Reklama

Biały Kruk 1

Mężczyźni św. Józefa

2012-11-02 07:54

Z Robertem Golejem ze Wspólnoty św. Józefa we Wrocławiu rozmawia Marta Wilczyńska
Edycja wrocławska 45/2012, str. 4

Krzysztof Kunert

Ulicami Wrocławia przeszło 21 października kilkuset mężczyzn, dając tym samym świadectwo wiary w Boga, a także wskazując na właściwy model mężczyzny. Jednym ze sposobów kontynuacji aktywizacji mężczyzn w Kościele jest działająca we Wrocławiu Wspólnota Mężczyzn św. Józefa.

MARTA WILCZYŃSKA: - Skąd pomysł na to, by zaangażować się we Wspólnotę?

ROBERT GOLEJ, Wspólnota Mężczyzn św. Józefa we Wrocławiu: - Jezus mówił: Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię. Jeżeli odczytujemy Ewangelię na serio i jej zasady wprowadzamy w życie, musimy te słowa we właściwy sposób realizować. Możliwość wpływania na otaczającą nas rzeczywistość wymaga odkrycia nowej tożsamości nadanej w Chrystusie, tego, co to dla nas oznacza, do czego prowadzi i zobowiązuje. W przypadku budowy wspólnoty MSJ motywacją pozytywną było pragnienie pogłębienia zrozumienia swojej tożsamości, zawarcie męskich przyjaźni, realizacja wspólnych zadań. Negatywna motywacja to ścigające nas zdegenerowane modele męskości, których fundamentem jest zaspokajanie swoich potrzeb i rozbuchanego ego, ale również sposoby myślenia odcinające się od zależności od Boga i od innych. Z jednej strony przeciwstawiamy się grzechowi, by nie miotały nami drugorzędne sprawy, z drugiej strony potrzebujemy swoje pojmowanie rzeczywistości ukorzenić w Bogu. Kolejnym czynnikiem, jaki popycha do organizacji takiej grupy, jest obserwacja osamotnienia mężczyzn i ich zmęczenia wymaganiami, jakie sami na siebie ponakładali.

- Co Panu osobiście daje Wspólnota?

- Odpowiadając na to pytanie, chciałbym zaczerpnąć z ks. Blachnickiego, który mówi o trzech pojęciach nowy człowiek, nowa wspólnota, nowa kultura. Potrzebujemy ciągłego odnawiania naszego Nowego Człowieka. Nowy Człowiek zwrócony do Boga, zaczyna szukać relacji, ponieważ jego Nowe Życie prowadzone z Bogiem zwraca go do innych, rodząc wspólnotę. Kolejnym pojęciem jest Nowa Kultura, czyli zaangażowanie Nowego Człowieka dla przekształcania, budowania lepszego świata. Mężczyźni św. Józefa starają się podejmować te wyzwania. Po pierwsze pielęgnując życie Boże w nas przez formację, lekturę Słowa Bożego, modlitwę. Budujemy męskie braterskie relacje, oparte na Bogu, szacunku dla wszystkich, pochylaniu się nad problemami innych. Wspólnota Braci daje możliwość mówienia o swoich zmaganiach, bieżącej sytuacji, decyzjach. Pozwala zobaczyć, że inni też mają problemy i przechodzą przez nie. Przez ich świadectwo i Słowo Boże Bóg pozwala nam zobaczyć te sytuacje w nowym świetle. Ponadto jako mężczyźni czujemy się szczególnie odpowiedzialni za kształtowanie świata. Chcemy nie tylko mówić o Królestwie Bożym, ale urzeczywistniać je.

- Czy bycia prawdziwym mężczyzną - mężem, ojcem - trzeba się uczyć?

- To pytanie tak naprawdę dotyczy wzorców. Współczesny świat oferuje nam wielką rozmaitość modelów mężczyzny. Wielu z nas ich nie miało. Zatem stoimy w trudnej sytuacji konieczności budowania wzorców, nie mając się do czego odnieść. Kolejnym wyzwaniem jest wzięcie odpowiedzialności za osobisty rozwój duchowy. Musimy tu uważać na napięcie: czy chcę realizować siebie, chcąc być doskonałym mężczyzną, mężem, ojcem, nakładając na siebie setki zasad i praw, które mają mnie doprowadzić do doskonałości? Czy chcę umrzeć dla siebie i przyjąć nowe życie w Chrystusie? Nie oznacza to braku konieczności formowania swojego myślenia. Przyjęcie zbawienia prowadzi nas do odkrywania Bożych zasad, które stosowane przez nas stają się ciałem w nas, w naszych rodzinach, zakładach pracy i społeczeństwie. Widząc presję innych modeli życia, światopoglądów, widzimy konieczność odnawiania swojego myślenia, poddawania go Bogu, szukania już nie tylko odwrócenia się od grzechu ale zwrócenia się ku Bogu. Jeżeli tak rozumiemy słowo uczyć się, to tak, trzeba się uczyć.

