny w 100-lecie odzyskania przez nią niepodległości, śpiewając gromkie „Boże, coś Polskę”.

Po zakończonej Eucharystii w kościele Świętej Rodziny odbyło się spotkanie członków Zakonu Rycerskiego Świętego Grobu Bożego w Jerozolimie z Zarządem, które poprowadził JE Zwierzchnik OESSH w Polsce Józef Dąbrowski, Kanclerz Zwierzchnictwa Zbigniew Jacyna-Onyszkiewicz ESSH wraz z Sekretarzem Zwierzchnictwa komandorem Elżbietą Jastrzębską DCSSH. W trakcie zebrania wręczono Ordery „Gloria Polskiego Zwierzchnictwa Zakonu Rycerskiego Świętego Grobu Bożego w Jerozolimie”. Jest to wyróżnienie nadawane polskim członkom Zakonu i innym osobom za ich postawę oraz zasługi na rzecz Polskiego Zwierzchnictwa OESSH. Order posiada 3 klasy: brązową (III), srebrną (II) i złotą (I). W tym roku Kapituła Orderu odznaczenie to przyznała za zaangażowanie w zorganizowanie w swoich diecezjach peregrynacji relikwii bł. Bartolo Longo, Kawalera Wielkiego Krzyża OESSH. Brązową Glorią zostali odznaczeni Kawalerowie: Andrzej Małysa i Tadeusz Trzaska (archidiecezja krakowska), Andrzej Siwiec (diecezja sosnowiecka), Ryszard Woźniak (diecezja kielecka) oraz Dama Jadwiga Trzaska (archidiecezja krakowska). Natomiast złotym orderem został odznaczony ks. prał. dr Stanisław Gasiński CSSH, proboszcz i kustosz Sanktuarium Pasyjno-Maryjnego Kalwaryjskiej Matki Bożej Zawierzenia i budowniczy pierwszej w Polsce kaplicy Matki Bożej Królowej Palestyny, Patronki Zakonu.

Uroczystość uczczenia Patronki Zakonu obchodzona była – jak już wspomniano – przez Zwierzchnictwo w Polsce po raz drugi. Główne uroczystości jak każdego roku odbyły się w palestyńskiej miejscowości DeirRafat, gdzie znajduje się sanktuarium Królowej Palestyny i skąd Maryja, ukazana na obrazie i w figurze jako błogosławiąca tej Ziemi, zbiera modlitwy o pokój i pokonanie trudności, z którymi mierzą się jej mieszkańcy. Członkowie Zwierzchnictwa w Polsce wraz z pozostałymi uczestnikami Mszy św. na Kalwarii w Praszce gorliwie włączyli się do modlitwy o tak bardzo potrzebny pokój w Ziemi Świętej.

[DeirRafat leży w Dolinie Sorek, w bliskiej odległości od Zorah i Bet Shemesh. Miejsce jest nieprzypadkowe. To tutaj zatrzymała się Arka Przymierza, gdy Filistyni odesłali ją Izraelitom (1 Sm 6, 10-13). Niedaleko stamtąd młody Dawid pokonał w nierównej walce Goliata za pomocą procy (1 Sm 17). W Dolinie tej mieszkała również Dalila i tam też Samson dał się mówić do wyjawienia tajemnicy swojej siły (Sdz 16, 4-21)].

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Bogu na chwałę, ludziom na duchowy pożytek

2019-03-13 10:57

Marek Zygmunt
Edycja świdnicka 11/2019, str. I

Z pierwszym biskupem diecezji świdnickiej Ignacym Decem rozmawia Marek Zygmunt

Ks. Daniel Marcinkiewicz

Marek Zygmunt: – Jak Ksiądz Biskup wspomina najpierw 31 stycznia (przeżycia związane z utrzymaniem w tajemnicy decyzji o biskupstwie i nowej diecezji), a potem 24 lutego i 25 marca 2004 r.?

