Piątek, 3 maja. Uroczystość Najświętszej Maryi Panny, Królowej Polski

• Ap 11, 19a; 12, 1.3-6a.10ab • Jdt 13, 18bcda.19-20 • Kol 1, 12-16 • J 19, 25-27

Obok krzyża Jezusa stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena. Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: «Niewiasto, oto syn Twój». Następnie rzekł do ucznia: «Oto Matka twoja». I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie.

Maryja uczy nas waleczności i odwagi, z jaką chrześcijanin ma znosić ból i cierpienie. Ból nie jest już przeklętą konsekwencją grzechu, który nas dręczy nieustannie, ale jest ceną miłości do innych, do naszych bliźnich i do wszystkich ludzi. To nie jest kara Boża, a On nie raduje się zadawaniem cierpienia swoim stworzeniom, lecz jest to moment, w którym możemy ofiarować Bogu ten ból i cierpienie dla duchowego dobra nas samych i innych. Staje się to wtedy doświadczeniem współodkupienia, jak stało się to w przypadku Maryi. Ona spojrzała na krzyż i na swojego ukrzyżowanego Syna i ofiarowała Bogu swój ból i cierpienie za nas wszystkich. Czy potrafimy robić to samo, kiedy cierpimy? Czy potrafimy w ten sposób reagować i przyjmować ból i cierpienie? Spoglądajmy na krzyż. Pragnijmy w ten sposób ocalić nas samych i innych, oddając trudne chwile cierpienia Bogu Ojcu razem z Chrystusem. On cierpiał za nasze grzechy. On odkupił nas swoim cierpieniem. A Maryja, spoglądając na krzyż, pomogła swojemu Synowi nas odkupić.

W.Cz.

ROZWAŻANIA NA ROK 2024 DOSTĘPNE W KSIĄŻCE "ŻYĆ EWANGELIĄ". DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!