Poniedziałek, 12 sierpnia. Dzień powszedni albo wspomnienie św. Joanny Franciszki de Chantal, zakonnicy

• Ez 1, 2-5. 24-28c • Ps 148 • Mt 17, 22-27

Gdy Jezus przebywał w Galilei z uczniami, rzekł do nich: «Syn Człowieczy będzie wydany w ręce ludzi. Oni zabiją Go, ale trzeciego dnia zmartwychwstanie». I bardzo się zasmucili. Gdy przyszli do Kafarnaum, przystąpili do Piotra poborcy dwudrachmy z zapytaniem: «Wasz nauczyciel nie płaci dwudrachmy?» Odpowiedział: «Owszem». Gdy wszedł do domu, Jezus uprzedził go, mówiąc: «Szymonie, jak ci się zdaje? Od kogo królowie ziemscy pobierają daniny lub podatki? Od synów swoich czy od obcych?» Powiedział: «Od obcych». Jezus mu rzekł: «A zatem synowie są wolni. Żebyśmy jednak nie dali im powodu do zgorszenia, idź nad jezioro i zarzuć wędkę. Weź pierwszą rybę, którą wyciągniesz, i otwórz jej pyszczek: znajdziesz statera. Weź go i daj im za Mnie i za siebie».

Jezus przestrzega ówczesnych przepisów. Podatek świątynny płacili wszyscy Izraelczycy płci męskiej, a nawet ci, którzy mieszkali poza Palestyną. Jezus nie przyszedł, aby zmienić prawo, lecz aby je wypełnić – jak sam w pewnym momencie powiedział. Pokazuje nam, jak ważne jest nasze zaufanie Bożej opatrzności, ponieważ Piotr wyjął z ryby wystarczającą sumę pieniędzy dla siebie i dla Jezusa. Jakie jest moje podejście do pieniędzy? Czy pokładam całą moją ufność w pieniądzu, czy w Bogu? Może pieniądze lub coś do nich podobnego stały się moim bogiem? W jakim stopniu ufam Bożej opatrzności? Czy wierzę, że da mi tyle, ile będzie mi potrzebne?

D.L.

ROZWAŻANIA NA ROK 2025 SĄ JUŻ DOSTĘPNE! DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2025".