Bp Ignacy Dec: – W czwartek 29 stycznia 2004 r. wyjechałem z Wrocławia do Katowic z prof. Tadeuszem Lutym, rektorem Politechniki Wrocławskiej, na Posiedzenie Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich (KRASP). Wieczorem zostaliśmy rozlokowani w hotelu. Nazajutrz, w piątek, cały dzień trwały obrady wedle ustalonego programu. Wieczorem udaliśmy się na koncert do Filharmonii Śląskiej w Katowicach. W czasie wchodzenia do gmachu Filharmonii zadzwonił mi w kieszeni telefon komórkowy. Usłyszałem głos: „Tu nuncjusz apostolski abp Kowalczyk, mam do księdza rektora pilną sprawę”. Odpowiedziałem, że teraz nie mogę rozmawiać, gdyż jestem na koncercie, że po koncercie oddzwonię. Po koncercie pojechaliśmy dwoma autokarami na kolację do jakiegoś Zajazdu. Pod koniec kolacji wykonałem telefon do Nuncjatury Apostolskiej w Warszawie. Abp Józef Kowalczyk prosił, żeby jak najszybciej stawić się w Nuncjaturze.
Umówiłem się na następny dzień, czyli na sobotę 31 stycznia, na godz. 10. Telefonicznie poprosiłem prof. Lutego o zwolnienie z sobotnich obrad i poinformowałem go, że muszę opuścić wcześniej spotkanie i że nie będę z nim wracał do Wrocławia. W sobotę ok. godz. 9 pociągiem dotarłem do Warszawy i o godz. 10 zameldowałem się w Nuncjaturze Apostolskiej. Rozmowa dotyczyła nominacji na pierwszego biskupa nowo utworzonej diecezji świdnickiej. Po krótkiej modlitwie wyraziłem zgodę na propozycję Ojca Świętego Jana Pawła II.
Nuncjusz poinformował mnie, że upublicznienie tej decyzji Ojca Świętego nastąpi we wtorek 24 lutego 2004 r. Zostałem poczęstowany obiadem. Po południu pociągiem wróciłem do Wrocławia. Ponad trzy tygodnie chodziłem z tą wiadomością.
We wtorek 25 lutego mieliśmy we Wrocławiu dwa spotkania: pierwsze we Wrocławskiej Kurii Arcybiskupiej o godz. 12 i w Metropolitalnym Wyższym Seminarium Duchownym o godz. 13. Kard. Henryk Gulbinowicz podczas tych spotkań ogłosił decyzję Stolicy Apostolskiej o powstaniu nowej diecezji na Dolnym Śląsku – diecezji świdnickiej i podał nazwisko pierwszego biskupa świdnickiego. Potem nastąpiły przygotowania do święceń biskupich. Rekolekcje przed święceniami odprawiłem na Jasnej Górze, a święcenia biskupie przyjąłem w czwartek 25 marca w uroczystość Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny w godzinach popołudniowych.

– A jak wyglądała pierwsza po ogłoszeniu papieskiej decyzji wizyta w Świdnicy?

– Decyzja papieska została ogłoszona we wtorek 24 lutego, przed Popielcem, dlatego do Świdnicy wybrałem się z ks. dr Andrzejem Tomko, sekretarzem generalnym PWT we Wrocławiu, w czwartek po Środzie Popielcowej w godzinach popołudniowych. Zajechaliśmy przed katedrę świdnicką. Za chwilę zjawili się tam kard. Henryk Gulbinowicz i bp Edward Janiak oraz proboszcz parafii pw. św. Stanisława i św. Wacława w Świdnicy. Wspólnie oglądnęliśmy katedrę i udaliśmy się na rozmowę na plebanię przy katedrze. Podczas rozmowy zostały dokonane ustalenia co do terminu święceń biskupich, miejsca kurii biskupiej i miejsca zamieszkania biskupa świdnickiego.

– Jakie były pierwsze decyzje Księdza Biskupa po przyjęciu posługi pierwszego biskupa świdnickiego?