Tagi:
wywiad wspólnota

Historia Wspólnoty Miłości Ukrzyżowanej (2)

2018-03-21 09:42

Ks. Robert Gołębiowski
Edycja szczecińsko-kamieńska 12/2018, str. VI

Trwa Wielki Post, który zaprasza nas do szczególnej refleksji nad prawdą o obecności w przestrzeni naszego chrześcijańskiego życia Krzyża Chrystusowego. Przed tygodniem zaprezentowaliśmy na naszych łamach pierwszą część rozmowy z Mariuszem Mazurem, który przybliża nam charyzmat posługi niezwykle ważnej Wspólnoty Miłości Ukrzyżowanej, która w swoim powołaniu ewangelizacyjnym ma zaszczepione orędzie o Krzyżu. Powracamy więc do tej rozmowy.

Archiwum Wspólnoty
Płyty z pieśniami Wspólnoty Miłości Ukrzyżowanej

Ks. Robert Gołębiowski: – Na czym polega formacja Waszej Wspólnoty?

Mariusz Mazur: – Formacja opiera się przede wszystkim na uczestnictwie w liturgiach, słuchaniu katechez, dzieleniu się Słowem oraz przez towarzyszenie. Szczególnie opieramy się na pieśniach i katechezach wydanych przez Wspólnotę. Oprócz tego wspólne jest dla nas doświadczenie chrztu w Duchu Świętym. W formacji szczególną rolę spełnia towarzyszenie duchowe, które występuje na każdym etapie we Wspólnocie. Jedność to warunek trwania Wspólnoty. W wymiarze relacji z braćmi oznacza to nieustanne przebaczanie, troskę i okazywanie miłości. Nie wolno nam mówić o braciach źle, jednamy się zawsze przed zachodem słońca. Trudnym braciom staramy się okazać najwięcej miłości i przebaczenia. Jesteśmy ze sobą solidarni. Jedność ma także szerszy wymiar. Przejawia się w posłuszeństwie odpowiedzialnym, w modlitwie za nich oraz w wierności regule Wspólnoty.

– Kolejny ważny czynnik duchowy to kontemplacja

– Tak, jako Wspólnota odkrywamy powołanie do życia kontemplacją w świecie. Wykonując różne zawody, przebywając w różnych środowiskach, pośród codziennych obowiązków pragniemy odnajdywać w swoich sercach przestrzeń do kontemplacji Boga, do miłosnego trwania w Jego obecności. Na ile jest to możliwe, staramy się pośród hałasu tego świata szukać sposobności do wyciszenia, nie poddawać się dużemu tempu życia, jakie z każdej strony jest nam narzucane – by słuchać i wpatrywać się w Boga. Pomaga nam w tym nasza reguła modlitewna. W różnych chwilach w ciągu dnia kierujemy nasze myśli ku Bogu. Dzięki czemu nasza modlitwa, w pewnym sensie, rozciąga się na cały dzień. Modlitwa zaczyna przenikać każdą czynność, którą w ciągu dnia wykonujemy: naszą pracę, obowiązki domowe i odpoczynek.

– Fundamentem tej duchowości jest jednak zawsze tajemnica Krzyża…

– Oczywiście, Krzyż jest podstawowym powołaniem każdego chrześcijanina, a Miłość Ukrzyżowana podstawowym charyzmatem. Nasza Wspólnota stara się żyć tak, by „nie zniweczyć Krzyża Chrystusa”. Wyraża się to przede wszystkim w miłości do osób dla nas trudnych lub wręcz wrogo do nas nastawionych, w przyjmowaniu każdego wydarzenia w życiu jako woli Bożej, nawet jeśli tego nie rozumiemy, w podejmowaniu ofiar za świat. Nauczanie we wspólnocie koncentruje się wokół mądrości Krzyża, nasze sumienia staramy się formować według tej mądrości. Jesteśmy głęboko przekonani, że Krzyż jest łaską, a poza nim się cierpi. Staramy się więc nie odpowiadać złem na zło, agresją na agresję. Przyjmować w milczeniu upokorzenia lub zabrać głos właśnie wtedy, kiedy wszyscy milczą. Chcemy, aby w nas nie ustawało zgorszenie Krzyża, przeciwko któremu świat się buntuje. Chcemy z wiarą przyjmować wezwanie: „Nie opieraj się złu, daj temu, kto cię prosi, błogosław tych, którzy cię prześladują”.