– W pierwszym roku istnienia diecezji powołałem następujące instytucje, przepisane Kodeksem Prawa Kanonicznego: Kurię Biskupią (26 III 2004), Wyższe Seminarium Duchowne (8 V 2004), Caritas Diecezji Świdnickiej (8 V 2004), Radę Kapłańską (8 IX 2004), Towarzystwo Przyjaciół Wyższego Seminarium Duchownego (8 IX 2004), Radę Duszpasterską (16 X 2004), Radę Konsultorów (18 XI 2004), Akcję Katolicką (21 XI 2004), Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży (21 XI 2004), Stowarzyszenie Rodzin Katolickich (17 XII 2004), Radę Ekonomiczną (14 II 2005).

– W ciągu tego piętnastolecia wiele było wydarzeń, przedsięwzięć duszpasterskich, katechetycznych, charytatywnych. Które z nich, zdaniem Ekscelencji, zasługują na szczególną uwagę?

– Z najważniejszych wydarzeń duszpasterskich wymienię cztery: Pierwszy Diecezjalny Kongres Eucharystyczny (2005); peregrynacja obrazu Jezusa Miłosiernego (2007-2010, peregrynacja figury Matki Bożej Fatimskiej (2014-2017) oraz papieską koronację obrazu Matki Bożej Świdnickiej (13 V 2017).

– Nasza diecezja słynie z dużej liczby sanktuariów maryjnych…

– Rzeczywiście, jak na tak niewielką diecezję mamy sporo sanktuariów maryjnych. Historyczne sanktuaria maryjne to: Sanktuarium Matki Bożej Bardzkiej Strażniczki Wiary w Bardo, Sanktuarium Matki Bożej Wambierzyckiej Królowej Rodzin w Wambierzycach, Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Starym Wielisławiu, Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Bobolicach, Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Wałbrzychu i Sanktuarium Matki Bożej Uzdrowienia Chorych w katedrze świdnickiej. Ponadto podczas minionego piętnastolecia utworzyłem dwa nowe sanktuaria maryjne: Sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy w kościele pw. Wniebowzięcia NMP w Polanicy-Zdroju oraz Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej w Polanicy-Zdroju na Sokołówce, u Ojców Sercanów.

– Sercem każdej diecezji jest Seminarium Duchowne. Dlaczego Ksiądz Biskup poświęca tak wiele uwagi w swojej posłudze, nauczeniach, spotkaniach naszemu świdnickiemu Domowi Ziarna?

– Pierwszy powód, to wymóg Kodeksu Prawa Kanonicznego. Kodeks Prawa Kanonicznego z roku 1983 w kanonie 259., par. 2 postanawia: „Biskup diecezjalny, a w przypadku seminarium międzydiecezjalnego zainteresowani biskupi, mają często osobiście wizytować seminarium, czuwać nad formacją swoich alumnów oraz nad dokonywanym w nim kształceniem filozoficznym i teologicznym, i poznawać sprawy związane z powołaniem alumnów, zdolnością, pobożnością i postępami, zwłaszcza w związku ze święceniami, których mają udzielić”. Drugi powód troski o seminarium wyrasta z mojej posługi kapłańskiej, w której 13 lat pełniłem obowiązki wychowawcy alumnów w Metropolitalnym Wyższym Seminarium Duchownym we Wrocławiu: 1982-84 – jako prefekt; 1984-88 – jako wicerektor; 1988-95 jako rektor tegoż seminarium.

– Z wielu cennych inicjatyw znana jest także nasza Caritas (pomoc ubogim, hospicjum). Które z nich, zdaniem Księdza Biskupa, można zaliczyć do najistotniejszych?

– Nasza diecezjalna Caritas jest bardzo rozbudowana. Mamy dobrze zorganizowaną pomoc dla ubogich i samotnych. W sześciu ośrodkach charytatywnych w diecezji wydajemy codziennie ponad 1300 obiadów, a co kwartał ok. 8000 ubogich otrzymuje kilkunastukilogramowe paczki. Ponadto Caritas prowadzi rehabilitację z fizjoterapią, pielęgniarstwo środowiskowe, położnictwo, opiekę długoterminową i higienę szkolną. Od kilku lat funkcjonuje w Świdnicy Hospicjum św. Ojca Pio, w którym mamy prawie pięćdziesiąt osób w stanie terminalnym. Ostatnio przygotowujemy do oddania Dom Samotnej Matki w Pieszycach.

– Towarzysząc często Ekscelencji w różnych formach posługi biskupiej, widzę, jak wielką rolę przywiązuje Ksiądz Biskup do modlitwy różańcowej, do Żywego Różańca. Dlaczego jest ona tak bardzo ważna?

– Ta troska wyrasta z doświadczenia historycznego. Wiemy z historii, jak wielką rolę odegrała wspólna modlitwa różańcowa w dziejach Europy, w czasie różnych zagrożeń i w czasie chorób i klęsk żywiołowych. Wystarczy wspomnieć obronę Europy przed islamem (Bitwa morska pod Lepanto – 7 X 1571 r.; Bitwa pod Chocimiem – 3 X 1621); Odsiecz Wiedeńska – 12 IX 1683), Cud nad Wisłą – sierpień 1920 i inne. Drugi, ważniejszy motyw promocji modlitwy różańcowej płynie z objawień Matki Bożej w czasach nowożytnych, zwłaszcza w Lourdes (1858), w Gietrzwałdzie (1877) oraz w Fatimie (1917). Podczas tych objawień Matka Boża prosiła dzieci o regularne odmawianie Różańca.

– Nie byłoby tak wielu różnorodnych inicjatyw, prac konserwatorskich, remontów świątyń, działań charytatywnych, kulturalnych, gdyby nie modlitwa, ofiarność duchowieństwa, wiernych, pomoc i współpraca z władzami państwowymi…

– Wszystko, co udało się nam osiągnąć, jest to wspólne dzieło naszego duchowieństwa i wiernych świeckich. Zawsze możemy liczyć na dobrych, ofiarnych księży i wiernych świeckich, zwłaszcza tych, którzy regularnie uczestniczą w niedzielnej i świątecznej Mszy św. Oczywiście, że w wielu przypadkach nasi duszpasterze otrzymywali dotacje z różnych źródeł: z Urzędu Marszałkowskiego, z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, z Funduszu Kościelnego z budżetów miast i gmin oraz jeszcze z innych źródeł. W diecezji mamy bardzo dużo świątyń zabytkowych, które wymagają remontów i renowacji. W większości przypadków są to prace, których koszty przekraczają możliwości finansowe parafian. Stąd też bez dotacji z zewnątrz nie można tych, często koniecznych prac, przeprowadzić. Jesteśmy wdzięczni władzom państwowym i samorządowym za wszelkie formy pomocy.

– Utworzenie naszej diecezji było jedną z ostatnich decyzji Ojca Świętego Jana Pawła II. Jak jego posługa jest kultywowana w naszej diecezji?

– Po ustanowieniu diecezji świdnickiej byliśmy dwa razy w Watykanie, by podziękować Ojcu Świętemu za ustanowienie naszej diecezji. Było to w maju i w październiku 2004 r. Byłem wtedy dwukrotnie wraz z polskimi biskupami zaproszony na obiad z papieżem Janem Pawłem II do Pałacu Apostolskiego. Św. Jan Paweł II został ogłoszony patronem miasta Świdnicy. Często zwracamy się do niego o wstawiennictwo w różnych sprawach. Przypominamy wiernym jego naukę. W Świdnicy od kilkunastu lat są organizowane w maju Dni Papieskie. W Wałbrzychu w rocznicę śmierci św. Jana Pawła II każdego roku odprawiana jest Msza św. na stadionie dla całego miasta i okolic. Każdego roku organizujemy sesje naukowe i popularnonaukowe w większości przypadków poświęcone zgłębianiu nauczania św. Jana Pawła II. W Wałbrzychu działa od wielu lat Hospicjum im. św. Jana Pawła II oraz Instytut Jan Pawła II. Każdego roku 13 maja, w rocznicę objawień fatimskich i zamachu na życie św. Jana Pawła II, młodzież wałbrzyskich szkół odbywa pielgrzymkę na górę Chełmiec.