– Jak więc możemy streścić fundamentalną formułę wspólnoty?

– Nasza reguła wygląda następująco: poranna modlitwa do Ducha Świętego; godz. 12 modlitwa „Anioł Pański”, w miarę możliwości łączymy się z naszym Papieżem i powierzamy Maryi cały Kościół; godz. 15 modlitwa „Ojcze nasz”, powierzamy w niej opiece Pana całą Wspólnotę, odpowiedzialnych, wszystkie nasze zaangażowania i staramy się zastanowić, czy to, co aktualnie robimy, jest w zgodzie z Krzyżem; wieczorem rachunek sumienia, 45 minut modlitwy, w tym pół godziny w ciszy, dla domowników 15 minut wspólnej modlitwy (Nieszpory lub Jutrznia, jedno oficjum jest obowiązkowe). Eucharystia w miarę możliwości codziennie. Dziesiątka Różańca, 45 minut rozważanie słowa raz na tydzień, wyjazd na dwa dni „pustyni” raz na kwartał, stały spowiednik, spowiedź nie rzadziej niż raz na miesiąc. Rekolekcje Wspólnota przeżywa dwa razy do roku, w Adwencie i Wielkim Poście są one obowiązkowe. Natomiast spotkania formacyjne Wspólnoty odbywają się w cyklu czterotygodniowym. W pierwszym tygodniu jest Eucharystia i agapa, w drugim Liturgia Słowa, w trzecim adoracja Najświętszego Sakramentu, w czwartym dzielenie z życia. Raz na dwa miesiące odbywa się we Wspólnocie spotkanie pokutne. Na spotkaniach Wspólnoty obecni są jej członkowie, nowicjat, postulat oraz próba. Same zaś spotkania Wspólnoty odbywają się raz w tygodniu. W pierwszym i trzecim tygodniu miesiąca są otwarte spotkania modlitewne prowadzone przez członków Wspólnoty. W pozostałe: zamknięte spotkanie formacyjne, na tym spotkaniu obecni są członkowie wspólnoty oraz nowicjat, postulat i próba.

– Funkcjonujecie przy parafii Ojców Dominikanów. Jak wygląda kwestia wstąpienia do Wspólnoty?


– Wstąpienie trwa kilka lat, podczas których staramy się upewnić o powołaniu do Wspólnoty, wprowadzić w jej duchowość, zasady i zwyczaje, a przede wszystkim w regułę modlitewną.
Okres wchodzenia do Wspólnoty dzielimy na etapy: kandydatura – trwa trzy miesiące, jest to czas przyglądania się Wspólnocie i podjęcia regularnej modlitwy; próba – trwa maksymalnie około roku, rozpoczyna ją przydzielenie prowadzącego we Wspólnocie, warunkiem wejścia na próbę jest m.in. podjęcie regularnej 15-minutowej modlitwy, postulat – trwa około dwóch lat, warunkiem wejścia do postulatu jest m.in. podjęcie półgodzinnej modlitwy, w tym 20 minut w ciszy, podjęcie wspólnej modlitwy przez małżonków, wyjazdy na dni pustyni; nowicjat – trwa około roku, uczęszczamy już na wszystkie spotkania Wspólnoty, żyjemy całą regułą; decyzję o wejściu do Wspólnoty ostatecznie podejmuje odpowiedzialny.

– Nagraliście już blisko 19 płyt z pieśniami pasyjnymi i medytacyjnymi. Gdzie można je nabyć?

– Bardzo nam zależy, aby chwała Pana była rozsławiana śpiewem. Wszystkie płyty są do nabycia na stronie internetowej Wspólnoty w zakładce sklep, a także w parafii Ojców Dominikanów, jak również w niektórych księgarniach katolickich. Z tych ofiar utrzymujemy bieżącą działalność Wspólnoty, dlatego za wszelkie gesty chrześcijańskiej życzliwości wobec nas będziemy zawsze bardzo wdzięczni.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Jasna Góra: szczególne miejsce modlitwy w intencji powołań

2018-04-22 20:18

mir/r / Jasna Góra (KAI)

Jasna Góra jest szczególnym miejscem niemal dla wszystkich wybranych na wyłączną służbę Bogu. To tu kształtuje się niejedno powołanie. Jak je rozpoznać, uczą się w jasnogórskiej „Szkole Maryi” zwłaszcza maturzyści. Dziś, w Niedzielę Dobrego Pasterza rozpoczął się 55. Tydzień Modlitw o Powołania.

Bożena Sztajner/Niedziela

O odnowę zapału w ewangelizacji i o nowych powołanych do głoszenia Chrystusa modlił się dziś na Jasnej Górze abp José Octavio Ruiz Arenas. "Podziwiam Polaków za ich odwagę mówienia o Prawdzie w czasach komunizmu" – powiedział Sekretarz Papieskiej Rady ds. Krzewienia Nowej Ewangelizacji. Abp Arenas mówił o potrzebie kontynuowania i odnowienia wiary Polaków. "W kolejnych latach, po przełomie, wchodzi obojętność religijna, traci się tę odwagę, traci się tę zdolność Kościoła, który prawie że w tych latach komunizmu żył męczeństwem i męczennikami" - wskazywał abp Ruiz Arenas.

Pod hasłem: „Wpadnij na dziesiątkę różańca” na Jasnej Górze w wakacje proponowana jest modlitwa w intencji nowych powołań. Na placu przed główną bramą wejściową ustawiony jest specjalny namiot, w którym dyżury pełnią przedstawicielki różnych zgromadzeń i zakonów.

Siostry posługujące w tzw. namiocie powołaniowym zachęcają pielgrzymów do modlitwy dziesiątkiem różańca w intencji powołań. Tu uzyskać można wiele informacji np. dotyczących potrzeby wielkiego wołania o „nowe sługi Pana”, form modlitwy o powołania i za powołanych, charyzmatu różnych zgromadzeń i zakonów. Są także wiadomości praktyczne np. gdzie się zgłosić, by wstąpić do klasztoru.

Już od ponad pół wieku na Jasną Górę pielgrzymują rodziny osób powołanych i ci, którzy wspierają powołania do kapłaństwa i życia konsekrowanego. Jak mówią uczestnicy jasnogórskich spotkań, przybywają oni do tronu Królowej Polski, by podziękować za zaszczyt, jaki ich spotkał, że w ich rodzinie Bóg wybrał i powołał do swojej służby bliską im osobę. Od wielu lat te spotkania odbywają się w maju.

Modlitwa o nowe powołania to także intencja licznych czuwań i pielgrzymek różnych zakonów, zgromadzeń zakonnych, grup parafialnych i diecezjalnych.

Jasna Góra to także tradycyjnie miejsce, gdzie za dar powołania do życia kapłańskiego dziękują neoprezbiterzy ze wszystkich polskich diecezji i wielu zgromadzeń zakonnych. Wielu alumnów przyjeżdża zawierzać się jeszcze przed święceniami, niektórzy w specjalnej pieszej pielgrzymce jak klerycy III roku Wyższego Seminarium Duchownego we Wrocławiu. Wspólne pielgrzymowanie jest dla nich jedną z form przygotowań do uroczystości obłóczyn, czyli przyjęcia sutanny. We wrocławskim seminarium to już tradycja – pielgrzymka w ubiegłym roku odbyła się po raz 45-ty.

W Kaplicy Matki Bożej każdego dnia zanoszona jest modlitwa za Zakon Paulinów, zwłaszcza o nowe powołania. To msza św. w języku łacińskim o godz. 8.00.

W Sanktuarium działa Jasnogórski Ośrodek Powołań. Znajduje się przed wejściem do kaplicy św. Józefa na Halach i służy przede wszystkim młodym ludziom w rozeznawaniu życiowego powołania. Jest także miejscem przypominającym o konieczności modlitwy za kapłanów, zakonników i siostry zakonne. Powstał z inicjatywy Komisji Episkopatu ds. Misji. Początek jego istnienia to rok 1972. Pierwszymi opiekunami byli: s. Elżbieta Okulicz, urszulanka, ks. Bernard Weideman, salezjanin, a z ramienia Jasnej Góry o. Hadrian Lizińczyk, paulin. Obecnie kierują nim kolejni duszpasterze powołań Zakonu Paulinów, teraz tę funkcje pełni o. Andrzej Grad.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Zatwierdzono nowe statuty Apostolstwa Modlitwy

2018-04-23 16:29

vaticannews.va / Watykan (KAI)

Ojciec Święty zatwierdził nowe statuty Światowej Sieci Modlitewnej – Apostolstwa Modlitwy jako dzieła papieskiego, z siedzibą w Państwie Watykańskim.

stokkete/Fotolia.com

W ten sposób zakończył się proces rewizji i odnowienia statutów, który rozpoczął się od nominacji nowego dyrektora dzieła, którym jest jezuita ks. Frederic Fornos.

Apostolstwo Modlitwy obecne jest w 98 krajach świata i jego celem jest modlitwa w intencji misji i ewangelizacji prowadzonej przez Kościół katolicki.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Reklama

Najczęściej czytane

Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.

Rozumiem