– Dziękujemy nie tylko za dzisiejszą jubileuszową rozmowę, ale i za stałą życzliwość dla „Niedzieli Świdnickiej”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Warszawa: Narodowy Marsz Życia

2019-03-24 14:59

mip (KAI) / Warszawa

Spod Kolumny Zygmunta wyruszył pierwszy Narodowy Marsz Życia. Pochód wiedzie Traktem Królewskim na plac Trzech Krzyży, gdzie ogłoszona zostanie Deklaracja środowisk pro-life w Polsce.

Artur Stelmasiak

Wśród uczestników marszu zauważalne są barwne transparenty z hasłami: „Kocham Cię życie”, „Tak dla życia”, „Jesteśmy Polakami, mamy odpowiadać za Polskę”, „Genderyzm to dewiacja”, „Ręce precz od naszych dzieci”. W wydarzeniu uczestniczą liczne rodziny oraz organizacje pro-life z całej Polski.

Pochód poprzedziła Msza święta sprawowana w stołecznym kościele św. Anny na Krakowskim Przedmieściu.

Na początku odczytano list prezydenta RP Andrzeja Dudy, w którym podziękował organizatorom wydarzenia za determinację w działaniach na rzecz ochrony ludzi od poczęcia do naturalnej śmierci. Przypomniał także słowa św. Jana Pawła II, w których dopominał się od rządów troski o najsłabszych i najbardziej potrzebujących, wśród których znajdują się dzieci poczęte.

Wydarzenie organizuje Chrześcijański Kongres Społeczny, którego inicjatorem jest poseł do Parlamentu Europejskiego Marek Jurek. Wydarzenie współorganizuje Polska Federacja Ruchów Obrony Życia oraz Fundacja św. Benedykta.

24 marca uchwalony został przez polski sejm Narodowym Dniem Życia. Jest on obchodzony już po raz piętnasty.



Deklaracja Narodowego Marszu Życia RP 2019

Niepodległą Polskę odbudujemy na fundamencie Dekalogu, bo tylko w tym jest życie naszego narodu.

Dekalog nie jest opinią, jest zbiorem zasad życia, jest warunkiem cywilizacji życia.

Życie nie jest wartością ostateczną, ale jest – jak powiedział święty Jan Paweł II – wartością przedostateczną, warunkującą wszystkie pozostałe.

Rodzina nie jest prywatnym związkiem, jest wspólnotą od której zaczyna się społeczeństwo i bez której społeczeństwo się rozpada!

Dlatego wzywamy władze publiczne do wyraźnego umocnienia prawa do życia w naszym ustawodawstwie. Do wypełnienia orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z 28 maja RP 1997! Do przyjęcia społecznego projektu ustawodawczego Zatrzymaj Aborcję!

Wzywamy władze do realizacji wszystkich przepisów prawa chroniących życie, do czynnej walki z przestępczością aborcyjną!

Wzywamy do oficjalnego odrzucenia antywychowawczych zaleceń WHO!

Wzywamy władze Stolicy do odwołania tzw. warszawskiej Karty LGBT!

Wzywamy wszystkie władze publiczne do poszanowania Konstytucji i realizacji jej art. 72: każdy ma prawo żądać od władz publicznych przeciwdziałania demoralizacji młodzieży. I my tego żądamy!

A wszystkich polityków, szczególnie nieobecnych – bo obecni mówią to razem z nami – wzywamy do aktywnego i systematycznego popierania w debacie publicznej i pracach ustawodawczych zasad cywilizacji życia. Promocja dobra wspólnego narodu, kształtowanie w jego duchu opinii publicznej, to Wasz pierwszy obowiązek!

I wszystko to zobowiązujemy się wypełniać.

Tak nam dopomóż Bóg!

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem